คืองี้ค่ะ ตอนม.ต้น เราชอบที่จะลงกิจกรรมต่างๆในโรงเรียน เราเข้ากับคนในห้องไม่ได้เท่าไหร่
ไม่ใช่ว่าเพราะเราไม่คุย แต่ ไม่มีใครคุยกับเราเลย เวลาเห็นหน้าก็จะมองแปลกๆ
วันดีคืนดีพวกคนในห้องก็เริ่มกลั่นแกล้งนินทาหนักขึ้น ทั้งเอากระเป๋าเราไปทิ้งถังขยะ เอาเก้าอี้เราไปไว้นอกห้อง ถึงขั้นบอกความเท็จกับอาจารย์ให้เราโดนเรียกไปคุยที่ห้องอาจารย์ ทุกเรื่องที่เกิดในห้องเราจะเป็นคนผิด
ซึ่งทุกอย่างที่คนในห้องทำ มันส่งผลกระทบกับเรานิดหน่อยในตอนแรก
ตอนนั้นเราก็มีร้องไห้บ้าง เครียดจนถึงขั้นอยากฆ่าเพื่อน ไม่ก็ฆ่าตัวตายไปเลย แต่เราก็ผ่านมันมาแล้ว
ขึ้นม.ปลายเราก็ไม่คิดว่าจะมีอะไรแบบนี้กับตัวเองอีก

แต่ว่ามันแปลกมาก มันกลายเป็นว่าเรากลัวคนพวกนั้นไปเลย
ตอนนั้นที่นั่งของห้องเราไม่พอ เราเลยต้องไปนั่งกับกลุ่มห้องเก่าที่เคยแกล้งเรา
พอเราไปนั่งตรงนั้นเราก็เริ่มหายใจไม่ค่อยได้ คลื่นไส้ ปวดหัว แบบ ทรมานมากจนอยากร้องไห้เลย

ตอนนี้เดินผ่านคนพวกนั้นก็จะรู้สึกหายใจไม่ออกทันทีเลย

มันแปลกมั้ยคะ...