แรงบันดาลใจกระทู้นี้มาจากคุณ รักจริงหวังแต่ง กระทู้
https://pantip.com/topic/36739786
กลัวผมไปตอบแล้วจะดึงหมู่ฮายีน่ามาทำให้กระทู้แกเสียอรรถรสไป เลยขอพ่วงมาตั้งเองนะครับ แต่ยอมรับว่าท่านเขียนดีมากๆ แรงบันดาลใจเลยแหละกระทู้นี้
ช่วงนี้เห็นกระทู้เรียกสลิ่มติดลมบน เลยใช้สิทธิหนี(เอ้ย) สิทธิแต่กำเนิด(เอ้ย) สิทธิตามธรรมชาติ(เอ้ย) สิทธิความเป็นคน(เอ้ย) สิทธิการตั้งกระทู้ของพันทิพและพาดพิงเอ้ย ถูกแล้ว(เอ้ย) ตั้งกระทู้อะไรก็มีคนมาแคะแกะเกา ตั้งกระทู้ถามประเทศเราน่าภูมิใจอะไร ก็เกิดอาการจะรับไม่ได้ ตั้งนู้นนี้ก็รับไม่ได้
ก็ไม่รู้ฤดูกาลนี้ สลิ่มอย่างผมหรือใครๆที่ยอมรับเป็นสลิ่มไปทำอะไรให้ สาย ข อิอิ (ที่จริงก็ทำเยอะ ก็ไปหักดั้ง เอ้ยหน้าหัก เอ้ยหักหน้าพวกใช้สิทธิไว้ กับไปแตะยอดขมองอิ่มหน้าหลุมของกลุ่มบางกลุ่ม)
เห็นออกมาเพียบเลย จะไล่เลียงพวกที่เห้นชัดๆ โดดเด่น
ที่ตัวเน้นๆเลยผมเห็นกระทู้ติดลมบนขึ้นแนะนำไป เรียกชื่อชาวบ้านแต่คนไม่สน ฮ่าๆๆ คนนี้ก็ได้แต่เบ๊อะเคยมีกระทู้หนึ่งเรียกร้องให้คนเรียกชื่ออยากถูกเรียกบ้าง คนอะไร อยากเป็นจุดเด่น เรื่องการเมืองกับเขานะไม่ตอบ แอบบอยู่ในท่อในหลืบจะโผล่ออกมาตอนหิว ชอบกินอาหารที่มีเส้น ทีสหพัฒ ขายเป็นซอง
อีกคนหนึ่งก็ป้าที่ชอบด่าคือ ผลุดโผล่มาจากท่อไหนไม่รู้ด่าแต่แมงสาบ ไม่รู้ตอนเด็กๆแมงสาบบินเข้าปากแกหรือเปล่า ในชื่อแกมีโลกกับสีเจ็ดสี ป้าคนนี้เกลียดแมงสาบเป็นชีวิตจิตใจ อาจโดนทรมานมาด้วยการถูกแมงสาปปล้นบ้านหรือบุกบ้าน เลยแค้นหนักหนา ตาฟ่าฟางอะไรขยับเสียงลมพัดไม่พอใจก็ด่าแมงสาบไว้ก่อน
อีกคนนี้ก็ป้าเกลียด google รู้แต่รอบๆตัวเฝ้าคำตอบแต่ถามคนนั้นคนนี้ แต่หารู้ไม่ google นี่มันแหล่งความรู้ ไม่รู้บ้านแกอยู่บนฟ้านานไปหรือเปล่าเลยไม่รู้เรื่องของโลกมนุษย์สักเท่าไหร่ ไม่รู้ใครเชิญแกไปอยู่ ชอบเรียกตัวเองเป็นนางบนสวรรค์ แต่เวลาด่านิโอโห ยกตัวอย่างทีนิโอโห ไม่รู้บนนั้นมีคอสสอนการด่า กระแนะกระแหน บ่มเพาะการเกลียดสลิ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ เห็นอะไรหลายๆสีไม่ได้ โวยวายอย่างกะเมาเห็ดด่าสลิ่มไว้ก่อน ขี้หดตดหายก็ด่าสลิ่ม เก๊ซหมดคงด่าสลิ่ม หายใจผิดจังหวะคงด่าสลิ่มไปขัดหลอดลม
มีประเภทพวกโฉบมามึน ขอให้มีชื่อตูอยู่ในกระทู้ชาวบ้านก็เป็นพอ ก็อย่างว่าทำสัมมาชีพ ไม่รู้แหละเขาตอบอะไรกัน จะโฉบมาแปะ ห้อยตัวมาจากหลอดไฟ ได้แปะรูปสักรูปยังดี ไม่งั้นลงแดงตาย มือไม้จะสั่น จับสิ่งของไม่ได้ เจอใครเห็นตรงข้ามเป็นไม่ได้ นั่งเอาตะปูตอกหน้าตัวเองให้เป็นหลุมใจเป็นหนอง พอได้จังหวะนั่งเฝ้าจอ refresh กระทู้ใหม่ขึ้นป๊บกระโดนปรบมือ รูปอะไรใกล้ตัว ตรูโพสก่อน และตีมึนมาโพส ขอให้ตรูได้ตอบ จะตอบช้างม้า เขาคุยเรื่องหมูก็ขอให้ตรูได้ตอบ อีกอย่างชอบถ่มน้ำลายขึ้นฟ้าแล้วเงยหน้ามองแล้วไม่หลบให้มันตกใส่หน้าตัวเอง
อีกคนประเภท ตรูฉลาดสุดในสามโลก ตอบอะไรไม่พอใจคนอื่นโง่หมด ฉลาดไม่เท่าฉัน เอาฉันนีแหละเป็นแหล่งอ้างอิง แค่อ้าปากยังไม่ทันหายใจ มาละ โง่ พอเราหายใจออก มาอีกละ โง่อวดฉลาดถ้ามีความรู้สักนิดคงไม่สักแต่เถียงเอาชนะ เถียงมาหลายปีนึกในใจคนนี้มันเป็นอะไรของมันเถียงได้เป็นวรรคเป็นเวร นั่งเปิดกระทู้ใหม่ ตอบไรไม่ได้เปิดกระทู้ใหม่ ด่าทีเหมือนด่าตัวเอง แต่ทน ทนมากๆ เขี่ยไงก็ไม่ลงคนนี้ เขียนไร้สาระเรียกร้องความสนใจ พอคนอื่นทำบ้างตาขวางใส่สลิ่มตั้งกระทู้ไร้สาระ ตั้งกระทู้ไม่มีปัญญา ด่าสลิ่ม ลิมแหกตาดูกระทู้ตัวเอง เอ่อเอากับแก อยากถามแกมากที่บ้านแกมีกระจกหรือเปล่า เถียงอะไรเถียงหมด สิ่งที่ถูกคือตัวเอง นั่นแหละครับ
(นอกเรื่องหน่อย ผมชอบบทความเรื่อง NPD)
ยังมีพวกตอดเล็กตอดน้อย ตอดฟ้าผ่า คือตอดด่าแล้วไปไม่รู้ใครเป็นมาแบบตัวเลข คือขอให้ได้ร่วมด่า มันจะมีความสุขประดุจกินไข่ปลาคาเวียร์กลางทะเลเมอริเตอรเรเนี่ยนก็ไม่ปาน มาเว๊บหายเว็บหายเราก็นึกว่าฝนจะตกไวปานวอกฟ้าผ่ายังไวไม่เท่าพวกตอดพวกนี้ ขี้เกียจดูว่าเป็นใคร เอ่อด่าได้ด่าไป
แต่ไม่เป็นไร ที่เขียนมาไม่ว่าอะไรมาก แค่เหมือนหัวกระทู้ช่วงนี้เจอบ่อย แต่ท่านอยากทำอะไรทำ อยากด่าผมด่า อยากว่าผมว่า อยากเกลียดผมเกลียด แต่ผมไม่เกลียดท่านหรอกนะ เพราะเกลียดหรือรังเกียจพวกท่านไป
ผมเอาเวลารู้สึกแบบนั้นไปนั่งขี้ดีกว่า มันฟินกว่าเยอะ แหมผมเข้าใจ
คนเรามันจะไปเห็นด้วยเหมือนกันทุกเรื่องจะได้อย่างไร นี่แหละความแตกต่าง ถ้าไม่แตกต่างไม่มีคนมาด่าว่าก็คงไม่มีรสชาติ(เราซาดิสปะแว๊ะ) แต่ก็แค่ด่าว่าเป็นตัวหนังสือ มันไม่ระแคะระคายหนังหนาของตัวผมไปได้(ผมลืมบอกผมเป็นจรเข้ กลับชาติมาเกิด เห็นมีคนเทียบเนติวิทย์ กับ จิต แต่ผมเป็นตุ๊บเข้หนังหนาทน) เสียงด่าว่าไม่เข้าถึงผิวกายผมเป็นแน่แท้ อย่าใส่ใจมากครับ กระทู้นี้ผมตั้งขึ้นมาเพราะอยากทดลองหนังของผมว่าจะทนต่อ ฝูงฮายีน่าที่จะมารุมกัดผมได้หรือไม่ ผมเลยเปิดกระทู้นี้ จากแรงบันดาลใจคุณรักจริงหวังแต่ง ถ้าจะเกลียดผมว่าผม แบ่งไปให้แกครึ่งหนึ่งละกัน(อิอิ)
เชิญท่าน ใส่อย่ายังอย่าหยุด เอาให้ผมนอนแผ่พะงาบพะงาบ ด้วยวาจาที่ท่านสรรหามาให้มันเจ็บไปถึงทรวงผมที วันนี้ผมว่าง แต่ไม่อ่านนะเปิดกระทู้ไว้เฉยๆ ไปทำงานอื่นต่อ แค่เบื่ออยากโดนด่า คริคริ อยากแทคไปกระทู้ปัญหาชีวิตวันอาทิตย์จริงๆ เดี่ยวมาให้คะแนน ใครด่าผมได้ถูกใจผมจะมอบกิฟให้ ผมไม่มีบวกนะ โดนยึดไปเป็นปีละ มีแต่กดกิฟ ใครด่าได้ดีผมจะใส่คะแนนให้ใต้คำด่า คะแนนเต็มสิบ ถ้าไม่มาด่าผมนี่ผมด่าฟรีเลยนะ ฮ๋าๆๆๆ
คุยสบายๆวันหยุด ช่วงนี้ทำไมเจอแต่พวกแบบนี้หว่า ขอใช้สิทธิพาดพิง ฐานะที่เป็นสลิ่มห้องนี้ในสายตา สาย ข (By Identity Idea)
กลัวผมไปตอบแล้วจะดึงหมู่ฮายีน่ามาทำให้กระทู้แกเสียอรรถรสไป เลยขอพ่วงมาตั้งเองนะครับ แต่ยอมรับว่าท่านเขียนดีมากๆ แรงบันดาลใจเลยแหละกระทู้นี้
ช่วงนี้เห็นกระทู้เรียกสลิ่มติดลมบน เลยใช้สิทธิหนี(เอ้ย) สิทธิแต่กำเนิด(เอ้ย) สิทธิตามธรรมชาติ(เอ้ย) สิทธิความเป็นคน(เอ้ย) สิทธิการตั้งกระทู้ของพันทิพและพาดพิงเอ้ย ถูกแล้ว(เอ้ย) ตั้งกระทู้อะไรก็มีคนมาแคะแกะเกา ตั้งกระทู้ถามประเทศเราน่าภูมิใจอะไร ก็เกิดอาการจะรับไม่ได้ ตั้งนู้นนี้ก็รับไม่ได้
ก็ไม่รู้ฤดูกาลนี้ สลิ่มอย่างผมหรือใครๆที่ยอมรับเป็นสลิ่มไปทำอะไรให้ สาย ข อิอิ (ที่จริงก็ทำเยอะ ก็ไปหักดั้ง เอ้ยหน้าหัก เอ้ยหักหน้าพวกใช้สิทธิไว้ กับไปแตะยอดขมองอิ่มหน้าหลุมของกลุ่มบางกลุ่ม)
เห็นออกมาเพียบเลย จะไล่เลียงพวกที่เห้นชัดๆ โดดเด่น
ที่ตัวเน้นๆเลยผมเห็นกระทู้ติดลมบนขึ้นแนะนำไป เรียกชื่อชาวบ้านแต่คนไม่สน ฮ่าๆๆ คนนี้ก็ได้แต่เบ๊อะเคยมีกระทู้หนึ่งเรียกร้องให้คนเรียกชื่ออยากถูกเรียกบ้าง คนอะไร อยากเป็นจุดเด่น เรื่องการเมืองกับเขานะไม่ตอบ แอบบอยู่ในท่อในหลืบจะโผล่ออกมาตอนหิว ชอบกินอาหารที่มีเส้น ทีสหพัฒ ขายเป็นซอง
อีกคนหนึ่งก็ป้าที่ชอบด่าคือ ผลุดโผล่มาจากท่อไหนไม่รู้ด่าแต่แมงสาบ ไม่รู้ตอนเด็กๆแมงสาบบินเข้าปากแกหรือเปล่า ในชื่อแกมีโลกกับสีเจ็ดสี ป้าคนนี้เกลียดแมงสาบเป็นชีวิตจิตใจ อาจโดนทรมานมาด้วยการถูกแมงสาปปล้นบ้านหรือบุกบ้าน เลยแค้นหนักหนา ตาฟ่าฟางอะไรขยับเสียงลมพัดไม่พอใจก็ด่าแมงสาบไว้ก่อน
อีกคนนี้ก็ป้าเกลียด google รู้แต่รอบๆตัวเฝ้าคำตอบแต่ถามคนนั้นคนนี้ แต่หารู้ไม่ google นี่มันแหล่งความรู้ ไม่รู้บ้านแกอยู่บนฟ้านานไปหรือเปล่าเลยไม่รู้เรื่องของโลกมนุษย์สักเท่าไหร่ ไม่รู้ใครเชิญแกไปอยู่ ชอบเรียกตัวเองเป็นนางบนสวรรค์ แต่เวลาด่านิโอโห ยกตัวอย่างทีนิโอโห ไม่รู้บนนั้นมีคอสสอนการด่า กระแนะกระแหน บ่มเพาะการเกลียดสลิ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ เห็นอะไรหลายๆสีไม่ได้ โวยวายอย่างกะเมาเห็ดด่าสลิ่มไว้ก่อน ขี้หดตดหายก็ด่าสลิ่ม เก๊ซหมดคงด่าสลิ่ม หายใจผิดจังหวะคงด่าสลิ่มไปขัดหลอดลม
มีประเภทพวกโฉบมามึน ขอให้มีชื่อตูอยู่ในกระทู้ชาวบ้านก็เป็นพอ ก็อย่างว่าทำสัมมาชีพ ไม่รู้แหละเขาตอบอะไรกัน จะโฉบมาแปะ ห้อยตัวมาจากหลอดไฟ ได้แปะรูปสักรูปยังดี ไม่งั้นลงแดงตาย มือไม้จะสั่น จับสิ่งของไม่ได้ เจอใครเห็นตรงข้ามเป็นไม่ได้ นั่งเอาตะปูตอกหน้าตัวเองให้เป็นหลุมใจเป็นหนอง พอได้จังหวะนั่งเฝ้าจอ refresh กระทู้ใหม่ขึ้นป๊บกระโดนปรบมือ รูปอะไรใกล้ตัว ตรูโพสก่อน และตีมึนมาโพส ขอให้ตรูได้ตอบ จะตอบช้างม้า เขาคุยเรื่องหมูก็ขอให้ตรูได้ตอบ อีกอย่างชอบถ่มน้ำลายขึ้นฟ้าแล้วเงยหน้ามองแล้วไม่หลบให้มันตกใส่หน้าตัวเอง
อีกคนประเภท ตรูฉลาดสุดในสามโลก ตอบอะไรไม่พอใจคนอื่นโง่หมด ฉลาดไม่เท่าฉัน เอาฉันนีแหละเป็นแหล่งอ้างอิง แค่อ้าปากยังไม่ทันหายใจ มาละ โง่ พอเราหายใจออก มาอีกละ โง่อวดฉลาดถ้ามีความรู้สักนิดคงไม่สักแต่เถียงเอาชนะ เถียงมาหลายปีนึกในใจคนนี้มันเป็นอะไรของมันเถียงได้เป็นวรรคเป็นเวร นั่งเปิดกระทู้ใหม่ ตอบไรไม่ได้เปิดกระทู้ใหม่ ด่าทีเหมือนด่าตัวเอง แต่ทน ทนมากๆ เขี่ยไงก็ไม่ลงคนนี้ เขียนไร้สาระเรียกร้องความสนใจ พอคนอื่นทำบ้างตาขวางใส่สลิ่มตั้งกระทู้ไร้สาระ ตั้งกระทู้ไม่มีปัญญา ด่าสลิ่ม ลิมแหกตาดูกระทู้ตัวเอง เอ่อเอากับแก อยากถามแกมากที่บ้านแกมีกระจกหรือเปล่า เถียงอะไรเถียงหมด สิ่งที่ถูกคือตัวเอง นั่นแหละครับ
(นอกเรื่องหน่อย ผมชอบบทความเรื่อง NPD)
ยังมีพวกตอดเล็กตอดน้อย ตอดฟ้าผ่า คือตอดด่าแล้วไปไม่รู้ใครเป็นมาแบบตัวเลข คือขอให้ได้ร่วมด่า มันจะมีความสุขประดุจกินไข่ปลาคาเวียร์กลางทะเลเมอริเตอรเรเนี่ยนก็ไม่ปาน มาเว๊บหายเว็บหายเราก็นึกว่าฝนจะตกไวปานวอกฟ้าผ่ายังไวไม่เท่าพวกตอดพวกนี้ ขี้เกียจดูว่าเป็นใคร เอ่อด่าได้ด่าไป
แต่ไม่เป็นไร ที่เขียนมาไม่ว่าอะไรมาก แค่เหมือนหัวกระทู้ช่วงนี้เจอบ่อย แต่ท่านอยากทำอะไรทำ อยากด่าผมด่า อยากว่าผมว่า อยากเกลียดผมเกลียด แต่ผมไม่เกลียดท่านหรอกนะ เพราะเกลียดหรือรังเกียจพวกท่านไป ผมเอาเวลารู้สึกแบบนั้นไปนั่งขี้ดีกว่า มันฟินกว่าเยอะ แหมผมเข้าใจ
คนเรามันจะไปเห็นด้วยเหมือนกันทุกเรื่องจะได้อย่างไร นี่แหละความแตกต่าง ถ้าไม่แตกต่างไม่มีคนมาด่าว่าก็คงไม่มีรสชาติ(เราซาดิสปะแว๊ะ) แต่ก็แค่ด่าว่าเป็นตัวหนังสือ มันไม่ระแคะระคายหนังหนาของตัวผมไปได้(ผมลืมบอกผมเป็นจรเข้ กลับชาติมาเกิด เห็นมีคนเทียบเนติวิทย์ กับ จิต แต่ผมเป็นตุ๊บเข้หนังหนาทน) เสียงด่าว่าไม่เข้าถึงผิวกายผมเป็นแน่แท้ อย่าใส่ใจมากครับ กระทู้นี้ผมตั้งขึ้นมาเพราะอยากทดลองหนังของผมว่าจะทนต่อ ฝูงฮายีน่าที่จะมารุมกัดผมได้หรือไม่ ผมเลยเปิดกระทู้นี้ จากแรงบันดาลใจคุณรักจริงหวังแต่ง ถ้าจะเกลียดผมว่าผม แบ่งไปให้แกครึ่งหนึ่งละกัน(อิอิ)
เชิญท่าน ใส่อย่ายังอย่าหยุด เอาให้ผมนอนแผ่พะงาบพะงาบ ด้วยวาจาที่ท่านสรรหามาให้มันเจ็บไปถึงทรวงผมที วันนี้ผมว่าง แต่ไม่อ่านนะเปิดกระทู้ไว้เฉยๆ ไปทำงานอื่นต่อ แค่เบื่ออยากโดนด่า คริคริ อยากแทคไปกระทู้ปัญหาชีวิตวันอาทิตย์จริงๆ เดี่ยวมาให้คะแนน ใครด่าผมได้ถูกใจผมจะมอบกิฟให้ ผมไม่มีบวกนะ โดนยึดไปเป็นปีละ มีแต่กดกิฟ ใครด่าได้ดีผมจะใส่คะแนนให้ใต้คำด่า คะแนนเต็มสิบ ถ้าไม่มาด่าผมนี่ผมด่าฟรีเลยนะ ฮ๋าๆๆๆ