สวัสดีค่ะ!! เราอายุ 15 น้องเราอายุ 12 ผู้ชาย เรากับน้องคนละพ่อค่ะ พ่อของเราหย่ากับแม่ และแม่ก็แต่งงานใหม่ปัจจุบันก็อยู่กับแม่น้องและพ่อเลี้ยงค่ะ
** คือเข้าเรื่องเลยนะค่ะ
ทำสิ่งที่แม่ทำให้เรากับน้องถึงต่างกันมากเลย หรือว่าน้องเรายังเด็ก เรารู้สึกว่าแม่ไม่ค่อยสนใจเรา เพราะเป็นแบบนี้ เรากับแม่ก็เลยค่อนข้างจะไม่สนิทกัน เรามีอะไรเราไม่ค่อยบอกแม่ ส่วนใหญ่จะบอกยายมากกว่า เราสนิมกับยายมากกว่า มีเหตุการณ์หลายเหตุการณ์นะค่ะ ที่รู้สึกว่าแม่ไม่ค่อยสนใจ เช่น เราเจ็บ เราป่วย เราบอกแม่ แม่ก็จะอยู่เฉยๆ เราก็น้อยใจบ้าง แต่น้องเราเตะบอลแล้วเจ็บขา แม่ก็บีบให้แบบไม่ได้หลับไม่ได้นอน แล้วมีเหตุการฯหนึ่งค่ะ ที่ทำให้เรามั่นใจว่าท่านไม่ได้สนใจอะไรเราเลย เราไปเยี่ยมญาติที่ รพ. แล้วพ่อเลี้ยงกับน้องเราก็เดินไปก่อน เราก็เดินตามหลัง (เดินแบบห่างๆ) แต่แม่เราไปเข้าห้องน้ำ เราก็เดินไปแล้วตรงนั้นไม่ค่อยมีคนด้วย แต่มี ผช. แต่งตัวมอมแมม เราก็เดินผ่านไม่ได้คิดอะไร แล้วอยู่เฉยๆเขาก็ร้องใส่เรา (ตะคอก) ตรงนั้นไม่มีใครเลยนะคะ เราก็มอง แล้วก็ไม่สนใจ แล้วตะคอกใส่เราครั้งที่2 เราก็หันมองอีก (เราอยู่คนเดียว) แล้วมี ผช. สองคนค่ะ เดินมาพอดี แล้วผู้ชายที่คนนั้นก็วิ่งแล้วหัวเราะ แล้ว ผช. สองคนนั้นก็ถามเรา "หนูเกิดอะไรขึ้น เป็นอะไร" เรางงค่ะ กลัวจริงๆเราแทบร้องไห้ สั่นไปหมดหมด เราก็แค่ทำหน้างงแบบอึ่งจะร้องก็ไม่ร้อง เราก็เลยวิ่งเข้าไปหาพ่อเลี้ยง เราก็ปิดค่ะ แล้วก็เราเศร้ามาก น้ำตานี่ออกตลอดเวลา เราเยี่ยมญาติเสร็จ เราก็เดินมากับแม่สองคน แบบติดไม่ห่าง แล้วเราก็เลยบอกแม่เราไปเรานี่ร้องอยู่ตลอดเลย เราก็บอกว่าเราเจออะไรบ้าง แม่เราก็เลยพูดออกมาคำเดียว "อืม (พยักหัว)" แล้วเดินจากไป ตอนนั้นเราก็ไม่รู้ว่าเราจะร้องไห้เรื่องอะไรก่อนดี ที่นี้เราก็เลยเดินตามหลังแม่ หมออะไรนี่มองหนู เพราะก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่ แต่เราก็ไปเล่าให้ยายฟัง แล้วยายดูเป็นห่วงหนูมากยายพูดเป็นชุดเลยค่ะ
"ทำไมเดินไปคนเดียวทีหน้ามีหลังก็เดินไปกับพ่อแม่ ดีนะเขาไม่จับตัวไป บลาๆๆ.." แล้วก็มีหลายเหตุการณ์ที่แม่เคยถีบเราบ้าง เคยโยนไม้กวาดใส่เราบ้าง ตบหน้าอะไรมากมาย แค่เราไม่ซักผ้าก็ตบหน้าเรา ทั้งที่เราก็ช่วยงานทุกอย่าง น้องนี่ทำอะไรเจ็บตัวนิดเดียวก็แบบพูดนั้นพูดนี่ ตอนกินข้าวก็ตักข้าวให้น้องไม่เคยตักให้เรา น้องอยากกินอะไรหามาให้กินหมด แล้วแม่ก็เคยพูดกับเราเมื่อไม่นานมานี้ว่า "เดี๋ยวกูจะเนรเทศไปอยู่กับพ่อ ให้ไปอยู่กับหมานู่น จะเชื่อเพื่อนมากกว่าเชื่อแม่ตัวเองหรอ อย่ามาเรียกกูว่าแม่" เราก็เลยวางช้อนแล้วเข้าในห้องเลยค่ะ และตอนที่หนูบอกว่าหนูอยากทำอาชีพนั้นนี่ แม่ก็จะด่าหนูว่าหนูจะทำไปทำไมอาชีพแบบนี้.. แล้วแม่ก็พูดถึงพ่อตลอดว่าพ่อเลวงั่นเลวงี้ เหอะ!!! นี่แหละค่ะ ชีวิตบางทีก็อยากหลับแบบไม่ตื่นเลย เพื่อนหนูนี่ไม่กล้ามาบ้านหนูเลยค่ะ แม่ด่าได้ทุกคนจริงๆ
ปล.ขอโทษที่ใช้คำไม่ภาพนะคะ
ปล1.อยากปรึกษาทุกคนที่เข้ามาอ่าน แต่หนูก็เคยตะคอกใส่แม่บ้างล่ะ เวลาที่แม่ด่าให้
ปล2.ขอบคุณค่ะ
ทำไม!! สิ่งที่แม่ทำให้เรากับน้องถึงต่างกันเหลือเกิน...
** คือเข้าเรื่องเลยนะค่ะ
ทำสิ่งที่แม่ทำให้เรากับน้องถึงต่างกันมากเลย หรือว่าน้องเรายังเด็ก เรารู้สึกว่าแม่ไม่ค่อยสนใจเรา เพราะเป็นแบบนี้ เรากับแม่ก็เลยค่อนข้างจะไม่สนิทกัน เรามีอะไรเราไม่ค่อยบอกแม่ ส่วนใหญ่จะบอกยายมากกว่า เราสนิมกับยายมากกว่า มีเหตุการณ์หลายเหตุการณ์นะค่ะ ที่รู้สึกว่าแม่ไม่ค่อยสนใจ เช่น เราเจ็บ เราป่วย เราบอกแม่ แม่ก็จะอยู่เฉยๆ เราก็น้อยใจบ้าง แต่น้องเราเตะบอลแล้วเจ็บขา แม่ก็บีบให้แบบไม่ได้หลับไม่ได้นอน แล้วมีเหตุการฯหนึ่งค่ะ ที่ทำให้เรามั่นใจว่าท่านไม่ได้สนใจอะไรเราเลย เราไปเยี่ยมญาติที่ รพ. แล้วพ่อเลี้ยงกับน้องเราก็เดินไปก่อน เราก็เดินตามหลัง (เดินแบบห่างๆ) แต่แม่เราไปเข้าห้องน้ำ เราก็เดินไปแล้วตรงนั้นไม่ค่อยมีคนด้วย แต่มี ผช. แต่งตัวมอมแมม เราก็เดินผ่านไม่ได้คิดอะไร แล้วอยู่เฉยๆเขาก็ร้องใส่เรา (ตะคอก) ตรงนั้นไม่มีใครเลยนะคะ เราก็มอง แล้วก็ไม่สนใจ แล้วตะคอกใส่เราครั้งที่2 เราก็หันมองอีก (เราอยู่คนเดียว) แล้วมี ผช. สองคนค่ะ เดินมาพอดี แล้วผู้ชายที่คนนั้นก็วิ่งแล้วหัวเราะ แล้ว ผช. สองคนนั้นก็ถามเรา "หนูเกิดอะไรขึ้น เป็นอะไร" เรางงค่ะ กลัวจริงๆเราแทบร้องไห้ สั่นไปหมดหมด เราก็แค่ทำหน้างงแบบอึ่งจะร้องก็ไม่ร้อง เราก็เลยวิ่งเข้าไปหาพ่อเลี้ยง เราก็ปิดค่ะ แล้วก็เราเศร้ามาก น้ำตานี่ออกตลอดเวลา เราเยี่ยมญาติเสร็จ เราก็เดินมากับแม่สองคน แบบติดไม่ห่าง แล้วเราก็เลยบอกแม่เราไปเรานี่ร้องอยู่ตลอดเลย เราก็บอกว่าเราเจออะไรบ้าง แม่เราก็เลยพูดออกมาคำเดียว "อืม (พยักหัว)" แล้วเดินจากไป ตอนนั้นเราก็ไม่รู้ว่าเราจะร้องไห้เรื่องอะไรก่อนดี ที่นี้เราก็เลยเดินตามหลังแม่ หมออะไรนี่มองหนู เพราะก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่ แต่เราก็ไปเล่าให้ยายฟัง แล้วยายดูเป็นห่วงหนูมากยายพูดเป็นชุดเลยค่ะ
"ทำไมเดินไปคนเดียวทีหน้ามีหลังก็เดินไปกับพ่อแม่ ดีนะเขาไม่จับตัวไป บลาๆๆ.." แล้วก็มีหลายเหตุการณ์ที่แม่เคยถีบเราบ้าง เคยโยนไม้กวาดใส่เราบ้าง ตบหน้าอะไรมากมาย แค่เราไม่ซักผ้าก็ตบหน้าเรา ทั้งที่เราก็ช่วยงานทุกอย่าง น้องนี่ทำอะไรเจ็บตัวนิดเดียวก็แบบพูดนั้นพูดนี่ ตอนกินข้าวก็ตักข้าวให้น้องไม่เคยตักให้เรา น้องอยากกินอะไรหามาให้กินหมด แล้วแม่ก็เคยพูดกับเราเมื่อไม่นานมานี้ว่า "เดี๋ยวกูจะเนรเทศไปอยู่กับพ่อ ให้ไปอยู่กับหมานู่น จะเชื่อเพื่อนมากกว่าเชื่อแม่ตัวเองหรอ อย่ามาเรียกกูว่าแม่" เราก็เลยวางช้อนแล้วเข้าในห้องเลยค่ะ และตอนที่หนูบอกว่าหนูอยากทำอาชีพนั้นนี่ แม่ก็จะด่าหนูว่าหนูจะทำไปทำไมอาชีพแบบนี้.. แล้วแม่ก็พูดถึงพ่อตลอดว่าพ่อเลวงั่นเลวงี้ เหอะ!!! นี่แหละค่ะ ชีวิตบางทีก็อยากหลับแบบไม่ตื่นเลย เพื่อนหนูนี่ไม่กล้ามาบ้านหนูเลยค่ะ แม่ด่าได้ทุกคนจริงๆ
ปล.ขอโทษที่ใช้คำไม่ภาพนะคะ
ปล1.อยากปรึกษาทุกคนที่เข้ามาอ่าน แต่หนูก็เคยตะคอกใส่แม่บ้างล่ะ เวลาที่แม่ด่าให้
ปล2.ขอบคุณค่ะ