เพื่อนๆคิดอย่างไรเมื่อเลิกงานค่ำและจำเป็นต้องพาลูกชายไปล้างแผลกลับโดนต่อว่าจากผู้ที่ขึ้นชื่อว่านางพยาบาล

เรื่องมีอยู่ว่าลูกชายของดิฉันได้รับอุบัติเหตุมีแผลฉีกขาดที่ข้อเท้าต้องเย็บดิฉันจึงนำตัวลูกชายไปรักษายังสถานพยาบาลใกล้บ้านซึ่งมีสิทธิบัตรทองอยู่ที่นั่นและแน่นอนว่าหลังจากการทำแผลเสร็จหมอบอกต้องมาล้างแผลทุกวันจนกว่าจะหายและแน่นอนว่าดิฉันก็ทำตามอย่างเคร่งครัดเพราะความเป็นห่วงลูกชายแต่ทว่าดิฉันเป็นสาวโรงงานเลิกงานมืดทุกวันกว่าจะกลับถึงบ้านกว่าจะเดินทางมาถึงร.พก็เกิน18.00เป็นแน่แท้ที่ดิฉันต้องบอกว่าเกินเวลา18.00เพราะที่ร.พแห่งนี่มีกฏว่าต้องมาล้างแผลในเวลา08.00-18.00เท่านั้นซึ่งดิฉันก็ไม่ทราบว่าใครเป็นคนตั้งกฏนี้..แต่ดิฉันก็น่าด้านพาลูกชายมาคงต้องใช้คำนั้นเพราะสิทธิรักษาฟรีอยู่ที่นี่และที่นี่ก็ใกล้บ้านสุดละแถมเป็นเจ้าของใข้ด้วยดิฉันพยามอธิบายถึงสาเหตุที่ต้องมาช้ากว่าที่ร.พกำหนดตามเหตุผลข้างต้น..จนกระทั่งเมื่อวาน..ดิฉันก็พาลูกชายไปล้างแผลช้าตามเดิมไปถึงร.พน่าจะหกโมงเย็นกว่ารอเรียกคิวก็กินเวลาเพิ่มไปอีก...จุดคลายแมคขงเรื่องอยู่ตรงนี้ค่ะเมื่อมีนางพยาบาลแก่คนหนึ่งเดินออกมาจากห้องเรียกชื่อลูกชาย..เขาก็ลุกขึ้นเดินไปโดยที่มีแม่อย่างดิฉันนั่งมองอยู่เพราะเขาไม่ให้ญาติเข้าไปแต่สิ่งที่ไม่ควรจะเกิดขึ้นคือนางพยาบาลคนดังกล่าวพูดจาด้วยท่าทีและน้ำเสียงที่ไม่พอใจและเสียงดังมากถามลูกชาบดิฉันว่าทำไมถึงมาเอาป่านนี้ลูกชายน่าซีดแล้วก็อธิบายเหตุผลไปแต่เขาก็ถามต่อว่าพรุ่งนี้เช้ามาได้มั้ย..ลูกชายดิฉันตอบไปว่าไม่ได้ครับต้องไปร.ร.เขาก็ถามต่ออีกว่าเรียนร.รไหนเลิกเรียกกี่โมงลูกชายก็ตอบเขาไปและบอกว่าเลิกสี่โมงแต่ต้องขึ้นรถรับส่งกลับบ้าน.ลูกชายดิฉันแสดงอาการกลัวอย่างชัดเจนกับเสียงดังๆและน่าตานางพยาบาลคนนี้ที่แทบจะกินเลือดกินเนื้อ..ดิฉันทนไม่ไหวกับสิางที่เห็นจึงลุกขึ้นเดินไปถามว่า..ทำไมคะวันนี้ไม่ล้างให้หรอ. นางพยาบาลคนนี้ก็จ้องหน้าดิฉันและตอบกลับมาว่า...ล้าง..เสียงสูงนะคะและพูดต่อว่าหลายเคสแล้วนะที่มาช้ามืดค่ำแบบนี้..ดิฉันก็บอกไปว่าก็แน่นอนสิคะต่างคนเขาก็มีภาระหน้าที่ๆต้องรับผิดชอบบางคนอยู่ไกลแต่ก็ต้องมาเพราะความจำเป็นและสิทธิในการรักษาอีกอย่างนี้ก็ร.พของรัฐบาลของรัฐบาลเปิดตลอด24ช.ม.ไม่ใช่หรอคะ..นางพยาบาลคนนั่นไม่ฟังจนจบหรอกค่ะเดินไม่พอใจเรียกลูกชายเข้าห้องไป...คำถามคือนี่คือร.พ.ของรัฐบาลมีเงินสบับสนุนช่วยเหลือทุกปีซึ่งส่วนหนึ่งก็มาจากภาษีของประชาชนเวลาขาดเหลืออะำรก็เปิดรับบริจาคก็ไม่ใช่ประชาชนอย่างเราๆหรือคะที่บริจาค..อีกอย่างทุกคนที่มารักษาก็ตามคิวและเข้าใจว่านอกเวลาราชการสำหรับร.พคือห้องฉุกเฉินซึ่งถ้าในกรณีมีคนไข้หรือคนเจ็บเร่งด่วนทุกคนก็พร้อมให้ทำการรักษาก่อนอยู่แล้วแต่ณเวลาที่ดิฉันไปทุกอย่างปกติ..แต่ทำไมดิฉันและลูกต้องเจอพฤติกรรมที่ไม่เหมาสมจากผู้ขึ้นชื่อว่านางพยาบาลและจากสถานพยาบาลแห่งนี้ด้วย..แล้วใครเป็นคนตั้งกฏที่ปิดกั้นการรักษาของประชาชนื่ไม่ดูถึงหลักการใช้ชีวิตในความเป็นจริงเลยหรือ????????