สวัสดีค่ะ เราเพิ่งเข้ามาใช้เปนครั้งแรกนะคะ
พอดีเรามีลูก 2 คน ซึ่งไม่มีพ่อทั้ง 2 คนเลย แต่คนโตพ่อกับแม่เราเค้าเลี้ยงเหมือนลูกคนนึง
คนโตเปนผู้ชาย คนเล็กเปนผู้หญิง ลูกสาวเราเลี้ยงและรับผิดชอบเอง ตอนนี้ลูกสาวเราอยู่ป.1
เค้าเปนเด็กที่ดื้อ มึน และซนมากๆ มากกว่าเด็กผู้ชายซะอีก แรกๆเราก็คิดว่าคงเปนไปตามวัยของเค้า
เมื่อปีที่แล้วเรียนชั้นอนุบาล 2 คุณครูบอกว่าแกเหมือนเด็กสมาธิสั้นเพราะเวลาอยู่โรงเรียน เวลาครูสอนแกจะเดินออกนอกห้องไปห้องอื่นๆโดยไม่เกรงกลัวครูเลย เวลาครูให้ทำงาน วาดรูปหรือเขียนหนังสือครูต้องนั่งเฝ้า ถ้าครูหันหลังให้แปปเดียวแกก็จะเดินไปทั่วโดยไม่สนใจเรียน
ครูเลยแนะนำให้เราพาลูกสาวไปหาหมอจิตเวช เราก็พาไปหลายหนแล้วแต่ไม่ได้ให้ยามากินเลย
หมอแค่แนะนำให้เราปรับเปลี่ยนการเลี้ยงดู ซึ่งเราก็ทำตามทุกอย่าง
แต่บางครั้งเราต้องยอมทะเลาะกับแม่ เพราะแม่เราชอบตามใจหลาน แต่เราเลี้ยงลูกแบบไม่เคยตามใจ จะตามใจในบางเรื่องที่จำเปนเท่านั้น
พอปีนี้ขึ้นป.1 ได้ 2 เดือนกว่าๆแกก็มีปันหาหนักถึงขั้นฉีกกระเป๋าเสื้อพละ เอาปากกาเขียนเสื้อ ฉีกสมุดหนังสือ
ครูบอกว่าแกมีอาการแบบนี้มาอาทิตย์กว่าๆแล้ว(เราฟังที่ครูพูดก็เหมือนจะไม่ไหวกับลูกเราแล้ว)เราเข้าใจครูนะ
ครูบอกอีกว่าเวลาแกดื้อ ครูก็ดุ พอดุแกก็จะขว้างปาข้าวของ แล้วชอบกรี๊ด
เวลาอยู่บ้านเราจะทำทุกอย่างเพื่อให้แกนิ่งบ้าง โดยการหาไรให้แกทำเช่น อ่านหนังสือ เขียนหนังสือ ต่อจิ๊กซอว์ ต่อเลโก้
เราจะไม่ให้ลูกเราเล่นคอมหรือโทรศัพท์เลย เราจะสอนให้ลูกนอนและตื่นเปนเวลา แต่เวลาเราพาออกนอกบ้านไม่ว่าจะไปห้าง ตลาดนัด แกจะไม่กลัวใคร
แกจะชอบเดินนำหน้าโดยไม่กลัวพลัดหลงกับเราเลย หมอบอกว่าถ้าไปหาครั้งหน้าแล้วยังไม่ดีขึ้นเค้าจะให้ยามากิน เคยมีคนที่รู้จักลูกเค้าก็เปนเด็กสมาธิสั้น
เค้าบอกว่าถ้ากินยาแล้วจะค่อยๆดีขึ้น แต่กว่าจะไปหาหมออีกครั้งก็อีก 6 เดือนแน่ะ เราเครียดมากๆไม่รู้จะแก้ปันหายังไงแล้ว พอเราปรึกษาพ่อกับแม่เรา
ก็จะทะเลาะกันทุกครั้งท่านจะพูดเสมอว่า"เด็กยังอายุแค่นี้จะไปบังคับทำไรให้เปนระเบียบเหมือนคนโตได้ไง" เราไม่รู้จะปรึกษาใคร คนรอบข้างไม่มีใครรับฟังเลย ความรู้สึกเหมือนเราอยู่ตัวคนเดียวในโลกเลยอ่ะ
เราอยากจะหายาโรคสมาธิสั้นให้ลูกเราได้กิน เราเครียดมากจนบางครั้งร้องไห้คนเดียว ตัวเราเองก็เปนโรคซึมเศร้าด้วย
เราเลี้ยงลูกเองโดยไม่มีใครคอยช่วยเหลือทำงานได้วันละ 100-200 ถ้าวันไหนฝนตกเราก็ไม่มีรายได้ เราทำงานคาร์แคร์เพื่อนๆคงนึกออกนะ
เราอยากหางานอื่นทำแต่ต้องเข้าออกเปนเวลา ซึ่งเราต้องรับ-ส่งลูกเอง วันหยุดเราก็พาลูกเราไปทำงานด้วยเพราะไม่มีใครเลี้ยงให้
ไม่รู้จะระบายกับใคร เราเลยมาเล่าให้ฟัง มาปรึกษากับเพื่อนๆอ่ะ😢😢😢😢😢😿😿😿😿😿
ขอบคุณเพื่อนๆนะที่รับฟังปันหาของเรา
ขอคำปรึกษาหน่อยค่ะ
พอดีเรามีลูก 2 คน ซึ่งไม่มีพ่อทั้ง 2 คนเลย แต่คนโตพ่อกับแม่เราเค้าเลี้ยงเหมือนลูกคนนึง
คนโตเปนผู้ชาย คนเล็กเปนผู้หญิง ลูกสาวเราเลี้ยงและรับผิดชอบเอง ตอนนี้ลูกสาวเราอยู่ป.1
เค้าเปนเด็กที่ดื้อ มึน และซนมากๆ มากกว่าเด็กผู้ชายซะอีก แรกๆเราก็คิดว่าคงเปนไปตามวัยของเค้า
เมื่อปีที่แล้วเรียนชั้นอนุบาล 2 คุณครูบอกว่าแกเหมือนเด็กสมาธิสั้นเพราะเวลาอยู่โรงเรียน เวลาครูสอนแกจะเดินออกนอกห้องไปห้องอื่นๆโดยไม่เกรงกลัวครูเลย เวลาครูให้ทำงาน วาดรูปหรือเขียนหนังสือครูต้องนั่งเฝ้า ถ้าครูหันหลังให้แปปเดียวแกก็จะเดินไปทั่วโดยไม่สนใจเรียน
ครูเลยแนะนำให้เราพาลูกสาวไปหาหมอจิตเวช เราก็พาไปหลายหนแล้วแต่ไม่ได้ให้ยามากินเลย
หมอแค่แนะนำให้เราปรับเปลี่ยนการเลี้ยงดู ซึ่งเราก็ทำตามทุกอย่าง
แต่บางครั้งเราต้องยอมทะเลาะกับแม่ เพราะแม่เราชอบตามใจหลาน แต่เราเลี้ยงลูกแบบไม่เคยตามใจ จะตามใจในบางเรื่องที่จำเปนเท่านั้น
พอปีนี้ขึ้นป.1 ได้ 2 เดือนกว่าๆแกก็มีปันหาหนักถึงขั้นฉีกกระเป๋าเสื้อพละ เอาปากกาเขียนเสื้อ ฉีกสมุดหนังสือ
ครูบอกว่าแกมีอาการแบบนี้มาอาทิตย์กว่าๆแล้ว(เราฟังที่ครูพูดก็เหมือนจะไม่ไหวกับลูกเราแล้ว)เราเข้าใจครูนะ
ครูบอกอีกว่าเวลาแกดื้อ ครูก็ดุ พอดุแกก็จะขว้างปาข้าวของ แล้วชอบกรี๊ด
เวลาอยู่บ้านเราจะทำทุกอย่างเพื่อให้แกนิ่งบ้าง โดยการหาไรให้แกทำเช่น อ่านหนังสือ เขียนหนังสือ ต่อจิ๊กซอว์ ต่อเลโก้
เราจะไม่ให้ลูกเราเล่นคอมหรือโทรศัพท์เลย เราจะสอนให้ลูกนอนและตื่นเปนเวลา แต่เวลาเราพาออกนอกบ้านไม่ว่าจะไปห้าง ตลาดนัด แกจะไม่กลัวใคร
แกจะชอบเดินนำหน้าโดยไม่กลัวพลัดหลงกับเราเลย หมอบอกว่าถ้าไปหาครั้งหน้าแล้วยังไม่ดีขึ้นเค้าจะให้ยามากิน เคยมีคนที่รู้จักลูกเค้าก็เปนเด็กสมาธิสั้น
เค้าบอกว่าถ้ากินยาแล้วจะค่อยๆดีขึ้น แต่กว่าจะไปหาหมออีกครั้งก็อีก 6 เดือนแน่ะ เราเครียดมากๆไม่รู้จะแก้ปันหายังไงแล้ว พอเราปรึกษาพ่อกับแม่เรา
ก็จะทะเลาะกันทุกครั้งท่านจะพูดเสมอว่า"เด็กยังอายุแค่นี้จะไปบังคับทำไรให้เปนระเบียบเหมือนคนโตได้ไง" เราไม่รู้จะปรึกษาใคร คนรอบข้างไม่มีใครรับฟังเลย ความรู้สึกเหมือนเราอยู่ตัวคนเดียวในโลกเลยอ่ะ
เราอยากจะหายาโรคสมาธิสั้นให้ลูกเราได้กิน เราเครียดมากจนบางครั้งร้องไห้คนเดียว ตัวเราเองก็เปนโรคซึมเศร้าด้วย
เราเลี้ยงลูกเองโดยไม่มีใครคอยช่วยเหลือทำงานได้วันละ 100-200 ถ้าวันไหนฝนตกเราก็ไม่มีรายได้ เราทำงานคาร์แคร์เพื่อนๆคงนึกออกนะ
เราอยากหางานอื่นทำแต่ต้องเข้าออกเปนเวลา ซึ่งเราต้องรับ-ส่งลูกเอง วันหยุดเราก็พาลูกเราไปทำงานด้วยเพราะไม่มีใครเลี้ยงให้
ไม่รู้จะระบายกับใคร เราเลยมาเล่าให้ฟัง มาปรึกษากับเพื่อนๆอ่ะ😢😢😢😢😢😿😿😿😿😿
ขอบคุณเพื่อนๆนะที่รับฟังปันหาของเรา