วัสดีนี่เป็นกะทู้แรกของเรานะ
คือเรื่องมีอยู่ว่าเราเป็นผู้ชายแท้100% เรามีแฟนเป็นผู้หญิงมาตลอดจนเราได้มาเจอเพื่อนที่โรงเรียนไหม่คนึ่ง ชึ่งตอนแรกเราก็ไม่คิดไรเพราะเราเจอกันด้วยความบังเอิญ วันที 22/5/2015 เราไปเรียนSummer ที่โรงเรียนไหม่กับพี่สาวของเรา. แต่วันนั้นมันจะมีเหตุการหนึ่งเกีดขื้นคือเราเดีนชนกันและผมก็ด่ามันตามภาษาลูกผู้ชายทั่วไปแล้วมันก็เดีนหนีไปแบบไม่ขอโทษผมสักคำแล้วผมก็จำหน้าไว้เพื่อเจอข้างนอก แต่ก็ไม่เคยได้เจอจนวันเข้าโรงเรียนวันแรกคือผมก็ไปโรงเรียนกับพี่สาวแล้วพี่สาวจะไปส่งเราที่ห้องเรียนตอนนั้นเราเรียน ม6/4 (โรงเรียนที่ไหนสักแห่ง). บังเอิญว่าเราเข้าเรียนที่เดียวกันและผมก็นั่งข้างหลังมันแรกๆก็คิดว่าเคยเจอมันที่ไหนแต่ก็คิดไม่ออก. จนพวกเราสนิทกันมากไปไหนก็ไปด้วยกันเช่น: ไปงานแต่งงาน;เล่นดนตี;เที่ยว...(คือตอนที่สนิทกันผมก็เริ่มชอบมันแล้ว). แต่วันหนึ่งมันก็เปลี่ยนไปคือมันเริ่มแชัดกัคนอื่นจนเราเริ่มจะห่างๆกันแล้วผมมารู้ทีหลังว่ามันจีบเพื่อนในกลุ่มที่เป็นผู้ชายด้วยกัน วันที่รู้ผมสตั๊นไป30วิเลย. แต่เราก็คิดว่าถ้าเพื่อนเรารักใครเราก็รักด้วย จนวันที่มันขอเพื่อนคนนั้นเป็นแหนแต่เพื่อนคนนั้นบอกปฏิเสธมันแล้วมันก็เริ่มเศร้าๆออกเที่ยวกลางคืนทุกวัน เมาทุกวันและมันก็แชัดมาบอกเพื่อนในกลุ่มแชทว่าอยากตายจนผมต้องทักแชทส่วนตัวไปหามันแล้วรู้จากเพื่อนอีกคนว่ามันเมามากจนขับรถกับบ้านไม่ได้. และวันต่อมาเป็นวันเกิดผม ผมก็ไปเที่ยวกับคอบคัวแล้วผมถึงที่พักก็มีเพื่อนในกุ่มคนที่มันชิบแชทมาเล่าว่าที่มันปฏิเสธคำขอเป็นแฟนจากมันเพราะมันกลัวว่าเพื่อนในกลุ่มจะไม่โอเคทั้งๆที่ก็ไม่มีใครว่าที่รู้ว่ามันคุยกันผมก็เลยบอกมันว่าคิดถูกแล้วที่ไม่คบกับมันและเรื่องก็เงียบไปจนเราเรียนจบเราก็ลวมตัวกันนั่งดื่มเหล้าผมก็จะเมามากจนผมเผลอหลุดปากออกไปว่าผมชอบมันแล้ววันต่อมามันก็เริ่มเงียบหายไปโดยไม่มีการติดต่อหรือทักแชทมาหลังจากนั้นผมก็มารู้ทีหลังว่ามันไปเรียนต่างประเทศและเราก็ไม่ได้คุยกันตั้งแต่วันนั้น.......(เดี๋ยวผมมาต่อ)
ผมรักเพื่อนผมที่เป็นผู้ชายผิดไหม?
คือเรื่องมีอยู่ว่าเราเป็นผู้ชายแท้100% เรามีแฟนเป็นผู้หญิงมาตลอดจนเราได้มาเจอเพื่อนที่โรงเรียนไหม่คนึ่ง ชึ่งตอนแรกเราก็ไม่คิดไรเพราะเราเจอกันด้วยความบังเอิญ วันที 22/5/2015 เราไปเรียนSummer ที่โรงเรียนไหม่กับพี่สาวของเรา. แต่วันนั้นมันจะมีเหตุการหนึ่งเกีดขื้นคือเราเดีนชนกันและผมก็ด่ามันตามภาษาลูกผู้ชายทั่วไปแล้วมันก็เดีนหนีไปแบบไม่ขอโทษผมสักคำแล้วผมก็จำหน้าไว้เพื่อเจอข้างนอก แต่ก็ไม่เคยได้เจอจนวันเข้าโรงเรียนวันแรกคือผมก็ไปโรงเรียนกับพี่สาวแล้วพี่สาวจะไปส่งเราที่ห้องเรียนตอนนั้นเราเรียน ม6/4 (โรงเรียนที่ไหนสักแห่ง). บังเอิญว่าเราเข้าเรียนที่เดียวกันและผมก็นั่งข้างหลังมันแรกๆก็คิดว่าเคยเจอมันที่ไหนแต่ก็คิดไม่ออก. จนพวกเราสนิทกันมากไปไหนก็ไปด้วยกันเช่น: ไปงานแต่งงาน;เล่นดนตี;เที่ยว...(คือตอนที่สนิทกันผมก็เริ่มชอบมันแล้ว). แต่วันหนึ่งมันก็เปลี่ยนไปคือมันเริ่มแชัดกัคนอื่นจนเราเริ่มจะห่างๆกันแล้วผมมารู้ทีหลังว่ามันจีบเพื่อนในกลุ่มที่เป็นผู้ชายด้วยกัน วันที่รู้ผมสตั๊นไป30วิเลย. แต่เราก็คิดว่าถ้าเพื่อนเรารักใครเราก็รักด้วย จนวันที่มันขอเพื่อนคนนั้นเป็นแหนแต่เพื่อนคนนั้นบอกปฏิเสธมันแล้วมันก็เริ่มเศร้าๆออกเที่ยวกลางคืนทุกวัน เมาทุกวันและมันก็แชัดมาบอกเพื่อนในกลุ่มแชทว่าอยากตายจนผมต้องทักแชทส่วนตัวไปหามันแล้วรู้จากเพื่อนอีกคนว่ามันเมามากจนขับรถกับบ้านไม่ได้. และวันต่อมาเป็นวันเกิดผม ผมก็ไปเที่ยวกับคอบคัวแล้วผมถึงที่พักก็มีเพื่อนในกุ่มคนที่มันชิบแชทมาเล่าว่าที่มันปฏิเสธคำขอเป็นแฟนจากมันเพราะมันกลัวว่าเพื่อนในกลุ่มจะไม่โอเคทั้งๆที่ก็ไม่มีใครว่าที่รู้ว่ามันคุยกันผมก็เลยบอกมันว่าคิดถูกแล้วที่ไม่คบกับมันและเรื่องก็เงียบไปจนเราเรียนจบเราก็ลวมตัวกันนั่งดื่มเหล้าผมก็จะเมามากจนผมเผลอหลุดปากออกไปว่าผมชอบมันแล้ววันต่อมามันก็เริ่มเงียบหายไปโดยไม่มีการติดต่อหรือทักแชทมาหลังจากนั้นผมก็มารู้ทีหลังว่ามันไปเรียนต่างประเทศและเราก็ไม่ได้คุยกันตั้งแต่วันนั้น.......(เดี๋ยวผมมาต่อ)