บัวประเภทที่4 ไม่รู้จักมิจฉาฌาน

หลงฌานเป็นโมหะหลงวิปัสสนาเกิดฟุ้งซ่านต้องทำเป็นมัชฌิมาปฏิปทา คือความพอดี

คนที่ไม่มีฌาน ก็ไม่เห็นสังโยชน์ รูปฌาน อรูปฌาน เพราะไม่รู้จักฌาน ก็เลยไม่เห็นสังโยชน์ที่เป็นฌาน ไม่เห็นสังโยชน์ที่เป็นฌาน ก็หลงฌาน เห็นว่าฌานไม่มีประโยชน์ เห็ยว่าใครมีฌานแล้วจะโง่ ก็เลยเกิดมิจฉาฑิฏฐิ

บุคคลประเภทหนึ่งที่ในพระไตรปิฎกกล่าวไว้ชัดเจนว่า ฐิตกัปปี ผู้ยังกัปให้ตั้งอยู่ ในบาลีบอกไว้ชัดว่า ถ้าหากว่าไฟบรรลัยกัลป์จะล้างโลก แล้วยังมีบุคคลประเภทนี้อยู่ อย่างไรเสียไฟก็ยังทำลายโลกไม่ได้ เพราะว่าท

จะกรรมฐานกองใดหรือสติปัฏฐาน 4 ก็เหมือนกันเหมือนการเก็บกด กดอารมณ์กดความรู้สึกไว้ชั่วครู่ พอเลิกทำ อารมณ์ต่างๆ ก็กลับมาเหมือนเดิม พอฟังธรรม อ่านตำรา ก็สงบ แต่พอเลิกอ่านเลิกฟัง กิเลสก็กลับมาเหมือนเดิม

อุจเฉททิฏฐิ คือ ความเห็นว่าเมื่อตายแล้วจะสูญสิ้นไปทั้งหมด ไม่มีการเวียนว่ายตายเกิดในภพอื่นอีก เป็นมิจฉาทิฏฐิ “เอาความสูญ” นั้นไปเทียบกับนิพพาน แล้วเข้าใจว่านิพพานคือความสูญสิ้นแบบไม่มีอะไ

กสิณ มี40กอง ในตำรา เอาไว้อ่านเล่น ก็ไม่เป็นฌาน ฌาน มี 8 ในตำรา เอากสิณมาปฏิบัติ ก็ได้ฌาน รูปฌาน อรูปฌาน ไม่เกี่ยวกับกสิณ

ดับรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานที่ฌาน1 ดับรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานที่ฌาน2 .. .. ดับรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญานที่ฌาน8 นิโรธ อันเป็นการรู้จิตแล้วรู้การดับทีละขณะ ,วิปัสนาในฌานหรือ อากาสกสิณ วิ