จขกท. อายุ 28 ปี ปัจจุบันทำงานด้านไอที บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ส่วนมากชอบรักสันโดษอยู่คนเดียว เข้าสังคมไม่ค่อยเป็น และค่อนข้างเข้ากับใครยากเหมือนกัน ประมาณว่าปรับตัวเข้ากับสังคมยากต้องใช้เวลาพอสมควร แต่ก็ไม่ใช่คนหยิ่งอะไร คุยได้กับทุกคน เป็นคนออกแนวใจดีชอบช่วยเหลือคนอื่นเหมือนกัน หากสนิทก็เป็นคนตลกคนนึง แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นบ่อยและเป็นประจำก็คือ ไม่ว่าเราจะมีบทบาทหรือโอกาสใดๆในสังคม เรามักจะดูเป็นส่วนเกินของสังคมอยู่เสมอๆ เช่น
- - สมัย ม.ปลาย มีอัดเทปออกอากาศโทรทัศน์รายการเกี่ยวกับโรงเรียน เราเป็นหนึ่งในตัวแทนโรงเรียนที่ต้องเข้าอัดเทปรายการด้วย พอดีวันนั้นเราเรียน รด. ด้วย ทางโรงเรียนให้เราไปเรียน รด. ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าไปถ่ายรายการ พอเรียน รด. เสร็จเราก็รีบนั่ง Taxi กลับมาบ้านเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรีบไปตามนัด ผลปรากฏว่าเค้าถ่ายรายการเสร็จแล้ว เราไม่ต้องถ่าย เออก็ดี เราลงทุนนัก Taxi มาให้ทันนัด เสียเงินไปเกือบ 200 บาท เพื่ออะไร
- สมัยมหาลัย เพื่อนคนนึงไปจดคะแนนสอบที่เพิ่งออกมาให้เพื่อนคนอื่นในกลุ่มใหญ่ๆดู เค้าจะยกเว้นหรือลืมเราเสมอ จนเราต้องเดินไปดูเองที่ตึกตลอด
- เวลามีงานสังสรรค์หรือปาร์ตี้ใดๆ เมื่อมีการแบ่งเค้กหรือแบ่งของให้คนที่มาร่วมงานกัน พอมาถึงเราจะพบว่าของหมดหรือไม่ก็ได้เศษของหักๆพักๆกลับมาตลอด ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
- เวลามีเพื่อนใหม่ เข้ามาในสังคมที่เราอยู่ คนอื่นจะมีโอกาสได้แนะนำตัวทุกคน แต่พอมาถึงเราซึ่งยังไม่ได้แนะนำตัว ก็มักจะมีเหตุการณ์ใดๆมาขัดขวางไม่ให้รู้จักกันหรือไม่ก็เค้าก็จะข้ามเราไปเสมอๆ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรอีกเหมือนกัน
มีใครเคยเป็นแบบนี้เหมือนเราบ้างครับ บางครั้งก็แอบคิดไปว่าเราทำอะไรผิดไปหรือเปล่านะ ทำไมชีวิตมันถึงได้ดูเป็นส่วนเกินของสังคมจังเลย แต่ก็คงทำอะไรไม่ได้ไปมากกว่าการวางเฉย ทั้งๆที่อดสงสัยไม่ได้เหมือนกัน
รู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกินของสังคมตลอดมา
- - สมัย ม.ปลาย มีอัดเทปออกอากาศโทรทัศน์รายการเกี่ยวกับโรงเรียน เราเป็นหนึ่งในตัวแทนโรงเรียนที่ต้องเข้าอัดเทปรายการด้วย พอดีวันนั้นเราเรียน รด. ด้วย ทางโรงเรียนให้เราไปเรียน รด. ให้เสร็จก่อนแล้วค่อยกลับมาเปลี่ยนเสื้อผ้าไปถ่ายรายการ พอเรียน รด. เสร็จเราก็รีบนั่ง Taxi กลับมาบ้านเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วรีบไปตามนัด ผลปรากฏว่าเค้าถ่ายรายการเสร็จแล้ว เราไม่ต้องถ่าย เออก็ดี เราลงทุนนัก Taxi มาให้ทันนัด เสียเงินไปเกือบ 200 บาท เพื่ออะไร
- สมัยมหาลัย เพื่อนคนนึงไปจดคะแนนสอบที่เพิ่งออกมาให้เพื่อนคนอื่นในกลุ่มใหญ่ๆดู เค้าจะยกเว้นหรือลืมเราเสมอ จนเราต้องเดินไปดูเองที่ตึกตลอด
- เวลามีงานสังสรรค์หรือปาร์ตี้ใดๆ เมื่อมีการแบ่งเค้กหรือแบ่งของให้คนที่มาร่วมงานกัน พอมาถึงเราจะพบว่าของหมดหรือไม่ก็ได้เศษของหักๆพักๆกลับมาตลอด ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
- เวลามีเพื่อนใหม่ เข้ามาในสังคมที่เราอยู่ คนอื่นจะมีโอกาสได้แนะนำตัวทุกคน แต่พอมาถึงเราซึ่งยังไม่ได้แนะนำตัว ก็มักจะมีเหตุการณ์ใดๆมาขัดขวางไม่ให้รู้จักกันหรือไม่ก็เค้าก็จะข้ามเราไปเสมอๆ ซึ่งก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไรอีกเหมือนกัน
มีใครเคยเป็นแบบนี้เหมือนเราบ้างครับ บางครั้งก็แอบคิดไปว่าเราทำอะไรผิดไปหรือเปล่านะ ทำไมชีวิตมันถึงได้ดูเป็นส่วนเกินของสังคมจังเลย แต่ก็คงทำอะไรไม่ได้ไปมากกว่าการวางเฉย ทั้งๆที่อดสงสัยไม่ได้เหมือนกัน