ชีวิตเหมือนอยู่ในคุก

สวัสดีครับ
ผมเป็น ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่งครับ ที่มีนิสัยเจ้าชู้พอสมควร
ตอนนี้ผมมีแฟนที่คบกันมานานเกือบ 4 ปีแล้ว แต่กว่าจะมาจนถึงวันนี้ได้ผ่านอะไรมาเยอะมาก
เพราะความเจ้าชู้และเห็นแก่ตัวของผมเองครับ

ตั้งแต่เราเริ่มคบกันมา ผมนอกใจ และโดนจับได้หลายครั้งมาก
แต่ก็ได้รับโอกาสทุกครั้ง จนผมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อจะได้มีชีวิตยืนยาว
แต่แล้วพอเวลาผ่านไปเรื่อยๆ ทุกอย่าง ทุกเวลา ทุกวัน อยู่บนความระแวง

ผมเข้าใจนะครับ ว่าเมื่อเราเจอเหตุการณ์บางอย่าง ร้ายแรง เกิดขึ้น เราก็จะต้องพยายามไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก (ระแวง)

ผมรู้สึกสงสาร รู้สึกผิด เป็นห่วง ไม่อยากให้เธอต้องระแวง
ผมพยายามหมดแล้วทุกอย่าง เปลี่ยนแปลงจนไม่เหลือความเป็นตัวเองเลย
ผมไม่เที่ยว ไม่ไปไหนเลย หายไปจากเพื่อนฝูง เพียงแค่อยากให้เธอมีความสุขที่สุด

24 ชั่วโมงของเรา คือ เราอยู่ด้วยกันเกือบทั้งหมด
แม้ห่างกันเพียงนิดเดียว ผมต้องนั่งเฝ้ามือถือ เพื่อรอเธอทักมา แล้วจะได้ตอบเลย
ผมต้องรายงาน ทุกนาทีของผมให้เธอตลอด เพื่อเธอจะได้สบายใจ และไม่กังวล

ผมเป็นคนไม่ค่อยพูดเรื่องความรู้สึก นี้คือปัญหาหลักของผมเลย
ทุกวันผมจะเจอคำถามจะเธอเยอะมาก อะไร ทำไม ยังไง แบบไหน
คือบางครั้งผมต้องใช้ชีวิตแบบ 1 2 3 4 5 แบบนี้ทุกวัน เพราะเมื่อไหรที่ผมใช้ชีวิตแบบ 2 5 1 3 4 เราจะต้องมีเรื่องทะเลาะกันทันที

ดังนั้นผมเลยไม่สามารถคิดอย่างที่ผมต้องการได้เลย ผมต้องตามใจและคิดตามเธอตลอดเวลา
ทำทุกอย่างที่เธออย่างทำ ฟังทุกอย่างที่เธออยากพูด และต้องสนใจทุกอย่างที่เธอสนใจ

ผมรู้นะครับ ทุกอย่างเกิดจากตัวผม และนี้คือผลจากการกระทำของผมเอง
เมื่อไหรผลจากการกระทำ จึงจะหมดไปจากชีวิตผม

ผมอยากให้เธอมีความสุข ความสุขที่เธออยากได้
แต่ทุกวันนี้ ที่เราอยู่ด้วยเหมือนเธอจะมีความสุข แต่ก็ไม่มีความสุขอย่างแท้จริง

เคยลองคิดหลายครั้ง ถ้าเราเลิกกัน
ปัญหาทั้งหมดนี้จะหมดลงหรือเปล่า แต่ผมก็ไม่กล้า เพราะกลัวว่าชีวิตเธอจะต้องมาเจ็บปวดกับผมอีก และไม่อยากทิ้งเธอไปไหน
แต่ถ้าอยู่กันไปเรื่อยๆ แบบนี้ สักวันผมก็ต้องทำให้เธอเสียใจ ไม่ใช่เพราะเรื่องเจ้าชู้ แต่เป็นเรื่องทัศนคติที่เราสองคนไม่มีอะไรเหมือนกันเลย

ผมต้องทำชีวิตผม ไปในทางไหนดีครับ

ขอบคุณที่รับฟัง