#เรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อกองอวยอลิซเท่านั้น
ตอนที่ 9 อุบัติเหตุที่ไม่ได้ตั้งตัว
ผมกับอลิซเดินตามทางเข้าไปในป่าเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าจะมีกระต่ายบาโรบาโรอยู่แถวๆนี้พอดี
"นี่ คิริโตะ นายรู้สึกแปลกๆอะไรรึเปล่า"
อยู่ๆอลิซก็ถามผม ผมคิดอยู่สักพักแล้วตอบไป
"ก็ไม่น่าจะมีอะไรแปลกนะ"
"นายไม่คิดว่าเควสมันง่ายไปหน่อยเหรอ"
ผมก็แอบคิดเรื่องนี้อยู่นิดนึงล่ะนะ แต่จะว่าไป เควสมันก็ง่ายจริงๆนั่นแหละ ปกติแล้วเควสในไอน์แครดจะยากกว่านี้ แถมได้ข่าวมาว่าเป็นอีเว้นท์ใหญ่ด้วย
"นั่นสินะ แต่ก็ทำๆไปก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที"
"ถ้านายพูดอย่างนั้น..ก็ได้"
เราสองคนเดินต่อไปเรื่อยๆจนถึงพุ่มไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างจากจุดที่เราบินลงประมาณร้อยเมตร ตรงนั้นมีกระต่ายอยู่ตัวหนึ่งพอดี
"นั่นน่ะเหรอ กระต่ายที่ว่าน่ะ"
อลิซถามผม
"ไช่แล้วล่ะ ในป่านี้มันก็มีกระต่ายอยู่แค่ชนิดเดียวแหละ"
ผมหยิบเข็มยักขึ้นมาจากเอวด้านซ้าย แล้วผมก็เล็งไปที่กระต่ายตัวนั้น แล้วผมก็โดยนไปไส่มัน แต่ว่า..
"นะ..นั่นมันอะไรน่ะ"
อลิซอึ้งกับสิ่งที่เห็นข้างหน้า
"ไม่จริงน่า.."
สิ่งที่ผมกับอลิซเห็นคือมอนส์เตอร์ขนาดดยักษ์ที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับกระต่ายตัวเมื่อกี้ แต่ตัวใหญ่กว่ามาก แถมมีอาวุธติดตามลำตัวเยอะมากด้วย
"คิริโตะ ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ เป็นแค่กระต่ายธรรมดาไม่ไช่เหรอ"
"ไม่รู้สิ อย่าบอกนะว่า.."
//ตู้ม!!// เจ้ากระต่ายเดินเข้ามาหาพวกเรา เสียงเท้าเดินเสียงดังมากเพราะว่าเท้าของมันใหญ่สุดๆ
"คะ..คือว่า เราจะสู้ไหวเหรอ"
อลิซที่ยังงงกับเหตุการณ์อยู่พูดกับผม
"ต้องลองดูล่ะนะ"
ผมหยิบดาบขึ้นมาจากฝักข้างหลัง วันนี้ผมไม่ได้ใช้ดาบคู่ เพราะอย่างนั้นอาจจะสู้ไม่ไหวก็ได้
อลิซก็หยิบดาบสีทองอร่ามที่ผมเคยให้ไว้ขึ้นมาเหมือนกัน
"งั้นลุยเลยล่ะนะ"
ผมวิ่งเข้าไปเอาดาบฟันที่ขาของมัน
//ตู้มม!!// เจ้ากระต่ายใช้อาวุธขนาดใหญ่โจมตีมาที่ผมจนผมกระเด็นกลับไปที่เดิม HP ของผมก็ลดลงไปเกือบหมด
"คิริโตะ! เป็นอะไรมั้ย"
"ท่าทางจะยากแล้วล่ะนะ เจ้านั่นมี HP ต้องเจ็ดหลอด แถมดาเมจการโจมตีก็สูงมากด้วย"
"มันยังไงกันแน่นะ"
จริงด้วยสิ รางสังหรของพวกเราไม่ผิดจริงๆ เควสนี้มันง่ายเกินไป หมายความว่านี่คงจะเป็นคำตอบแล้วล่ะนะ เควสนี้มันต้องจัดการกับบอสนั่นเอง อาสึนะกับลิซก็คงจะโดนเหมือนกัน
"ชั้นจะลองตีมันดูบ้างล่ะนะ"
"เด๋ยวก่อนสิ.."
"อ้าาาา!!"
อลิซไม่ฟังที่ผมพูด เธอวิ่งเข้าไปแล้วใช้ดาบเข้าไปฟันมันห้าครั้งด้วยความเร็วสูง เธอฟันมันเรื่อยๆ HP ของมันก็ลดลงไปนิดหน่อย
//เปรี้ยง!!// เจ้ากระต่ายปล่อยลำแสงคล้ายๆฟ้าผ่ามาไส่อลิซ อลิซก้ถอยกลับมาหาผม
"แบบนี้ไม่ไหวหรอกนะ ชั้นใช้สกิลสูงสุดแล้ว แต่ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย"
แย่แล้วสินะ เรามีกันแค่สองคนด้วย จริงสิ ถ้ามียุยอยู่ล่ะก็..
"ยุย อยู่รึเปล่า"
ผมเรียกชื่อเธอขึ้นมาเผื่อว่าเธอจะอยู่
//ฟริ้ง!!// อยู่ๆก็มีภูติตัวจิ๋วขึ้นมาที่ทางขวาของผม เธอคนนี้คือยุย เป็น AI ประจำตัวของผม
"มาแล้วค่ะ ป๊ะป๋า มีอะไรรึเปล่าคะ"
"ยุย บอสตัวนั้นมันมาจากใหนงั้นเหรอ"
"รอเดี๋ยวนะคะ"
ยุยหลับตาลงเพื่อตรวจสอบบอสตัวนี้ระหว่างที่มันยืนอยู่เฉยๆไม่มีปฎิกิริยาโจมตีมา
"แย่แล้วค่ะ ป๊ะป๋า!"
"มีอะไรเหรอ ยุย"
"บอสตัวนี้น่ะ เป็นบอสที่เกิดจากความผิดพลาดของคาดินอลซิสเต็มค่ะ"
"ความผิดพลาด..งั้นเหรอ"
"คิริโตะ เราแค่สองคนจัดการมันไม่ได้หรอกนะ"
อลิซกับยุยมองมาที่ผมแบบพร้อมหน้า
อย่างนี้คงมีทางเดียวแล้วล่ะ คงต้องหนีเท่านั้น ปีกก็ยังใช้งานไม่ได้ คงต้องวิ่งทางเดียว
//ตู้มม!!// เจ้ากระต่ายทุบพื้นอีกครั้ง แล้วมันก็เดินเข้ามาหาพวกเรา
"เห้ออ! คงไม่มีทางเลือกแล้วสินะ"
ผมจับมืออลิซแล้ววิ่งไปทางขวา มันก็เดินตามมาด้วย แต่ผมก็ยังพอวิ่งนำมันไหวอยู่
"ดะ..เดี๋ยวสิ! คิริโตะ!"
"ตรงนั้นมีถ้ำด้วย ไปที่นั่นกันเถอะ"
ผมเห็นถ้ำอยู่ตรงหน้าพอดี ถ้ำนั้นมีขนาดเล็กกว่าเจ้ากระต่ายนี่ มันไม่น่าจะเข้าไปได้ ไปให้ถึงแล้วค่อยว่ากันอีกที
"ป๊ะป๋า หนูบินไม่ไหวแล้วว"
"เข้ามาในกระเป๋าเสื้อซะสิ"
พอผมพูดไป ยุยก็บินเข้ามาในกระเป๋าเสื้อของผมแบบที่เธอเคยทำ
//ตุบ ตุบ!!// เจ้านั่นก็ยังตามมาเรื่อยๆ แล้วในที่สุดก็ไปถึงถ้ำพอดี ผมพาอลิซวิ่งเข้าไป
ตามที่คิดไว้เลย เจ้านั่นมันเข้ามาไม่ได้ มันยืนสักพักแล้วมันก็เดินกลับไปตามทางเดิม
"เห้ออ! ถึงซะที"
อลิซทำท่าทางเหนือยสุดๆ
"ฮ่าๆๆ เธอนี่เหนื่อยง่ายจังนะ"
"นายไม่ต้องมาพูดเลย จะวิ่งก็บอกกันก่อนสิ!"
ผมกับอลิซนั่งลงที่โขดหินที่อยู่ใกล้ๆ
"คุณอลิซเล่นเผ่าแคทซิสสินะคะ บางทีอาจจะเหนือยง่ายหน่อย"
"นั่นสินะ ยุยจังก็พูดถูก ชั้นน่าจะเลือกเผ่าซิลฟ์แบบลีฟาก็ดี"
"ไม่ต้องบ่นหรอกน่า เธอเป็นแคทซิสก็ดีแล้วแหละ"
"ป๊ะป๋า หนูขอไปตรวจสอบก่อนนะคะ อาจจะเจอเบาะแสบางอย่าง"
"อื้ม แล้วเจอกันนะ"
//ฟริ้งง!!// ยุยวาร์ปหายไป แบบนี้คงจะสบายใจได้แล้วล่ะนะ
"คิริโตะ เราต้องอยู่ในนี้อีกนานมั้ย"
"คงไม่หรอก ตอนนี้มันก็ไปแล้ว รอให้เธอหายเหนื่อยก่อนเถอะ"
//กริ้งง!// อยู่ๆผมก็มีแมสเสชเข้า ผมกดดูก็เห็นว่าอาสึนะส่งข้อความมา
เธอส่งมาว่า [คิริโตะคุง เธอกับอลิซคงจะได้เจอกับบอสสินะ ชั้นกับลิซก็เจอเหมือนกัน โดนตีตายจนกลับเมืองแล้วน่ะ ยังไงถ้าเธอสู้ไม่ไหวก็มาเจอกันที่เมืองแห่งการเริ่มต้นได้เลย]
ว่าแล้วว่าพวกเธอก็ต้องเจอแบบเดียวกัน แต่บอสน่าจะคนละตัว แบบนี้เริ่มแปลกๆแล้วนะ เควสนี้มันต้องการอะไรกันแน่
"อลิซ เธอพอจะเดินไหวรึเปล่า"
"ก็พอไหวนะ"
"งั้นเรากลับเมืองกันเถอะ อาสึนะกับลิซรออยู่ด้วย"
"อื้ม ไปเลยก็ได้"
เราสองคนลุกขึ้นจากโขดหิน
"อ๊ะ!!"
อยู่ๆอลิซก็อุทานเสียงดังลั่น ผมหันไปดูก็เห็นว่าเธอสะดุดก้อนหินล้มลงกับพื้น
"อลิซ! เป็นอะไรมั้ย"
"มะ..ไม่เป็นอะไรหรอก"
อลิซพยายามลุกขึ้นมา
"โอ้ย!"
"ท่าทางจะขาแพลงสินะ ถึงจะเป็นในเกมแต่เรื่องแบบนี้ก็เกิดขึ้นได้เหมือนกันล่ะนะ"
ผมก้มลงไปดูที่เท้าของเธอ ขาแพลงจริงๆด้วย ก่อนหน้านี้สึกุก็เคยเป็น ผมก็ต้องแบกยัยนั่นกลับเมืองอีก ตอนนี้ปีกก็ยังใช้งานไม่ได้ ท่าทางตอนนี้ผมต้องทำแบบนั้นแล้วล่ะ
"อลิซ มาขี่หลังชั้นสิ"
"ตะ..แต่ว่า ชั้นยังพอไปไหวนะ"
"อย่าดื้อเลยน่า ขึ้นมาเถอะ"
"กะ..ก็ได้"
ผมนั่งลงหันหน้าไปหน้าถ้ำ อลิซก็ขึ้นมาที่หลังผมแล้วผมก็ลุกขึ้นยืนโดยเกาะขาเธอไว้ไม่ให้หล่น
"นายไหวเหรอ"
"ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้สบายมาก"
ผมแบกอลิซเดินออกจากถ้ำ แถวนี้มอนเตอร์ก็ไม่ได้โจมตีก่อน เราเลยไปได้อย่างปลอดภัย
ผมเดินไปตามทางเรื่อยๆโดยไม่พูดอะไร
"หัวใจนายเต้นแรงจัง"
อยู่ๆอลิซก็พูดทำลายความเงียบ
"งะ..งั้นเหรอ"
จริงด้วย หัวใจผมเต้นแรงจริงด้วย เป็นอะไรของผมไปล่ะเนี่ย แค่ขี่หลังเอง จะคิดอะไรมากมาย สมองผมมันเพี้ยนไปแล้วรึไง
"กะ..ก็คงจะเป็นเพราะเหนื่อยอยู่..ล่ะมั้ง"
"งั้นชั้นก็เหมือนกันสินะ"
ที่เธอพูดผมก็พอจะเข้าใจอยู่หรอก แต่เธอก็คงจะไม่เคยขี่หลังผม อาจจะเขินนิดนึงล่ะ
ผมแบกเธอไปจนถึงเมืองแห่งการเริ่มต้น ตอนนี้คนก็เริ่มเยอะขึ้นแล้ว ผมเลยให้อลิซลงจากหลังผม ตอนนี้ขาเธอก็น่าจะดีขึ้นแล้ว
ตอนนี้อาสึนะกับลิซก็คงจะรออยู่ที่ใหนสักที่ล่ะนะ
>>>ตอนที่ 10 เจ้ากระต่ายที่แสนโหดร้าย >>>
เป็นไงกันบ้างครับ วันนี้ผมพอมีเวลาว่างเลยเขียนยาวนิดนึง หลังจากนี้ต้องไปทำรายงานต่อ
ยังไงผมก็จะพยายามหาเวลามาเขียนให้นะครับ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจครับ
ใครมีอะไรติชมก็คอมเม้นได้เลยครับ ขอบคุณครับ เจอกันใหม่ในตอนต่อไปครับ ^^
[FanFic][Kirito x Alice] Sword Art Online Compose Story ตอนที่ 9 อุบัติเหตุที่ไม่ได้ตั้งตัว
ตอนที่ 9 อุบัติเหตุที่ไม่ได้ตั้งตัว
ผมกับอลิซเดินตามทางเข้าไปในป่าเรื่อยๆ ดูเหมือนว่าจะมีกระต่ายบาโรบาโรอยู่แถวๆนี้พอดี
"นี่ คิริโตะ นายรู้สึกแปลกๆอะไรรึเปล่า"
อยู่ๆอลิซก็ถามผม ผมคิดอยู่สักพักแล้วตอบไป
"ก็ไม่น่าจะมีอะไรแปลกนะ"
"นายไม่คิดว่าเควสมันง่ายไปหน่อยเหรอ"
ผมก็แอบคิดเรื่องนี้อยู่นิดนึงล่ะนะ แต่จะว่าไป เควสมันก็ง่ายจริงๆนั่นแหละ ปกติแล้วเควสในไอน์แครดจะยากกว่านี้ แถมได้ข่าวมาว่าเป็นอีเว้นท์ใหญ่ด้วย
"นั่นสินะ แต่ก็ทำๆไปก่อนเถอะ เดี๋ยวค่อยว่ากันอีกที"
"ถ้านายพูดอย่างนั้น..ก็ได้"
เราสองคนเดินต่อไปเรื่อยๆจนถึงพุ่มไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างจากจุดที่เราบินลงประมาณร้อยเมตร ตรงนั้นมีกระต่ายอยู่ตัวหนึ่งพอดี
"นั่นน่ะเหรอ กระต่ายที่ว่าน่ะ"
อลิซถามผม
"ไช่แล้วล่ะ ในป่านี้มันก็มีกระต่ายอยู่แค่ชนิดเดียวแหละ"
ผมหยิบเข็มยักขึ้นมาจากเอวด้านซ้าย แล้วผมก็เล็งไปที่กระต่ายตัวนั้น แล้วผมก็โดยนไปไส่มัน แต่ว่า..
"นะ..นั่นมันอะไรน่ะ"
อลิซอึ้งกับสิ่งที่เห็นข้างหน้า
"ไม่จริงน่า.."
สิ่งที่ผมกับอลิซเห็นคือมอนส์เตอร์ขนาดดยักษ์ที่มีรูปลักษณ์คล้ายกับกระต่ายตัวเมื่อกี้ แต่ตัวใหญ่กว่ามาก แถมมีอาวุธติดตามลำตัวเยอะมากด้วย
"คิริโตะ ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ เป็นแค่กระต่ายธรรมดาไม่ไช่เหรอ"
"ไม่รู้สิ อย่าบอกนะว่า.."
//ตู้ม!!// เจ้ากระต่ายเดินเข้ามาหาพวกเรา เสียงเท้าเดินเสียงดังมากเพราะว่าเท้าของมันใหญ่สุดๆ
"คะ..คือว่า เราจะสู้ไหวเหรอ"
อลิซที่ยังงงกับเหตุการณ์อยู่พูดกับผม
"ต้องลองดูล่ะนะ"
ผมหยิบดาบขึ้นมาจากฝักข้างหลัง วันนี้ผมไม่ได้ใช้ดาบคู่ เพราะอย่างนั้นอาจจะสู้ไม่ไหวก็ได้
อลิซก็หยิบดาบสีทองอร่ามที่ผมเคยให้ไว้ขึ้นมาเหมือนกัน
"งั้นลุยเลยล่ะนะ"
ผมวิ่งเข้าไปเอาดาบฟันที่ขาของมัน
//ตู้มม!!// เจ้ากระต่ายใช้อาวุธขนาดใหญ่โจมตีมาที่ผมจนผมกระเด็นกลับไปที่เดิม HP ของผมก็ลดลงไปเกือบหมด
"คิริโตะ! เป็นอะไรมั้ย"
"ท่าทางจะยากแล้วล่ะนะ เจ้านั่นมี HP ต้องเจ็ดหลอด แถมดาเมจการโจมตีก็สูงมากด้วย"
"มันยังไงกันแน่นะ"
จริงด้วยสิ รางสังหรของพวกเราไม่ผิดจริงๆ เควสนี้มันง่ายเกินไป หมายความว่านี่คงจะเป็นคำตอบแล้วล่ะนะ เควสนี้มันต้องจัดการกับบอสนั่นเอง อาสึนะกับลิซก็คงจะโดนเหมือนกัน
"ชั้นจะลองตีมันดูบ้างล่ะนะ"
"เด๋ยวก่อนสิ.."
"อ้าาาา!!"
อลิซไม่ฟังที่ผมพูด เธอวิ่งเข้าไปแล้วใช้ดาบเข้าไปฟันมันห้าครั้งด้วยความเร็วสูง เธอฟันมันเรื่อยๆ HP ของมันก็ลดลงไปนิดหน่อย
//เปรี้ยง!!// เจ้ากระต่ายปล่อยลำแสงคล้ายๆฟ้าผ่ามาไส่อลิซ อลิซก้ถอยกลับมาหาผม
"แบบนี้ไม่ไหวหรอกนะ ชั้นใช้สกิลสูงสุดแล้ว แต่ก็ไม่ได้อะไรขึ้นมาเลย"
แย่แล้วสินะ เรามีกันแค่สองคนด้วย จริงสิ ถ้ามียุยอยู่ล่ะก็..
"ยุย อยู่รึเปล่า"
ผมเรียกชื่อเธอขึ้นมาเผื่อว่าเธอจะอยู่
//ฟริ้ง!!// อยู่ๆก็มีภูติตัวจิ๋วขึ้นมาที่ทางขวาของผม เธอคนนี้คือยุย เป็น AI ประจำตัวของผม
"มาแล้วค่ะ ป๊ะป๋า มีอะไรรึเปล่าคะ"
"ยุย บอสตัวนั้นมันมาจากใหนงั้นเหรอ"
"รอเดี๋ยวนะคะ"
ยุยหลับตาลงเพื่อตรวจสอบบอสตัวนี้ระหว่างที่มันยืนอยู่เฉยๆไม่มีปฎิกิริยาโจมตีมา
"แย่แล้วค่ะ ป๊ะป๋า!"
"มีอะไรเหรอ ยุย"
"บอสตัวนี้น่ะ เป็นบอสที่เกิดจากความผิดพลาดของคาดินอลซิสเต็มค่ะ"
"ความผิดพลาด..งั้นเหรอ"
"คิริโตะ เราแค่สองคนจัดการมันไม่ได้หรอกนะ"
อลิซกับยุยมองมาที่ผมแบบพร้อมหน้า
อย่างนี้คงมีทางเดียวแล้วล่ะ คงต้องหนีเท่านั้น ปีกก็ยังใช้งานไม่ได้ คงต้องวิ่งทางเดียว
//ตู้มม!!// เจ้ากระต่ายทุบพื้นอีกครั้ง แล้วมันก็เดินเข้ามาหาพวกเรา
"เห้ออ! คงไม่มีทางเลือกแล้วสินะ"
ผมจับมืออลิซแล้ววิ่งไปทางขวา มันก็เดินตามมาด้วย แต่ผมก็ยังพอวิ่งนำมันไหวอยู่
"ดะ..เดี๋ยวสิ! คิริโตะ!"
"ตรงนั้นมีถ้ำด้วย ไปที่นั่นกันเถอะ"
ผมเห็นถ้ำอยู่ตรงหน้าพอดี ถ้ำนั้นมีขนาดเล็กกว่าเจ้ากระต่ายนี่ มันไม่น่าจะเข้าไปได้ ไปให้ถึงแล้วค่อยว่ากันอีกที
"ป๊ะป๋า หนูบินไม่ไหวแล้วว"
"เข้ามาในกระเป๋าเสื้อซะสิ"
พอผมพูดไป ยุยก็บินเข้ามาในกระเป๋าเสื้อของผมแบบที่เธอเคยทำ
//ตุบ ตุบ!!// เจ้านั่นก็ยังตามมาเรื่อยๆ แล้วในที่สุดก็ไปถึงถ้ำพอดี ผมพาอลิซวิ่งเข้าไป
ตามที่คิดไว้เลย เจ้านั่นมันเข้ามาไม่ได้ มันยืนสักพักแล้วมันก็เดินกลับไปตามทางเดิม
"เห้ออ! ถึงซะที"
อลิซทำท่าทางเหนือยสุดๆ
"ฮ่าๆๆ เธอนี่เหนื่อยง่ายจังนะ"
"นายไม่ต้องมาพูดเลย จะวิ่งก็บอกกันก่อนสิ!"
ผมกับอลิซนั่งลงที่โขดหินที่อยู่ใกล้ๆ
"คุณอลิซเล่นเผ่าแคทซิสสินะคะ บางทีอาจจะเหนือยง่ายหน่อย"
"นั่นสินะ ยุยจังก็พูดถูก ชั้นน่าจะเลือกเผ่าซิลฟ์แบบลีฟาก็ดี"
"ไม่ต้องบ่นหรอกน่า เธอเป็นแคทซิสก็ดีแล้วแหละ"
"ป๊ะป๋า หนูขอไปตรวจสอบก่อนนะคะ อาจจะเจอเบาะแสบางอย่าง"
"อื้ม แล้วเจอกันนะ"
//ฟริ้งง!!// ยุยวาร์ปหายไป แบบนี้คงจะสบายใจได้แล้วล่ะนะ
"คิริโตะ เราต้องอยู่ในนี้อีกนานมั้ย"
"คงไม่หรอก ตอนนี้มันก็ไปแล้ว รอให้เธอหายเหนื่อยก่อนเถอะ"
//กริ้งง!// อยู่ๆผมก็มีแมสเสชเข้า ผมกดดูก็เห็นว่าอาสึนะส่งข้อความมา
เธอส่งมาว่า [คิริโตะคุง เธอกับอลิซคงจะได้เจอกับบอสสินะ ชั้นกับลิซก็เจอเหมือนกัน โดนตีตายจนกลับเมืองแล้วน่ะ ยังไงถ้าเธอสู้ไม่ไหวก็มาเจอกันที่เมืองแห่งการเริ่มต้นได้เลย]
ว่าแล้วว่าพวกเธอก็ต้องเจอแบบเดียวกัน แต่บอสน่าจะคนละตัว แบบนี้เริ่มแปลกๆแล้วนะ เควสนี้มันต้องการอะไรกันแน่
"อลิซ เธอพอจะเดินไหวรึเปล่า"
"ก็พอไหวนะ"
"งั้นเรากลับเมืองกันเถอะ อาสึนะกับลิซรออยู่ด้วย"
"อื้ม ไปเลยก็ได้"
เราสองคนลุกขึ้นจากโขดหิน
"อ๊ะ!!"
อยู่ๆอลิซก็อุทานเสียงดังลั่น ผมหันไปดูก็เห็นว่าเธอสะดุดก้อนหินล้มลงกับพื้น
"อลิซ! เป็นอะไรมั้ย"
"มะ..ไม่เป็นอะไรหรอก"
อลิซพยายามลุกขึ้นมา
"โอ้ย!"
"ท่าทางจะขาแพลงสินะ ถึงจะเป็นในเกมแต่เรื่องแบบนี้ก็เกิดขึ้นได้เหมือนกันล่ะนะ"
ผมก้มลงไปดูที่เท้าของเธอ ขาแพลงจริงๆด้วย ก่อนหน้านี้สึกุก็เคยเป็น ผมก็ต้องแบกยัยนั่นกลับเมืองอีก ตอนนี้ปีกก็ยังใช้งานไม่ได้ ท่าทางตอนนี้ผมต้องทำแบบนั้นแล้วล่ะ
"อลิซ มาขี่หลังชั้นสิ"
"ตะ..แต่ว่า ชั้นยังพอไปไหวนะ"
"อย่าดื้อเลยน่า ขึ้นมาเถอะ"
"กะ..ก็ได้"
ผมนั่งลงหันหน้าไปหน้าถ้ำ อลิซก็ขึ้นมาที่หลังผมแล้วผมก็ลุกขึ้นยืนโดยเกาะขาเธอไว้ไม่ให้หล่น
"นายไหวเหรอ"
"ไม่เป็นไรหรอก แค่นี้สบายมาก"
ผมแบกอลิซเดินออกจากถ้ำ แถวนี้มอนเตอร์ก็ไม่ได้โจมตีก่อน เราเลยไปได้อย่างปลอดภัย
ผมเดินไปตามทางเรื่อยๆโดยไม่พูดอะไร
"หัวใจนายเต้นแรงจัง"
อยู่ๆอลิซก็พูดทำลายความเงียบ
"งะ..งั้นเหรอ"
จริงด้วย หัวใจผมเต้นแรงจริงด้วย เป็นอะไรของผมไปล่ะเนี่ย แค่ขี่หลังเอง จะคิดอะไรมากมาย สมองผมมันเพี้ยนไปแล้วรึไง
"กะ..ก็คงจะเป็นเพราะเหนื่อยอยู่..ล่ะมั้ง"
"งั้นชั้นก็เหมือนกันสินะ"
ที่เธอพูดผมก็พอจะเข้าใจอยู่หรอก แต่เธอก็คงจะไม่เคยขี่หลังผม อาจจะเขินนิดนึงล่ะ
ผมแบกเธอไปจนถึงเมืองแห่งการเริ่มต้น ตอนนี้คนก็เริ่มเยอะขึ้นแล้ว ผมเลยให้อลิซลงจากหลังผม ตอนนี้ขาเธอก็น่าจะดีขึ้นแล้ว
ตอนนี้อาสึนะกับลิซก็คงจะรออยู่ที่ใหนสักที่ล่ะนะ
>>>ตอนที่ 10 เจ้ากระต่ายที่แสนโหดร้าย >>>
เป็นไงกันบ้างครับ วันนี้ผมพอมีเวลาว่างเลยเขียนยาวนิดนึง หลังจากนี้ต้องไปทำรายงานต่อ
ยังไงผมก็จะพยายามหาเวลามาเขียนให้นะครับ ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจครับ
ใครมีอะไรติชมก็คอมเม้นได้เลยครับ ขอบคุณครับ เจอกันใหม่ในตอนต่อไปครับ ^^