ผมอยากระบายเฉยๆ

ตามหัวข้อเลยครับ ผมกลับแฟนเรียน  มหาลัยในกรุงเทพชื่อดังแห่งหนึ่ง นามสมมดนะครับ  แฟนผมชื่อฝายครับ  ผมชื่อ  นาย  ผมกับฝาย  คบกันได้หลายเดือนเลย ผมจะเล่าสั้นๆสรุปๆเลยนะครับ   ตลอดเวลาที่คบกันเรามีความสุขด้วยกันมาตลอด  แล้ววันหนึ่ง  ผมกับต้องอึ้งกลับเหตุผลของฝาย  จู่ๆ  เทอมาบอกผมว่า เราคิดว่าการอยู่คนเดียวมีความสุขกว่า  ผมกับต้องอิ้งกลับคำนี้ ตลอดเวลาที่คบกันผมยังทำให้เค้าไม่มีความสุขเลยใช่ไหม  แต่ผม ก้อไม่ว่าเทอนะผมเคารพการตัดสินใจของฝาย แต่ผมเจ็บ เจ็บที่ฝายไม่เคยเห็นความดีของผมเลย ผมทำทุกอย่าง พยายามทำทุกอย่างให้ฝายมีความสุข  แต่ผมก้อไม่โทษฝายฝ่ายเดียวหลอก เพราะ   คิดๆดูแล้ว  ผม  ก้อไม่ได้ดี  ไปสะทุกเรื่อง
พอเลิกกันแล้วว  เราไม่ได้เลิกกันแบบตัดขาดไข  เค้าขอผม เป็นเพื่อนกันได้ไหม ในตอนนั้น  ผมไม่รู้จะตอบยังไงได้แต่เอ้ออ   ได้ดิ  แต่เราเลิกกันเราไม่เคยห่างกันเรยนะครับ  เราติดต่อกันตลอดดด  คุยกันทุกวัน  แล้วเราก้อตกลงกันว่า ภ้าเทอไม่มีคนใหม่  สัญญาฉันจะอยู่ข้างเธอ  ผมก้อรักษาสัญญามาตลอดด  แล้วววก้ออเราก้อคุนกันปกติ...........................คือมันเจ็บ.............X เรื่อยๆมา  จนมาถึงจุดที่เค้าเบื่อผมเต็มที่  คำพูดของเค้า แบบว่า  เราไม่อยากคุยอะเราขี้เกียจ  จะโทรมาทำไมนักหนา  อะไร เบออนั้น  แต่ผมก้อกัดฟัน  สู้ต่อไป   พยายามจูนเข้าหาเค้า  ตลอดดดดเลยย  แน่นอน  เทอคุยกับผม  แต่ก้อออย่างที่ผมบอก  เวลาคุยกันเค้าจะเริ่มหงุดหงิดผม  ผม  แต่ก่อนคุยกับเค้าเป็นตัวของตัวเองมาก เฮฮาาา ไรงี้   พุดไรไป  เค้าก้อจะไม่โกด แต่ทุกวันนี้ดูเหมือนผมกับกัว  กลัวเค้าวีน กลัวแบเเค้า  โมโห แบบ   เฮ้อออออ   ไม่เป็นตัวของตัวเอง   ถ้าเป็นแบบนี้  ผมอยากถามชาวเน็ต ว่า  ที่ผมทำเนี่ย  มันไร้ค่ามากไหมครับ แบบมันมีประโยรณไหม  เราไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วใช่ไหม  โดนด่าโดนไล่ผมก้อไม่เคยไปไหน เพราะผมเป็นห่วง และรักเค้ามาก  ผมโง่มากไหมครับ  ผมอยากระบาย เบื่อ นิสัยตัวเอง  ไม่เคยสงสารตัวเอง  ผมอยากจะพิมให้มากกว่านี้นะ  แต่ผมเมา มากก ครับตอนนี้   สุดท้ายแล้วววผมควรอยู่กับเค้าต่อไปไหม ผมก้อไม่อยากสำคัญตัวเองขนาดนั้น แบบ ขาดผมไปเค้าคงอยู่ไม่ได้อะไรแบบนี้  ขอโทดนะครับพิมไม่รู้เรื่องเท่