ทุกครั้งที่ผมทะเลาะกับแม่ มันจะเริ่มจากการที่ผมถามแม่ดีๆยำ้นะครับว่านำ้เสียงดีมากแล้วตั้งใจถามอย่างดีๆแต่เขาจะตอบกลับมาว่า อะไรแล้วตะโกนเสียงดัง
ผมก็จะถามว่าเป็นอะไรผมถามดีๆนะแม่ แม่ก็จะพูดด้วยอะไรที่ตะคอกไปหมดเลย ผมก็พยายามพูดดีๆกลับแต่เขาจะชอบประชดพูดกลับด้วยคำพูดที่เหมือนจะชวนหาเรื่อง (แต่ผมบอกทำไมต้องหาเรื่องทำไมต้องประชดเขาก้จะบอกว่ากูไมไ่ด้หาเรื่องกูไม่ได้ประชดเลย) อยากเรื่องเสื้อผมบอกขอซื้อเสื่อใหม่ 1 ตัวนะครับ 350บาท เขาก็บอกว่าจะเอากี่ตัวผมก็บอกไปว่า 1ตัวครับ เขาตอบกลับมาว่าไม่เอา 10ตัวไปเลยอะ ผมก็บอกทำไมต้องประชด เขาบอกประชดอะไรกูไม่ได้ประชดเลย ในใจผมคิดว่าประชดแน่นอน เสร็จปุปเขาจะขุดเรื่องเก่าๆมาด่าผมมาหาพูด แล้วผมก้จะบอกพูดกันดีๆเถอะแม่ไม่อยากทะเลาะกับแม่ แม่ก็จะบอกว่าใครทะเลาะยังงี้ไมม่ได้เรียกทะเลาะ ด้วยนำ้เสียงแบบ อะไรใครทะเลาะทะเลาะอันนี้ไม่เรียกทะเลาะนะเว้ย ผมก็มากราบเขาแล้วบอก แม่ไหว้ละคุยกันดีๆเถอะช่วยคุยกันดีๆเถอะ เขาก็บอกว่า กูจะคุยดีหรือไม่คุยดีเกี่ยวไรกับ กูจะทำไม่ทำก็เรื่องของกู ขนาดยังทำไม่ได้แล้วทำไมกูต้องทำ (ซึ่งผมจะพูดดีๆกับแม่ก่อนตลอด) ไม่มีลูกคนไหนไปพูดไม่ดีกับพ่อแม่ก่อนหลอกครับ เสร้จปุปเขาก้ไล่ผมแล้วก็บอกไปไกลๆไป รำคาน ผมก็บอกไว้แหละคุยดีๆเหอะ เขาก็บอกว่าไปไกลๆกูรำคาน เขาจะจบประโยคด้วยว่ากูรำคานกูรำคาน
#ผมอยากได้คำปรึกษาอะครับผมควรทำตัวอย่างไร