ตามหัวกระทู้นั้นแหละครับ ถ้าได้สัมผัสคนไทยในชนบทซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่ของประเทศและเป็นเกษตรกร ส่วนใหญ่จะหัวอ่อน ออกไปทางเชื่อฟังผู้หลักผู้ใหญ่ในชุมชน ในบ้านเมือง ว่านอนสอนง่ายไม่ค่อยกระด้างกระเดื่อง ไม่ค่อยเป็นตัวของตัวเอง เขาว่าซ้ายก็เฮซ้าย เขาว่าขวาก็เฮขวา เขาว่าดีก็ดี พร้อมที่จะใช้ชีวิตง่ายๆแม้จะยากจน ขาดปัจจัยที่จะนำพาตัวเองสู่ความร่ำรวยคือ ความเป็นขบถและความทะเยอทะยานในตัวเอง เน้นเรียบง่ายสบายๆหนักไปทางเอนเตอร์เทนเม้นท์ร้องรำทำเพลงมหรสพ คนเราเมื่อขาดสองอย่างนี้ ก็ยากที่จะรวยได้แล้วล่ะ
ตรงข้าม ถ้าลองพลิกปูมเศรษฐีทั้งหลายดู คุณสมบัติที่มักมีร่วมกันคือ เชื่อมั่นในตัวเอง ไม่เชื่อใครมากๆ แสวงหาความแตกต่างและทะเยอทะยาน และอยู่ภายใต้ภาวะกดดันมาระดับหนึ่ง
การที่คนไทย 80% ยังอยู่ในภาวะยากจนเป็นเพราะว่านอนสอนง่ายเกินไปหรือเปล่าครับ ?
ตรงข้าม ถ้าลองพลิกปูมเศรษฐีทั้งหลายดู คุณสมบัติที่มักมีร่วมกันคือ เชื่อมั่นในตัวเอง ไม่เชื่อใครมากๆ แสวงหาความแตกต่างและทะเยอทะยาน และอยู่ภายใต้ภาวะกดดันมาระดับหนึ่ง