กระทู้พลีชีพ-อีกมุมมองเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างผมกับแฟนครับ (เกย์ ชายกับชาย) 18+

อ่านแล้วอย่าเพิ่งตัดสินชีวิจคู่ของผมนะครับ แค่มาเล่าปสก เฉยๆครับ

เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมกับแฟนคบกันมาจะสิบปีแล้วครับ เริ่มแรกทีเราเรียนมาด้วยกัน เขาแก่กว่าผมไปสองปี หมายถึงว่าผมคบกับเขาตั้งแต่ผมอายุได้ 20 ปี
หลังจากที่เราทำความรู้จักกันได้ไม่นานประมาณ หนึ่งปีเราก็ย้ายมาอยู่ด้วยกัน ตอนแรกๆการปรับตัวเขาหากันยากมากครับเพราะแฟนผมเอาแต่ใจชอบวีนผมประจำเพราะผมเป็นคนเซอๆซ่าๆ แต่นั่นเป็นจุดเริ่มต้นชีวิตคู่ของผมครับ
เรื่องของเรื่องก็คือ หลังจากนั้น บอกไว้ก่อนนะครับผมเป็นรุก แฟนผมเป็นรับ แฟนผมสูงกว่าผมนิดหน่อย หน้าตาเราทั้งสองคนใช้ได้ครับ เพราะออกกำลังกายอยู่ตลอด หลังจากที่เราเรียนจบแล้วเราก็แทบไม่ได้แยกจากกันไปไหนเลยตัวติดกันตลอด เหมือนกับว่าโลกนี้แต่เราสองคน แต่สำหรับเรืองเซ็กนั้นผมก็ยอมรับครับว่ามีเบื่อกันบ้างตามประสาส่วนใหญ่เขาจะเป็นฝ่ายเรียกร้องกับผมมากกว่า ผมก็สนองให้ตามปกติครับ แต่ก็จะเริ่มขี้เกียจที่จะมีกับเขา เหมือนกับรู้สึกน่าเบื่อสำหรับผม เพราะก่อนหน้าที่ผมจะคบกับเขาผมชอบมีเซ็กกับคนแปลกบ่อยๆอยู่แล้วแต่แค่ภายนอกนะครับไม่ชอบสอดใส่ใครนอกจากแฟนเท่านั้น แต่ผิดกับความรักที่ผมให้เขานะครับ ผมก็ยังรักเขาและรักเพิ่มขึ้นไปทุกวันเหมือนเป็นความผูกพันธ์ด้วย แต่ผมก็ติดนิสัยที่ชอบแอบไปมีอะไรกับคนอื่น (ยอมรับผิดครับว่าชั่ว) แต่นั่นไม่ได้ทำบ่อยนะครับ บางครั้งอาจจะ 6 เดือนครั้ง ถ้าถี่หน่อยก็อาจจะเดือนละครั้ง แต่นั้นเขาไม่เคยรู้ เพราะผมจะไม่ทำกับคนเดิม จะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ อาจจะไปตามสถานที่ต่างๆที่เกย์ไปกัน แต่จะมีแค่ภายนอกเท่านั้นไม่สอดใส่ มันเป็นแบบนี้มานานแล้ว จนเมื่อวันหนึ่ง ความลับไม่มีบนโลกครับ เขาจับได้ว่าผมทำแบบนี้ แต่ผมก็อยากจะเลิกทำคัวแบบนี้นะครับแต่ทำไม่ได้ แต่สำหรับผมแล้ว เรื่องเซ็กกับคนรักมันแยกออกจากกัน เขาก็ยังเป็นคนรักของผมเสมอ ไม่มีใครมาแทนได้ และผมไม่มีทางรักใครนอกจากเขา คนที่ผมไปเล่นด้วย (ใช้คำว่าเล่นนะครับ) ผมไม่เคยติดต่อไปอีกเลยจนมาช่วงหลังๆมานี้ มีปัญหากันบ่อยมากขึ้น เพราะผมกับเขาอยู่ด้วยกันตลอดและเขาไม่ยอมให้ผมออกไปไหนคนเดียวแม้กระทั้งไปตลาดซื้อของเพราะอาจจะผมทำลายความเชื่อใจไปจากเขาแล้ว ตอนนี้ผมอายุ 31 ส่วนแฟน 33 ครับ (ทำธุรกิจของที่บ้านร่วมกันครับ ธุรกิจครอบครัวครับ)
จนหลังๆมาผมรู้สึกไม่ไหวแล้ว ผมต้องการอิสระมากกว่านี้ ผมก็เลยพูดกับแฟนตามตรงว่า ผมอยากจะเลิก เพราะมีการทะเลาะแต่ละครั้งมันทำให้ผมกับเขารู้สึกเสียใจและรู้สึกไม่ดี ผมรู้สึกไม่อิสระเขารู้สึกไม่สบายใจถ้าให้ผมไปไหนมาไหนเดียว ผมยอมรับว่าเห็นแก่ตัว ผมก็เลยตัดใจไปคุยแฟนว่า หรือถ้าเราจะไม่เลิกกันก็เปลี่ยนความสัมพันธ์เป็นแบบเปิด เพราะผมรู้สึกว่า น่าจะเป็นทางออกที่ดีที่สุด แฟนผมเขาเปิดอกคุยกับผมว่าคั้งแต่คบกันมา 10 ปีเขาไม่เคยมีอะไรกับใครคนอื่นเลย ไม่เคยชายตามองคนอื่นเลย ถึงมีคนมาจีบเขาปฏิเสธตลอด ซึ่งผิดกับผมที่ชอบไปเล่นข้างนอก แต่ไม่ได้เกินเลยนอกจากแค่ภายนอกเท่านั้นไม่เคยสอดใส่ใคร หรือให้ใครสอดใส่ แต่นั่นก็ไม่ได้เป็นข้ออ้างที่จะทำเรื่องไม่ดีของผม
เราทะเลาะกันจนผมแยกออกไปอยู่ข้างนอก ผมออกจากบ้านของเราได้ วันเดียวเท่านั้น ผมก็คิดถึงเขามากๆครับ ผมไม่มีอารมณ์จะไปอยากมีอะไรกับใครเลย อาจจะมีเรื่องมารบกวนจิตใจของผมด้วย สุดท้ายผมกลับไปที่บ้าน ผมกับเขาก็มีเซ็กเหมือนในแบบนี้เราไม่ได้มีกันแบบนี้มานานมากแล้ว ตอนนั้นเองผมก็เลยตั้งใจว่าจะไม่ไปเล่นกับใครอีก จะพยายามปรับปรุงตัว มีอะไรที่ผมต้องการผมจะบอกเขา จะไม่ปิดกันเรื่องแบบนี้อีก

เดี๋ยวมาต่ออีกครับ อย่าด่าผมแรงละครับ ผมสำนึกผิดแล้ว
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่