แต่ขอเกริ่นนำถึงแม่ก่อนเนาะ เรากับแม่อายุห่างกัน20,21ปีประมาณนี้ค่ะ  จากอายุก็พอจะเดาได้ใช่มั้ยคะว่าแม่มีลูกตั้งแต่ยังสาว หรือเรียกตามภาษาชาวบ้านก็มีลูกในวัยเรียนนั่นแหละค่ะ

ด้วยเหตุผลข้างต้นที่ผ่านมาอาจด้วยวัยเด็กความคิดเด็กมองแค่ว่าฉันรักเขาเขารักฉันเรารักกัน..ไม่ได้ตกตะกอนความคิดเรื่องนิสัยความเป็นไปได้ของอนาคตอะไรต่างๆ  แม่เรามีชีวิตครอบครัวที่ไม่สวยงามค่ะ แม่หย่ากับพ่อตอนเราอยู่ ป.6หรือม.1นี่ล่ะค่ะก็ชักจะเลอะเลือนเนาะนานมากแล้ว  เพราะตอนนี้เราก็อายุ20ปลายๆแล้วค่ะ    เรายังไม่เคยเรียกแม่ว่าแม่เลยเรียกพี่มาตลอด  แต่มันก็ไม่ใช่ปัญหานะเรื่องแบบนี้มันสัมผัสกันที่ใจ  เราอาจจะไม่ใช่คู่แม่ลูกที่สนิทกันมากจนสามารถคุยกันได้ทุกเรื่อง    ดูเหมือนคนขาดความอบอุ่นใช่มั้ยล่ะ  แต่ไม่เลยที่ขาดน่าจะเป็นเรื่องความเข้าใจมากกว่า  เรามักจะทะเลาะกันบ่อยค่ะแต่เดี๋ยวก็ดีกัน  ตั้งแต่เด็กจนโตแม่ซับพอทเราทุกอย่างนะยกเว้นเรื่องความรัก 5555 เป็นเรื่องเดียวที่แม่ไม่โอเคไม่สนับสนุน และเป็นอะไรที่นึกถึงแล้วก็จะขำอยู่คนเดียว  เพราะเป็นเรื่องเดียวเช่นกันที่เราแอบไม่ทำตามค่ะ5555 ก็ความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้นี่เนอะ แต่เราห้ามยับยั้งชั่งใจได้...เราก็เข้าใจในเหตุผลของแม่นะเพราะรู้ว่าแม่ต้องใช้ความสตรองมากแค่ไหนในการผ่านมันมาการเป็นซิงเกิ้ลมัมมันก็จะเหนื่อยๆหน่อย....เมื่อเริ่มโตสกิลการเข้มงวดของแม่ก็เพิ่มขึ้นเพราะพวกมนุดป้าแก่กะโหลกกะลาที่ชอบหยิบความผิดพลาดคนอื่นมาขยี้...เดี๋ยวก็เป็นเหมือนแม่บ้างล่ะเดี๋ยวก็มีผัวก่อนเรียนจบเดี๋ยวก็ท้องบ้างล่ะ...อ้าววป้าคนที่มีแผลในใจพูดงี้=เอาเกลือมาโรยเลยนะคนที่ซวยคือหนูค่ะ  จากที่จะได้เข้าเมืองที่มีความเสถียรในหลายๆเรื่องกลับต้องอยู่ใกล้ๆสายตาแม่แทน..แต่เราก็โอเคนะเราคนคิดบวก5555 ถึงจะไม่โอเคที่แม่ชอบเก็บคำคนมาคิดให้รกหัวเปล่าๆ..

เอ่ออเอ๊ะชักเริ่มยาว นี่จะมาเม๊าเรื่องผู้ชายไม่ใช่เรอะ??
อื้มม คือก็นะตามประสาแม่หม้าย  ทำงานราชการ  การศึกษาก็จบระดับสูงสุดละ  แม่มักจะมีผู้ให้ความสนใจอยู่เรื่อยๆ เพื่อนที่เรียนบ้างที่ทำงานบ้าง  แม่เราอาจจะไม่ใช้ผู้หญิงสวยมากแต่ก็น่ารักนะจาา  อิอิอิ  แต่แม่ก็ไม่ได้ให้ความสนใจใครเป็นพิเศษนะคะ  จนเราเรียนจบมาอย่างไร้ความด่างพร้อยเรื่องผู้ชาย5555 แม่ก็เริ่มเปิดมากขึ้นว่ากำลังศึกษาดูใจผู้คนนึง  ซึ่งบอกกงๆนะ  เราไม่ชอบขี้หน้าเขาเอาซะเลย  อาจเพราะตอนเขามาใหม่ๆถึงจะเลิกกับภรรยาแล้วแต่ยังไม่สุดดีทำให้สังคมมองว่าแม่ไปแย่งเขามา ชิท! คันมือคันตรีนอยากจะถีบออกไปไกลๆ 😠

แต่เมื่อเราได้สัมผัสผู้ของแม่มากขึ้น  ประมาณว่าเปิดใจนั่นแหละ  เพราะแม่เองที่โตกว่าผ่านอะไรมามากกว่ายังให้โอกาสเขาเข้ามาในชีวิตได้เลย  เราก็ชอบเขานะคะ  แต่ไม่ได้ชอบอย่างนั้นนนอย่าเข้าใจผิดนะะ  เขาถือว่าเป็นผู้ที่ดีนะคะอุปนิสัยการพูดจา  การดูแลเอาใจใส่  แบ่งเบาภาระเช่นช่วยรีดผ้า ไปจ่ายตลาดซึ่งอยากบอกว่าถ้าไม่จำเป็นไม่ต้องไปอีกสกิลการเลือกของพังมาก  ผักเหี่ยวหมูเก่าผลไม้ใกล้เน่า  จะซื้อมาทำไมมม๊ 😒 หรือมีมาทำอาหารให้แม่กินบ้าง  พาแม่ไปรพ.ใส่ใจรายละเอียด (ซึ่งทั้งหมดเราไม่เคยเห็นพ่อทำให้แม่เลย..แม้แต่ไม่สบายหรือจะคลอดน้องแม่ก็ขับรถยนต์ไปเองจ้าา สตรองแค่ไหน 5555) หรือแม้กระทั้งคนในครอบครัวคุณตาคุณยายอื่นๆเขาก็ให้ความเคารพและเอาใจใส่ดีมากมากกว่าลูกหลานบางคนซะอีก  แต่เสียอย่างค่ะที่เขายอมแม่เรามากเกินไป แม่ใช้ไปไหนทำอะไรก็ไปปปสามรอบแปดรอบก็ไปไม่บ่น  เห้ยย ผู้ชายมันต้องเป็นช้างเท้าหน้าไม่ใช่หรอ  ทำไมเป็นงี้ไปได้ล่ะ แต่ในข้อเสียก็มีข้อดีถึงแม้แม่เราจะใจเย็นนิ่ง แต่เวลาทะเลาะกันอาจด้วยคำพูดหรือความคิดเห็นหรือทำอะไรไม่ถูกใจกันแม่จะไม่ใช้คำด่าหยาบคายเลย  แต่จะใช้คำพูดที่อยากกระโดดบ้านตายมากค่ะ5555 มันช่างเชือดเฉือนใจซะเหลือเกิน แต่เขาใจเย็นและนิ่งยิ่งกว่าค่ะหรืออีกมุมนึงก็คงเงียบเพื่อลดแรงปะทะ  เลยไม่เกิดปัญหาอะไร  เขาทำให้เราเห็นอีกมุมของแม่ นอกจากมุมแข็งๆดุๆที่แสดงข่มลูกอย่างเรา เราได้เห็นว่าแม่เป็นคนขี้หึงเบอร์แรงมาก แม่งี่เง่ามาก แล้วแม่ก็เป็นคนออกแนวขี้อ้อนมากอันนี้เราถึงกับขยี้ตาแรง55555 คงไม่บาปใช่มั้ยนินทาขนาดนี้ 😅😅

และในมุมของลูกคนนึง  เรารู้สึกดีและยินดีนะคะ. ที่แม่ได้มีคนเข้ามาดูแลเป็นเพื่อนคิดเพื่อนคุย  เข้ามาเติมเต็มสิ่งที่แม่เคยขาดหายไปหรืออาจใช้คำว่าไม่เคยมีก็ได้คือคนรักที่ดีคนที่พร้อมจะอยู่ข้างๆเสมอ และเราก็มั่นใจค่ะว่าเขาจะอยุ่ข้างๆแม่เราเรื่อยๆไปจนแก่ 😊

สุดท้ายนี้ ขอเขียนไว้ในนี้ละกัน ว่า #รักแม่มากค่ะ ....เพราะชีวิตจริงไม่กล้าบอก  เคยรวบรวมความกล้าโทรหาแม่วันแม่ แม่ยังไม่คุยด้วยเลยค่ะ 😭 5555 เฉไฉไปไหนก็ไม่รู้ ประมาณว่าต่างคนต่างเขิน ก็เลยเลือกบอกรักแม่ผ่านการกระทำผ่านของขวัญแทนคำพูดมาตลอด

ขอให้ทุกคนมีความสุขกับคุณแม่ในวันแม่นี้นะคะ หรือมานินทาแม่สู่กัน