ปราถนาดีแต่จะทำร้ายเค้าให้อนาคตมั้ย

เรื่องมีอยู่ว่า  บ้านเราเป็นร้านขายอาหาร เมื่อเดือนที่แล้ว มีน้องผู้ชายคนหนึ่งเดินมาสั่งข้าวหน้าเป็ด 1 กล่อง (รูปร่างอ้วนท้วมสมบูรณ์ครบ 32 ทุกอย่าง) พ่อเราก็ทำให้ไป  แต่พอตอนจะจ่ายเงินเค้าบอกเค้ามีตังไม่ถึง มีแค่ประมาณ 7-8 บาทซึ่งเราก็ไม่ได้นับ  ซึ่งไม่พอจ่ายเราก็เลยบอกพ่อไปว่า ให้เค้าไปเหอะ แต่ทุกทีพ่อก็ให้ตลอดนนะ สำหรับคนที่ไม่มีจริงๆเช่นคนขอทาน สติไม่ดี  เดินเร่ร่อนงี้ ที่เค้ากล้าเข้ามาขอ เราก็ไม่ได้อะไร คิดว่าช่วยให้เค้ามีข้าวกินไปมื้อต่อมื้อดีกว่าเอาไปทิ้งเป็นเศษอาหาร แต่เรื่องมันไม่จบเท่านี้ น้องผู้ชายคนนี้มาขอข้าวเราทุกวัน ช่วงเวลา 2 ทุ่ม ตลอด เราเคยถามว่า บ้านอยู่ที่ไหน เค้าก้อตอบเราว่า บ้านอยู่พระประแดง แต่มาขอข้าวกินถึงบางพลีเลยเนี๊ยะนะ เค้าบอกคนแถวโน้นไม่มีใครให้กิน เราถามเค้าถึงเรื่องส่วนตัว เช่น มีพ่อแม่พี่น้องมั้ย ซึ่งเค้าก้อมีครบนะ พ่อแม่ทำงานบริษัทด้วย ซึ่งเป็นอะไรที่เราไม่เข้าใจ เราถามเค้าอีก พ่อแม่ให้เงินมั้ย เค้าบอกให้วันละ 40 บาท ซึ่งไม่พอกิน พ่อแม่บอกให้หากินเอาเอง  เรางงมากเราไม่ได้งกนะ เพราะที่ผ่านมาเดินมาขอกินฟรีทุกวันเราให้เค้ากินฟรีจะเป็นเดือนแล้ว มีการสั่งด้วยนะจะกินแบบนั้นแบบนี้  แต่ที่ผ่านมาเราสับสนและสงสัยเรากำลังช่วยเหลือเค้าในทางที่ผิดหรือปล่าว ก็คิดในแง่ดีดีกว่าเอาไปทิ้ง แต่ถ้าเราให้แบบนี้ตลอดไปมันคงไม่ดีสำหรับเค้าและเรา เพราะเค้าจะไม่รู้จักทำมาหากินเลย เราจะบอกกับเค้ายังงัยดีที่จะให้เค้ารู้จักหางานทำเพื่อช่วยเหลือตัวเองไม่ใช่ถึงเวลาก็เดินมาขอกินฟรีอย่างเดียว ถ้าไม่มีจริงๆเราก็พร้อมจะให้เค้ากินฟรีนะ  ไม่ได้ขอเราร้านเดียวเดินขอร้านข้างๆร้านพ่อเราด้วย   เราไม่รู้จะปฎิเสธยังงัยเราต้องทำยังงัย  แล้วถ้าเกิดมีคนแบบนี้อยู่ในสังคมเพิ่มมากขึ้นแล้วเราใจดีให้เค้าตลอด จนเป็นความเคยตัวของเค้าไป เราก็ไม่รู้ที่ผ่านมาเราทำผิดหรือถูก ใครมีแนวคิดดีๆช่วยเราคิดหน่อย  เราไม่เคยเขียนกระทู้อันนี้เป็นอันแรก ผิดพลาดยังงัย ขออภัยด้วยนะคะ