จะถึงวันแม่ละ ปีนี้ คงพาพ่อแม่ไปกินข้าวก่อน แล้วค่อยไปเที่ยว จริงๆมีแผนจะไปต่างจังหวัด แต่ด้วยเพราะไม่ครบทีมเลยว่าไม่ไปครับ

เมื่อวันก่อน ได้รับข่าวร้าย คุณแม่ของเพื่อนเกียนเสีย(เพื่อนเกียนก็เสียไปแล้ว เสียก่อนแม่ไม่กี่เดือน) เกียนคิดว่า แกคงจะดีใจ ที่อาจจะได้ไปเจอลูกแกในภพหน้าครับ

เพื่อนเกียนที่ก่อนตาย หรือรู้ตัวว่าจะตาย มีถึงสองคนที่เล่าให้เกียนฟังในช่วงสุดท้ายของชีวิต

คนแรก เป็นเพื่อนเกียนแต่อายุมากกว่า ด้วยวัยคึกคนอง เลยหลงไปเสพยา มีวันนึงชวนเกียนไปเล่นเกมที่บ้าน เกียนก็ไป แล้วขณะที่เล่นอยู่ เพื่อนเกียนก็ถามเกียนขึ้นมาว่า ปวดฉี่ไหม เกียนก็งง ทำไมถามแปลกๆ เพื่อนก็ยื่นกระปุกเก็บฉี่แล้วบอกให้เกียนฉี่ใส่ ตอนนั้นก็ไม่ค่อยเข้าใจจะเอาไปทำอะไร พอโตขึ้นมาหน่อยถึงรู้ว่า เพื่อนจะต้องไปรายงานตัว เพราะถูกจับข้อหาเสพสารเสพติด เวลาไปรายงานตัว เจ้าหน้าที่จะเก็บฉี่ไปตรวจ เพื่อนเกียนคงไปเสพมากลัวเจ้าหน้าที่ตรวจเจอ จึงมาขอฉี่เกียน..

จากนั้นไม่กี่เดือน ก็ได้ข่าวเพื่อนคนนี้ผ่าตัดอยู่ รพ.จุฬา อาการไม่ค่อยดี เกียนเลยซื้อข้าวไปฝาก พอเจอเพื่อนนอนอยู่ในห้องพักอนาถา(จำไม่ได้ว่าเรียกว่าอะไร แต่มีหลายสิบเตียงในห้องนั้น) เกียนก็แกะอาหารใส่จาน แต่เพื่อนไม่มีแม้แต่แรงจะจับช้อน เกียนจึงป้อนให้เพื่อน เพื่อนกินได้สองคำแล้วก็บอกว่าอิ่มแล้ว ที่เหลือให้เอาไปฝากแม่กรูให้หน่อย
แล้วเพื่อนก็เปิดเสื้อให้ดู มีรอยผ่าตัดยาวบนอกเพื่อน แล้วเพื่อนก็บอกว่า กรูไม่น่าติดยาเลย ไม่ยอมเชื่อฟังแม่ ตอนนี้กรูรู้แล้วว่าไม่ดี ถ้ากรูหายนะ กรูจะเลิกและจะพาแม่กรูไปกินข้าว จะขยันทำงานไม่ให้แม่ลำบาก หลังจากนั้นสามวัน เพื่อนก็จากไป..

เพื่อนคนที่สอง(ที่แม่เสียไปวันก่อน)
คนๆนี้ ตอนวัยรุ่น ชอบแข่งรถมาก เป็นเพื่อนสนิดเกียนตอนเด็กๆ พอช่วงวัยรุ่น เพื่อนก็ย้ายไปที่อื่น แต่ก็เพราะเพื่อนคนนี้ซ่ามาก หาเรื่องให้แม่ปวดหัวประจำ เพราะชอบมีเรื่องไปทั่ว วันนึงขับรถไปล้มแรงมาก จนเข้า รพ.ผ่าตัดสมอง แต่ก็ไม่หายเป็นปกติ ช่วงก่อนเพื่อนจะตาย ได้กลับมาอยู่บ้านที่ไกล้ๆเกียน จึงได้กลับมาคุยกันอีกครั้ง วันสุดท้าย เกียนจำได้ว่า เกียนขี้เกลียดคุย เพราะติดคุยโทรศัพท์ จึงไม่ได้ฟังเพื่อนปรับทุก แต่ก่อนหน้านั้น เพื่อนพูดว่า-

เกี๊ยก โรคของกรูอะ มันจะมีบางช่วงที่กรูจำอะไรไม่ได้ กรูจะเบลอไปหมด จำหรือทำอะไร จะไม่รู้ตัว เมิงช่วยพากรูออกไปเดินบ่อยๆได้ไหม กรูอยู่บ้านพวกอากู๋กรูจะล๊อกประตูไม่ให้กรูออกไปไหน จนกรูสติไม่ดีแล้ว

เกียนก็บอกว่า กรูก็ไม่ค่อยว่าง เพราะต้องทำงาน แต่ถ้ามีอะไรช่วยได้ ก็จะช่วย

เพื่อนบอกว่า ขอบใจนะ ถ้ากรูหายเมื่อไร กรูจะพาแม่กรูไปเที่ยว กรูจะไปหางานทำ ไม่ให้แม่กรูที่แก่ขนาดนี้มาเลี้ยงกรูหรอก สมัยวัยรุ่น กรูดันซ่าคิดถึงแต่ตัวเอง จนเป็นแบบนี้ กรูรักแม่กรูมากนะ กรูสงสารแม่กรูที่ต้องมาเลี้ยงกรูที่อายุจะ40แล้ว...

นั้นคือครั้งสุดท้ายที่ได้เดินคุยกับเพื่อน อีกไม่กี่เดือนก็จากไป...

ตอนเพื่อนตายเกียนก็ไม่รู้เรื่อง เพิ่งมารู้จากนั้นครึ่งปี

และเมื่อสองวันก่อนแม่ก็มาเสียอีก เกียนว่า แกคงตรอมใจ เพราะลูกที่แกรักก็ไม่อยู่ แถมก่อนแกตาย ได้ยินว่า ญาติๆแกพาแกไปอยู่บ้านพักคนชรา

ทั้งๆที่แกก็แข็งแรง แต่ก็เสียครับ...

จะวันแม่หรือไม่
ก็อย่าลืม คิดถึงแม่นะครับ

อย่าปล่อยให้สายไป จนไม่มีวันได้ตอบแทนท่านครับ

ปอลอ.แม่เกียนเอง เสื้อเหลืองนะ^_^ แกเป็นแดงนะนั้นอะ
สมัยแม้วถูกยึดอำนาจ ชอบบ่นแม้วโดนรังแกๆๆประจำ555