นอกจากทำใจ...
เหตุที่คิดแบบนี้เพราะในชั้นปีทำการโหวตค่ะ เป็นการโหวตเกี่ยวกับการทำกิจกรรมในคณะ คือในงานนี่เนี่ยมันจะมีส่วนที่ต้องทำชิ้นงาน, สิ่งประดิษฐ์ที่ไม่มีใครในคณะทำเป็นหรือทำได้คล่องเลย(พวกงานผ้าและงานใบตองกับดอกไม้) คือคณะเราคนน้อยมากค่ะ รวมกันทั้งคณะน่าจะได้คณะอื่นแค่ชั้นปีนิดๆ
ซึ่งประชุมกันมาทุกปีก็มีแต่คนกล่อมว่าทำด้วยใจดีกว่า ให้คนอื่นเห็นถึงความตั้งใจของเรา แต่พอผลงานออกมาจริงก็มีแต่คนบอกว่ามันไม่ดีเท่าที่ควร บางปีต้องไปจ้างคนมาแก้งานด้วยซ้ำ
เราซึ่งเป็นคนกลุ่มน้อยและรู้สึกว่าทำไปก็ไม่ดีเท่าจ้างทำเลยเสนอไปเลยค่ะว่าจ้าง หาร้านพร้อมราคาให้เรียบร้อย ซึ่งพูดกันตามตรงจ้างถูกกว่าทำเองค่ะ ไม่ก็แพงกว่าไม่มาก เพราะคนในรุ่นทำเองไม่เป็นของเลยซื้อมามั่วๆเกินๆเยอะ แต่ความคิดเราคนสนับสนุนไม่มากก็เลยตกไป
พอตัดสินใจได้ว่าจะลงมือเองก็คิดแบบชิ้นงาน... คือไม่มีใครทำเป็นก็ควรทำอะไรง่ายๆ แต่ก็คิดแบบมากันเวอร์วังมาก พอเราติไปว่ายากไปไหมจะทันเหรอ ก็ไม่มีใครสนใจมองแค่ว่าช่วยๆกันมันคงทัน สรุปมีงานเข้ากระทันหันกว่าจะมาเคลียร์งานนี้ทำก็แทบตาย แถมยังทะเลาะกันเพราะทำไม่เป็นอีก
คือมันไม่ใช่งานนี้งานเดียวนะ มันมีหลายงานก่อนหน้านี้ เวลามีงานชั้นปีก็ชอบมีคนมาตามจิกให้เสนอความคิดเห็น แต่พอเราเสนอไปจริงก็จะได้รับการตอบกลับเป็น แต่เขาว่า.... แล้วก็จะเอาแต่ความคิดของตัวเองต่อไปเพราะเขาเป็นคนกลุ่มใหญ่กว่า
เราเลยรู้สึกเนือยๆ เวลาให้ทำอะไรก็ไม่อยากคิดเองแล้ว ปล่อยให้พวกคนกลุ่มใหญ่ตัดสินใจเอาเองเพราะคนกลุ่มน้อยเสนออะไรไปก็ไม่ได้อยู่แล้ว ทางที่ดีถ้าจะเอาตามใจตัวเองก็ไม่ต้องมาถามความคิดเห็นตั้งแต่แรก
เอาไปเอามาเราเริ่มรู้สึกว่าทัศนคติเราแย่ลงไปทุกวัน แต่นอกจากทำใจก็ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ
เป็นเสียงส่วนน้อยในสังคมนี่ทำอะไรได้บ้างคะ
เหตุที่คิดแบบนี้เพราะในชั้นปีทำการโหวตค่ะ เป็นการโหวตเกี่ยวกับการทำกิจกรรมในคณะ คือในงานนี่เนี่ยมันจะมีส่วนที่ต้องทำชิ้นงาน, สิ่งประดิษฐ์ที่ไม่มีใครในคณะทำเป็นหรือทำได้คล่องเลย(พวกงานผ้าและงานใบตองกับดอกไม้) คือคณะเราคนน้อยมากค่ะ รวมกันทั้งคณะน่าจะได้คณะอื่นแค่ชั้นปีนิดๆ
ซึ่งประชุมกันมาทุกปีก็มีแต่คนกล่อมว่าทำด้วยใจดีกว่า ให้คนอื่นเห็นถึงความตั้งใจของเรา แต่พอผลงานออกมาจริงก็มีแต่คนบอกว่ามันไม่ดีเท่าที่ควร บางปีต้องไปจ้างคนมาแก้งานด้วยซ้ำ
เราซึ่งเป็นคนกลุ่มน้อยและรู้สึกว่าทำไปก็ไม่ดีเท่าจ้างทำเลยเสนอไปเลยค่ะว่าจ้าง หาร้านพร้อมราคาให้เรียบร้อย ซึ่งพูดกันตามตรงจ้างถูกกว่าทำเองค่ะ ไม่ก็แพงกว่าไม่มาก เพราะคนในรุ่นทำเองไม่เป็นของเลยซื้อมามั่วๆเกินๆเยอะ แต่ความคิดเราคนสนับสนุนไม่มากก็เลยตกไป
พอตัดสินใจได้ว่าจะลงมือเองก็คิดแบบชิ้นงาน... คือไม่มีใครทำเป็นก็ควรทำอะไรง่ายๆ แต่ก็คิดแบบมากันเวอร์วังมาก พอเราติไปว่ายากไปไหมจะทันเหรอ ก็ไม่มีใครสนใจมองแค่ว่าช่วยๆกันมันคงทัน สรุปมีงานเข้ากระทันหันกว่าจะมาเคลียร์งานนี้ทำก็แทบตาย แถมยังทะเลาะกันเพราะทำไม่เป็นอีก
คือมันไม่ใช่งานนี้งานเดียวนะ มันมีหลายงานก่อนหน้านี้ เวลามีงานชั้นปีก็ชอบมีคนมาตามจิกให้เสนอความคิดเห็น แต่พอเราเสนอไปจริงก็จะได้รับการตอบกลับเป็น แต่เขาว่า.... แล้วก็จะเอาแต่ความคิดของตัวเองต่อไปเพราะเขาเป็นคนกลุ่มใหญ่กว่า
เราเลยรู้สึกเนือยๆ เวลาให้ทำอะไรก็ไม่อยากคิดเองแล้ว ปล่อยให้พวกคนกลุ่มใหญ่ตัดสินใจเอาเองเพราะคนกลุ่มน้อยเสนออะไรไปก็ไม่ได้อยู่แล้ว ทางที่ดีถ้าจะเอาตามใจตัวเองก็ไม่ต้องมาถามความคิดเห็นตั้งแต่แรก
เอาไปเอามาเราเริ่มรู้สึกว่าทัศนคติเราแย่ลงไปทุกวัน แต่นอกจากทำใจก็ไม่รู้จะทำยังไงจริงๆ