ดังคำพระท่านว่าไว้ ชีวิตคนเรามีทั้งขึ้นมีทั้งลงสลับกันไป แต่ทำไมชีวิตผมไม่เป็นแบบนั้นละครับพระคุณท่าน
ผมขอแนะนำตัวผมชื่อ ไบรอัน ครับ หนุ่มพนักงานบริษัทธรรมดาๆที่ไม่ได้โดดเด่นอะไร ชีวิตในแต่ละวันล้วนน่าเบื่อสำหรับผม จนกระทั้ง
วันก่อนครับ ผมเล่นเฟสเลื่อนไปเรื่อยๆเจอข่าวซุบซิบดารา ในหัวผมคิดว่าเรื่องไร้สาระอีกละ และมีมาให้เห็นทุกวันไม่เบื่อกันหรือไง ข่าวอักษรย่อนี้จะบะเฮ้ยๆกับอักษรย่อนี้ อักษรย่อนี้ทุ้มไม่อั้นอักษรย่อนี้ บลาๆ พอผมคิดได้ดังนั้นไม่เสียเวลาครับปิดโทรศัพท์ทันที รออะไรละเปิดคอมอ่านดีกว่าพร้อมกับทั้งหาประวัติไปด้วยสะดวกกว่าเยอะ จากเหตุการณ์ครั้งนี้มันได้สอนผมไว้ว่าข่าวซุบซิบดาราจะทำให้ผมรู้จักคนเยอะขึ้น ทำให้ผมเชื่อมโยงเรื่องราวได้เก่งขึ้น และทำให้ผมมีเรื่องเม้ามอยกับผู้หญิงที่ผมแอบชอบ เธอมีชื่อว่า เจี้ยบ ครับ
เมื่อเช้าครับ ผมเล่นเกม minesweeper 4D ครับ เหมือนจริงมากๆ เหยียบโดนระเบิดปุ้ป เอฟเฟคมาเต็มครับน้ำจะสีคล้ำหน่อยๆ กระเด็นแบบนำวิถีจุดหมายคือขาผม ไม่ได้แอ้มผมหรอกครับผมชักขาหลบไปวางที่บล็อคอื่นอย่างว่องไวปาน the flash ปรากฏว่ารอดครับ มีแต่หัวผมนี้แหละที่รอด ในใจผมก็ปลอบตัวเองอย่างน้อยก็เหลือหัวผมที่ใช้เจลพี่มาริโอ้เซตผมเอาไว้ พร้อมกับทำท่าปาดผมหน่อย เอ้ะๆๆๆทำไมเจลพี่มาริโอ้สีขาวข้นอะครับ หันไปข้างบนไอนกเวรขี้ใส่หัวผม ผมตะโกนในใจดังๆว่ามีอีกไหม จัดมา ไหนๆก็โดนหมดละ เหมือนฟ้ากลั่นแกล้ง ไบรอัน ณ บ้านทรายทอง รถเมล์สายแปดปาดน้ำที่ขังอยู่เข้าให้ กระเด็นมาที่ตัวผม ในใจผมก็คิดว่าโชคดีนะเราที่วันนี้ไม่ทำงาน เพราะผมลาแล้วครับ ลาออก ผ่ามๆ
เมื่อกลางวันครับ ผมอาบน้ำไปเปลี่ยนชุดใหม่ เดินออกไปหาอาหารกลางวันกินข้างนอก ผมยิ้มมุมปากโอกาสแก้ตัวมาถึงแล้ว restart minesweeper 4D ผมบอกได้เลยประสบการณ์จะสอนเราเสมอ ดังตำราซุนวูได้กล่าวไว้ อย่าเหยียบย้ำรอยเท้าที่ผิดพลาดของผู้อื่นและตนเอง ฟังแล้วน้ำตาจะไหลร้านข้างๆมาหั่นหัวหอมทำไม ผมสังเกตคนที่เล่นเกมก่อนหน้าผม ศพแรกผ่านไป ศพสอง ศพสาม ค่อยๆผ่านไป หลงผิดคิดภาคภูมิใจ ก่อนเดินมาถึงบล็อคนี้ ขอบคุณทุกคนครับ ทำให้ผมผ่านพ้นช่วงเวลาอันยากลำบากไปได้ ผมไม่มีสิ่งใดจะตอบแทนนอกจากคำแนะนำที่ว่าปลาทูแม่กลองแท้ต้องคอหักครับ
เมื่อตอนเย็นครับ เดินไปซื้อหวยครับ บอกแม่ค้าขอซื้อเบอร์ 39 ครับ แม่ค้าบอกหมด ดีนะผมเป็นคนรอบคอบเบอร์ 44 ครับ แม่ค้าบอกหมดอีก ดีนะผมเป็นคนรอบคอบโคตรๆเบอร์ 98 ครับ แม่ค้าบอกหมดอีก ผมสุดจะทนเลขไหนๆก็บอกหมด อากาศก็มาร้อนอีก ผมคิดในใจแม่ค้ากวนตีนจริงๆ อย่างนี้ต้องเจอกูแล้ว ผมพูดออกไปว่าเอาเบอร์ไหนก็ได้ครับ แม่ค้ายื่นเบอร์ 25 ให้
เมื่อวันหวยออกครับ ผมโชคดีครับเลขที่หามาทั้งหมดถูกรางวัลหมดเลยครับ แต่ผมไม่ได้ซื้อครับ
เมื่อวันสัมภาษณ์งานครับ ผมไปถึงก่อนเวลานัดตั้ง 2 ชั่วโมงครับ โชคร้ายครับปวดขี้เสียเวลาเตรียมตัวไป 1 ชั่วโมงครับ ขี้ 10 นาที ที่เหลือหาทิชชู่เช็ดก้นครับ ตัดมาตอนสัมภาษณ์ครับ เจอยิงคำถามมาว่าทำไมผมต้องรับคุณมาทำงาน ผมสวนไปทันทีว่าถ้าคุณไม่รับผมเข้าทำงาน คุณจะเสียโอกาสที่จะได้ลูกน้องดีๆไปหนึ่งคน พร้อมกับส่งยิ้มประทับใจไปหนึ่งที คนสัมภาษณ์ลุกเลยครับ ทำไมนะหรอ กาแฟหมด ผมไม่รอช้าอาสาชงกาแฟให้กิน แต่อนิจจาผมชงไม่เป็น ไหนๆก็ไหนๆละ จัด starbucks ไปเลยดีกว่า โชคดีร้านอยู่ข้างๆตึกที่ผมสมัครงานพอดี ลงไปแปปเดียวไม่นานแน่ ระหว่างถือแก้ว starbucks และอยู่ในลิฟต์ ผมรู้สึกถึงความ premium ออกมา อ่าห์ มันช่างดีเหลือเกิน แต่ตาเจ้ากรรมดันไปสะกิดกับชายแก่คนข้างๆที่ถือถุงกาแฟโบราณ ผมอดไม่ได้ที่จะยืดอกด้วยความภูมิใจในเทสของผม แต่อนิจจายืดมากไปหน่อยเผลอบีบแก้วแน่น งานนี้เละครับเหมือนกาแฟรู้งานเลอะใส่ชายแก่คนข้างๆที่ท่าทางมอซอ ผมรีบขอโทษทันทีและพร้อมจะชดใช้ค่าเสียหายให้ เหมือนเป็นบุญที่ทำมาจากการเลี้ยงหมูปิ้งไอด่างเมื่อเช้าจะส่งผม ชายแก่คนดังกล่าวบอกไม่เป็นไรและบอกผมอีกว่าไปเอาเสื้อตัวสำรองได้ที่ห้องทำงาน ผมรู้สึกผิดมากเลยบอกไปว่าผมจะไปด้วยครับ ยังไงผมก็ต้องซักเสื้อมาคืนให้ได้ ชายแก่จึงตามใจผม ผมไม่รอช้าเดินตามหลังเค้าไปผ่านห้องสัมภาษณ์ ผู้สัมภาษณ์เห็นผมอ้าปากค้าง ในใจผมคิดแล้วชายแก่คือเจ้าของบริษัทแน่ๆ และก็เป็นความจริงครับที่เค้าคือเจ้าของบริษัทครับ แต่ที่พีคกว่านั้นคือท่านตายไปแล้วครับ ผ่ามๆ ย้อนเหตุการณ์ที่ผู้สัมภาษณ์เจอผมเดินเข้าไปในห้องเจ้าของบริษัทเพียงคนเดียว ก็รู้เลยว่าผมไม่ธรรมดาแน่ๆ ก็เลยตกลงรับผมเข้าทำงานครับ และสุดท้ายนี้ขอบคุณจริงๆครับที่ให้โอกาสผมมาทำงาน ผมจะทำหน้าที่ยามให้เต็มที่ครับ และผมไม่เหงาแล้วด้วยครับเจ้าของบริษัทให้เกียรติมานั่งคุยกับผมทุกคืนครับ
เมื่อเจี้ยบอวดผัว โลกทั้งใบของผมก็พังครืนลงมา หมดแล้วกำลังใจทุกอย่าง หมดแล้วแสงสว่างนำทาง ผมไม่รู้จะทำอะไรต่อไปดี ความพยายามหลายๆอย่างเพื่อเจี้ยบที่รักเหลือแต่เพียงความว่างเปล่า ดอกกุหลาบขาวที่ผมเด็ดข้างทางมาให้ทุกเช้า ราดหน้าร้านโปรดของเจี้ยบที่แอบซื้อให้ทุกกลางวัน แม้สุดท้ายผมต้องมาแกะกินเอง แท็กซี่ที่ผมโบกให้เจี้ยบตอนกลับบ้าน และอื่นๆอีกมากมายที่ผมทำให้ ทำไมเจี้ยบถึงเลือกไอหมอนั้น ผมไม่เข้าใจจริงๆ เค้าแค่หล่อกว่าผม รวยกว่าผม นิสัยดีกว่าผม แค่นี้เองหรอเจี้ยบยอดรัก ผมรวบรวมความในใจทั้งหมดกลั่นกรองออกมาเป็นเพลงที่ชื่อว่า รักเจี้ยบ ครับ
อยากให้เจี้ยบได้รู้ ในวันที่ความซวยทั้งหมดถาโถมเข้าหาชายคนนี้ เธอคือความโชคดีเพียงหนึ่งเดียวที่พบ เจอ โอ้...เจี้ยบที่รัก แต่มาวันนี้ความโชคดีเพียงหนึ่งเดียวกับแปรเปลี่ยนเป็นความขมขื่น เมื่อ...................... เจี้ยบอวดผัว!!! ไม่เป็นไรนะคนดี ตอนนี้เธออาจเพลิดเพลินกับสิ่งเปลือกปลอม แต่ในไม่ช้าทองแท้อย่างผม จะมาให้คุณได้ถนอม โอ้...เจี้ยบที่รัก ผมรักคุณและรักคุณและยังรักคุณ แม้คุณจะมีผัว................................
คลายเครียดกับไบรอัน
ผมขอแนะนำตัวผมชื่อ ไบรอัน ครับ หนุ่มพนักงานบริษัทธรรมดาๆที่ไม่ได้โดดเด่นอะไร ชีวิตในแต่ละวันล้วนน่าเบื่อสำหรับผม จนกระทั้ง
วันก่อนครับ ผมเล่นเฟสเลื่อนไปเรื่อยๆเจอข่าวซุบซิบดารา ในหัวผมคิดว่าเรื่องไร้สาระอีกละ และมีมาให้เห็นทุกวันไม่เบื่อกันหรือไง ข่าวอักษรย่อนี้จะบะเฮ้ยๆกับอักษรย่อนี้ อักษรย่อนี้ทุ้มไม่อั้นอักษรย่อนี้ บลาๆ พอผมคิดได้ดังนั้นไม่เสียเวลาครับปิดโทรศัพท์ทันที รออะไรละเปิดคอมอ่านดีกว่าพร้อมกับทั้งหาประวัติไปด้วยสะดวกกว่าเยอะ จากเหตุการณ์ครั้งนี้มันได้สอนผมไว้ว่าข่าวซุบซิบดาราจะทำให้ผมรู้จักคนเยอะขึ้น ทำให้ผมเชื่อมโยงเรื่องราวได้เก่งขึ้น และทำให้ผมมีเรื่องเม้ามอยกับผู้หญิงที่ผมแอบชอบ เธอมีชื่อว่า เจี้ยบ ครับ
เมื่อเช้าครับ ผมเล่นเกม minesweeper 4D ครับ เหมือนจริงมากๆ เหยียบโดนระเบิดปุ้ป เอฟเฟคมาเต็มครับน้ำจะสีคล้ำหน่อยๆ กระเด็นแบบนำวิถีจุดหมายคือขาผม ไม่ได้แอ้มผมหรอกครับผมชักขาหลบไปวางที่บล็อคอื่นอย่างว่องไวปาน the flash ปรากฏว่ารอดครับ มีแต่หัวผมนี้แหละที่รอด ในใจผมก็ปลอบตัวเองอย่างน้อยก็เหลือหัวผมที่ใช้เจลพี่มาริโอ้เซตผมเอาไว้ พร้อมกับทำท่าปาดผมหน่อย เอ้ะๆๆๆทำไมเจลพี่มาริโอ้สีขาวข้นอะครับ หันไปข้างบนไอนกเวรขี้ใส่หัวผม ผมตะโกนในใจดังๆว่ามีอีกไหม จัดมา ไหนๆก็โดนหมดละ เหมือนฟ้ากลั่นแกล้ง ไบรอัน ณ บ้านทรายทอง รถเมล์สายแปดปาดน้ำที่ขังอยู่เข้าให้ กระเด็นมาที่ตัวผม ในใจผมก็คิดว่าโชคดีนะเราที่วันนี้ไม่ทำงาน เพราะผมลาแล้วครับ ลาออก ผ่ามๆ
เมื่อกลางวันครับ ผมอาบน้ำไปเปลี่ยนชุดใหม่ เดินออกไปหาอาหารกลางวันกินข้างนอก ผมยิ้มมุมปากโอกาสแก้ตัวมาถึงแล้ว restart minesweeper 4D ผมบอกได้เลยประสบการณ์จะสอนเราเสมอ ดังตำราซุนวูได้กล่าวไว้ อย่าเหยียบย้ำรอยเท้าที่ผิดพลาดของผู้อื่นและตนเอง ฟังแล้วน้ำตาจะไหลร้านข้างๆมาหั่นหัวหอมทำไม ผมสังเกตคนที่เล่นเกมก่อนหน้าผม ศพแรกผ่านไป ศพสอง ศพสาม ค่อยๆผ่านไป หลงผิดคิดภาคภูมิใจ ก่อนเดินมาถึงบล็อคนี้ ขอบคุณทุกคนครับ ทำให้ผมผ่านพ้นช่วงเวลาอันยากลำบากไปได้ ผมไม่มีสิ่งใดจะตอบแทนนอกจากคำแนะนำที่ว่าปลาทูแม่กลองแท้ต้องคอหักครับ
เมื่อตอนเย็นครับ เดินไปซื้อหวยครับ บอกแม่ค้าขอซื้อเบอร์ 39 ครับ แม่ค้าบอกหมด ดีนะผมเป็นคนรอบคอบเบอร์ 44 ครับ แม่ค้าบอกหมดอีก ดีนะผมเป็นคนรอบคอบโคตรๆเบอร์ 98 ครับ แม่ค้าบอกหมดอีก ผมสุดจะทนเลขไหนๆก็บอกหมด อากาศก็มาร้อนอีก ผมคิดในใจแม่ค้ากวนตีนจริงๆ อย่างนี้ต้องเจอกูแล้ว ผมพูดออกไปว่าเอาเบอร์ไหนก็ได้ครับ แม่ค้ายื่นเบอร์ 25 ให้
เมื่อวันหวยออกครับ ผมโชคดีครับเลขที่หามาทั้งหมดถูกรางวัลหมดเลยครับ แต่ผมไม่ได้ซื้อครับ
เมื่อวันสัมภาษณ์งานครับ ผมไปถึงก่อนเวลานัดตั้ง 2 ชั่วโมงครับ โชคร้ายครับปวดขี้เสียเวลาเตรียมตัวไป 1 ชั่วโมงครับ ขี้ 10 นาที ที่เหลือหาทิชชู่เช็ดก้นครับ ตัดมาตอนสัมภาษณ์ครับ เจอยิงคำถามมาว่าทำไมผมต้องรับคุณมาทำงาน ผมสวนไปทันทีว่าถ้าคุณไม่รับผมเข้าทำงาน คุณจะเสียโอกาสที่จะได้ลูกน้องดีๆไปหนึ่งคน พร้อมกับส่งยิ้มประทับใจไปหนึ่งที คนสัมภาษณ์ลุกเลยครับ ทำไมนะหรอ กาแฟหมด ผมไม่รอช้าอาสาชงกาแฟให้กิน แต่อนิจจาผมชงไม่เป็น ไหนๆก็ไหนๆละ จัด starbucks ไปเลยดีกว่า โชคดีร้านอยู่ข้างๆตึกที่ผมสมัครงานพอดี ลงไปแปปเดียวไม่นานแน่ ระหว่างถือแก้ว starbucks และอยู่ในลิฟต์ ผมรู้สึกถึงความ premium ออกมา อ่าห์ มันช่างดีเหลือเกิน แต่ตาเจ้ากรรมดันไปสะกิดกับชายแก่คนข้างๆที่ถือถุงกาแฟโบราณ ผมอดไม่ได้ที่จะยืดอกด้วยความภูมิใจในเทสของผม แต่อนิจจายืดมากไปหน่อยเผลอบีบแก้วแน่น งานนี้เละครับเหมือนกาแฟรู้งานเลอะใส่ชายแก่คนข้างๆที่ท่าทางมอซอ ผมรีบขอโทษทันทีและพร้อมจะชดใช้ค่าเสียหายให้ เหมือนเป็นบุญที่ทำมาจากการเลี้ยงหมูปิ้งไอด่างเมื่อเช้าจะส่งผม ชายแก่คนดังกล่าวบอกไม่เป็นไรและบอกผมอีกว่าไปเอาเสื้อตัวสำรองได้ที่ห้องทำงาน ผมรู้สึกผิดมากเลยบอกไปว่าผมจะไปด้วยครับ ยังไงผมก็ต้องซักเสื้อมาคืนให้ได้ ชายแก่จึงตามใจผม ผมไม่รอช้าเดินตามหลังเค้าไปผ่านห้องสัมภาษณ์ ผู้สัมภาษณ์เห็นผมอ้าปากค้าง ในใจผมคิดแล้วชายแก่คือเจ้าของบริษัทแน่ๆ และก็เป็นความจริงครับที่เค้าคือเจ้าของบริษัทครับ แต่ที่พีคกว่านั้นคือท่านตายไปแล้วครับ ผ่ามๆ ย้อนเหตุการณ์ที่ผู้สัมภาษณ์เจอผมเดินเข้าไปในห้องเจ้าของบริษัทเพียงคนเดียว ก็รู้เลยว่าผมไม่ธรรมดาแน่ๆ ก็เลยตกลงรับผมเข้าทำงานครับ และสุดท้ายนี้ขอบคุณจริงๆครับที่ให้โอกาสผมมาทำงาน ผมจะทำหน้าที่ยามให้เต็มที่ครับ และผมไม่เหงาแล้วด้วยครับเจ้าของบริษัทให้เกียรติมานั่งคุยกับผมทุกคืนครับ
เมื่อเจี้ยบอวดผัว โลกทั้งใบของผมก็พังครืนลงมา หมดแล้วกำลังใจทุกอย่าง หมดแล้วแสงสว่างนำทาง ผมไม่รู้จะทำอะไรต่อไปดี ความพยายามหลายๆอย่างเพื่อเจี้ยบที่รักเหลือแต่เพียงความว่างเปล่า ดอกกุหลาบขาวที่ผมเด็ดข้างทางมาให้ทุกเช้า ราดหน้าร้านโปรดของเจี้ยบที่แอบซื้อให้ทุกกลางวัน แม้สุดท้ายผมต้องมาแกะกินเอง แท็กซี่ที่ผมโบกให้เจี้ยบตอนกลับบ้าน และอื่นๆอีกมากมายที่ผมทำให้ ทำไมเจี้ยบถึงเลือกไอหมอนั้น ผมไม่เข้าใจจริงๆ เค้าแค่หล่อกว่าผม รวยกว่าผม นิสัยดีกว่าผม แค่นี้เองหรอเจี้ยบยอดรัก ผมรวบรวมความในใจทั้งหมดกลั่นกรองออกมาเป็นเพลงที่ชื่อว่า รักเจี้ยบ ครับ
อยากให้เจี้ยบได้รู้ ในวันที่ความซวยทั้งหมดถาโถมเข้าหาชายคนนี้ เธอคือความโชคดีเพียงหนึ่งเดียวที่พบ เจอ โอ้...เจี้ยบที่รัก แต่มาวันนี้ความโชคดีเพียงหนึ่งเดียวกับแปรเปลี่ยนเป็นความขมขื่น เมื่อ...................... เจี้ยบอวดผัว!!! ไม่เป็นไรนะคนดี ตอนนี้เธออาจเพลิดเพลินกับสิ่งเปลือกปลอม แต่ในไม่ช้าทองแท้อย่างผม จะมาให้คุณได้ถนอม โอ้...เจี้ยบที่รัก ผมรักคุณและรักคุณและยังรักคุณ แม้คุณจะมีผัว................................