สวัสดีค้า. เราชื่อเฟิร์น เราเคยมีแฟนนะค้ะ คนใกล้ๆกันเรียนที่เดียวกันแต่เราเป็นคนไม่เที่ยวแฟนเราแต่ละคนชอบชวนเราไปนู้นไปนี้ตลอดเวลา เราเป็นคนนึงค้ะที่ชอบอยู่ส่วนตัว จิงๆถ้ามาเล่นกับเราอยู่บ้านจำเป็นจิงๆค่อยไปข้างนอกหรือถ้าจะไปเที่ยวนานๆไปทีเราก็ไปค้ะไม่ใช่ไปทั้งวัน ทุกวันเลิกเรียนก็ไป หลังจากที่พูดกันแล้วไม่เข้าใจกันเราเลยเลิกกับเขาเราเป็นคน กทม.ค้ะ เราอยู่กับแม่และพ่อน้า. ส่วนพ่อแท้ๆเราอยู่ขอนแก่นวันนึงเรามีโอกาศได้ไปหาพ่อเราที่ขอนแก่นแล้วเราได้รู้จักกับลูกแม่น้าแฟนใหม่ของพ่อเป็นผู้หญิงนะค้ะ แล้วอยู่ดีๆเฟสเฟินก็มีปัญหาเข้าเล่นไม่ได้ เฟินเลยสมัครใหม่ ลงที่ยุที่ขอนแก่นแล้วก็เช็คอิน
แล้วลูกแม่น้าเฟินชื่อพลอย. น้องพลอยได้โพสแล้วแท็กเฟินค้ะ แล้วก็มีรุ่นพี่ที่ ร.ร น้องแอดมาเยอะมากแล้วก้อมีมาคุยเยอะมาก. จนมีคนนึงชื่อเบนซ์ได้มาคุยกับเฟินเขาเปนคนเฮฮาตลกใส่ใจจนตัดสินใจคบกันแต่เฟินกับ กทม.แล้วเลยไม่มีโอกาศได้เจอกัน ตอนนี้ปี 52 ค้ะ เฟินเรียนมอ4. ยุเลย พี่เบนซ์เรียนอยู่มอ6. ตอนนั้นพี่เค้าใช้มือแบบยังเปิดกล้องมือถือไม่ได้เราได้คุยแต่โทรศัพท์กัน พี่เบนซ์บอกเฟินถ่ายรูปแบบไหนลงเฟินทำตลอด เฟินคนคนน่าตาดียุนะค้ะ พี่เค้าก็เหมือนกัน ซึ่งเฟินเปนคนชอบยุบ้าน วันๆได้คุยแต่โทรเล่นคอมไปเฟินทีความสุขค้ะ แล้วก้อคุยกันแบบไม่ได้เจอกันสักทีเป้นระยะเวลา1ปีกว่า พอสิ้นปีเฟินตัดสินใจจะไปเซอร์ไพร์ซึ่งเฟินเก็บของใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้วก็บอกแต่น้องพลอยคนเดียวเพราะว่าจะไปเซอร์ไพร์ ตกเย็นพี่เบนซ์โทรมา พอรับสายคำที่พี่เขาบอกคือ. เลิกกันเถอะ. อืมค้ะพูดไม่ออกเลยร้องไห้ค้ะรู้ตัวเลยว่ารักพี่เขาแน่นอน แต่เราก็ยังตัดสินใจไปขอนแก่นเหมือนเดิมค้ะ. วันเคาดาวน์เราไปเที่ยวงานกับน้องพลอยแล้วไปเจอพี่เค้าน้องพลอยบอกพี่เฟินนั้นพี่เบนซ์เราเลยหันไปมองมันเป็นครั้งแรกที่เราได้เจอพี่เค้า. อยากเข้าไปทักนะค้ะอยากให้พี่เค้ารู้ว่าเรามีตัวตน แต่พี่เค้ามากับแฟนใหม่ค้ะ. ซึ่งผู้หญิงคนนั้นเฟินเคยเห็นคุยกับพี่เบนช์แต่พอฟินจะเปิดข้อความอ่านมันก็โดนลบไปแล้ว แต่เฟินก็ไม่ได้ถามหรอก. เฟินทำได้แค่มองไกลๆ. เฟินกับน้องพลอยเลยได้รูปคู่กันลงเผื่อตนที่ว่าเราจะได้รู้สักที. จากนั้นพี่เค้าดห็นรูปพี่เค้าทักมาค้ะ ถามอยู่ไหน คิดถึง. มาขอนแก่นแล้วหรอ. เฟินตัดสินใจไม่ตอบค้ะ เพราะพี่เค้าเลือกมีคนใหม่ไปแล้ว เฟินจบมอ6 พ.ศ 54. แล้วมาเรียนต่อที่มอ.อุดร. เฟินสอบเข้ามอขอนแก่นไม่ได้ แล้วมันจะบังเอิญไปไหนอีกพี่เค้าเรียนที่มอ.อุดร. ทำให้เจอกันเลยค้ะครั้งนี้ พี่เค้าเจอเฟินเปนครั้งแรกแต่เฟินเจอครั้ง2 พี่เค้าคุ้นหน้าเฟินพี่เค้าให้เพื่อนเข้ามาถามเฟินว่าชื่อไรมาจากไหน พอเฟินบอกไปเพื่อนพี่เค้าไปบอกพี่เบนช์แล้วพี่เบนช์ก็เริ่มมาคุยกับเฟิน. พี่เค้าเลิกกับแฟนแล้วนะค้ะ. เริ่มคุยกันอีกได้3อาทิตย์พี่เค้าขอคบค้ะ กลับมาคบกันเหมือนเดิม. พี่เค้าบอกตอนนั้นกับตินนี้มันไม่เหมือนกันแล้วนะ. เราเจอกันกัน. เฟินเองก็คิดแบบนั้นค้ะ.
ตอนนี้ พ.ศ 2560. เราคบกันมา6ปี ต่างคนต่างมีงานทำแล้วเราก็แต่งงานกันแล้วนะค้ะ. ขอให้ทุกคนอย่าท้อกับความรักแม้อุปสรรค์มันจะมากมายแค่ไหน. คนที่ใช่ยังไงก็ใช่ทะเลาะกันบ้างแต่ฟังเหตุผลกันแค่นี้เราก็อยู่กันได้แล้วค้ะ. ขอบคุณที่อ่านเรื่องราวของเฟินนะค้า
คุณเชื่อในเรื่องของพรมลิขิตมั้ย
แล้วลูกแม่น้าเฟินชื่อพลอย. น้องพลอยได้โพสแล้วแท็กเฟินค้ะ แล้วก็มีรุ่นพี่ที่ ร.ร น้องแอดมาเยอะมากแล้วก้อมีมาคุยเยอะมาก. จนมีคนนึงชื่อเบนซ์ได้มาคุยกับเฟินเขาเปนคนเฮฮาตลกใส่ใจจนตัดสินใจคบกันแต่เฟินกับ กทม.แล้วเลยไม่มีโอกาศได้เจอกัน ตอนนี้ปี 52 ค้ะ เฟินเรียนมอ4. ยุเลย พี่เบนซ์เรียนอยู่มอ6. ตอนนั้นพี่เค้าใช้มือแบบยังเปิดกล้องมือถือไม่ได้เราได้คุยแต่โทรศัพท์กัน พี่เบนซ์บอกเฟินถ่ายรูปแบบไหนลงเฟินทำตลอด เฟินคนคนน่าตาดียุนะค้ะ พี่เค้าก็เหมือนกัน ซึ่งเฟินเปนคนชอบยุบ้าน วันๆได้คุยแต่โทรเล่นคอมไปเฟินทีความสุขค้ะ แล้วก้อคุยกันแบบไม่ได้เจอกันสักทีเป้นระยะเวลา1ปีกว่า พอสิ้นปีเฟินตัดสินใจจะไปเซอร์ไพร์ซึ่งเฟินเก็บของใส่กระเป๋าเรียบร้อยแล้วก็บอกแต่น้องพลอยคนเดียวเพราะว่าจะไปเซอร์ไพร์ ตกเย็นพี่เบนซ์โทรมา พอรับสายคำที่พี่เขาบอกคือ. เลิกกันเถอะ. อืมค้ะพูดไม่ออกเลยร้องไห้ค้ะรู้ตัวเลยว่ารักพี่เขาแน่นอน แต่เราก็ยังตัดสินใจไปขอนแก่นเหมือนเดิมค้ะ. วันเคาดาวน์เราไปเที่ยวงานกับน้องพลอยแล้วไปเจอพี่เค้าน้องพลอยบอกพี่เฟินนั้นพี่เบนซ์เราเลยหันไปมองมันเป็นครั้งแรกที่เราได้เจอพี่เค้า. อยากเข้าไปทักนะค้ะอยากให้พี่เค้ารู้ว่าเรามีตัวตน แต่พี่เค้ามากับแฟนใหม่ค้ะ. ซึ่งผู้หญิงคนนั้นเฟินเคยเห็นคุยกับพี่เบนช์แต่พอฟินจะเปิดข้อความอ่านมันก็โดนลบไปแล้ว แต่เฟินก็ไม่ได้ถามหรอก. เฟินทำได้แค่มองไกลๆ. เฟินกับน้องพลอยเลยได้รูปคู่กันลงเผื่อตนที่ว่าเราจะได้รู้สักที. จากนั้นพี่เค้าดห็นรูปพี่เค้าทักมาค้ะ ถามอยู่ไหน คิดถึง. มาขอนแก่นแล้วหรอ. เฟินตัดสินใจไม่ตอบค้ะ เพราะพี่เค้าเลือกมีคนใหม่ไปแล้ว เฟินจบมอ6 พ.ศ 54. แล้วมาเรียนต่อที่มอ.อุดร. เฟินสอบเข้ามอขอนแก่นไม่ได้ แล้วมันจะบังเอิญไปไหนอีกพี่เค้าเรียนที่มอ.อุดร. ทำให้เจอกันเลยค้ะครั้งนี้ พี่เค้าเจอเฟินเปนครั้งแรกแต่เฟินเจอครั้ง2 พี่เค้าคุ้นหน้าเฟินพี่เค้าให้เพื่อนเข้ามาถามเฟินว่าชื่อไรมาจากไหน พอเฟินบอกไปเพื่อนพี่เค้าไปบอกพี่เบนช์แล้วพี่เบนช์ก็เริ่มมาคุยกับเฟิน. พี่เค้าเลิกกับแฟนแล้วนะค้ะ. เริ่มคุยกันอีกได้3อาทิตย์พี่เค้าขอคบค้ะ กลับมาคบกันเหมือนเดิม. พี่เค้าบอกตอนนั้นกับตินนี้มันไม่เหมือนกันแล้วนะ. เราเจอกันกัน. เฟินเองก็คิดแบบนั้นค้ะ.
ตอนนี้ พ.ศ 2560. เราคบกันมา6ปี ต่างคนต่างมีงานทำแล้วเราก็แต่งงานกันแล้วนะค้ะ. ขอให้ทุกคนอย่าท้อกับความรักแม้อุปสรรค์มันจะมากมายแค่ไหน. คนที่ใช่ยังไงก็ใช่ทะเลาะกันบ้างแต่ฟังเหตุผลกันแค่นี้เราก็อยู่กันได้แล้วค้ะ. ขอบคุณที่อ่านเรื่องราวของเฟินนะค้า