การเดินทางของฉัน

ทุกเรื่องราวและทุกเดินที่ฉันเดินมีทั้งถูกและผิดแต่สิ่งที่ฉันทำถูกหรือคิดว่าถูกเหมือนความรู้สึกของฉันที่คิดว่าจะทำในสิ่งที่คิดมันคูณ10ในสิ่งที่ทำหรือพยายามที่จะทำ และสอนที่ฉันจำได้ขึ้นใจ***จงจำให้ได้สิ่งที่ทำถูกให้ได้แม้อาจจะเป็นสิ่งแรกหรืออย่างเดี่ยวในตอนนี้ เพราะคนที่เขาดีทำได้ทุกอย่างก็เริ่มจากครั้งแรกเหมือนกัน แต่องค์ประกอบหรือความพร้อมแต่ละคนอาจมีไม่เหมือนกันขึ้นอยู่กับความจำที่เรามีว่าเมื่อ*มี*เวลา*เข้าใจ*สู้ใหว*และอื่นๆ ถ้ามีแล้วสักอย่างก็ลุยไปข้างหน้า****ดูทางที่มีคนเดินนำไปแล้วว่าเขาก็ยังทำได้แต่บ้างครั้งคนที่เดินไปก่อนอาจจะหยุดอยู่กับที่เพราะรอคนที่ตามมาให้ช่วยเพราะทางที่จะเดินต่อไปไม่สามารถเดินไปคนเดี่ยวได้ ปล.นาย พรชัย พรหมสังคะหะ