ต้องขอบอกก่อนว่าคือเรามีเพื่อนสนิทอยู่คนนึงค่ะ เขาเป็นคนที่มีฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แล้วตอนที่สนิทกันแรกๆ ก็จะไปเที่ยวห้างบ้างไรบ้าง เขาพึ่งมาบอกตอนอยู่หห้างว่าเขาไม่มีเงิน เราก็ออกแทนเขา ขึ้นรถไปทํางาน ตอนแรกเขาบอกว่ามีเงินนั่งอยู่ เราเลยเรียกรถ ค่าไปกลับ 200 บาท ตอนแรกก็บอกโอเค แต่พอขึ้นเสร็จพึ่งมาบอกว่าเงินไม่พอ เลี้ยงหน่อย คือตอนนั้นเราก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ก็บอกไม่ต้องหรอก เพื่อนกัน แค่นี้เอง มันก็บอกว่าขอบคุณนะ เดี๋ยวคราวหน้าเลี้ยงคืน จนกระทั่งเราลองวัดใจ ลองขอแค่ให้มันซื้อขนมให้แค่ 25บาท มันตอบกลับมาทันทีว่า "ไม่เอา!! อยากกินก็ไปขอยืมคนอื่นสิ เงินเรายังต้องไว้ใช้อย่างอื่นอีกนะ!!" แค่นั้นเรารู้สึกจุกเลยคาะ เราช่วยมันเยอะมาก ไม่คิดตังซักบาท ไม่เคยร้องขออะไรเลยเพราะฐานะทางบ้านเราก็ไม่ใช่ว่าไม่มีเงิน ถือว่ามีฐานะด้วยซํ้า แต่แค่นี้ยังให้เราไม่ได้เลย.. หลังจากนั้นมา เราไม่ให้เงินเพื่อนอีกเลย ถ้าจะใช้คือต้องยืมเท่านั้น แต่บางทียืมแค่ 20บาท มันยังไม่ยอมคืนเลย!!! หาเรื่องนู้นยี่มาอ้าง บอกว่าไม่อยากแตกแบงค์ คือตอนนั้นเงินมันมีเยอะอยู่ พอใช้จ่ายอยู่แล้ว แต่กลับไม่ยืม แล้วมาพูดอีกว่า "นี่อดอยากขนาดนั้นเลย!?" เราโกรธมากเลยค่ะ จนเมื่อล่าสุดนี้มันยืมเงินเราไป400 กว่าบาท เราบอกแล้วว่าเราไม่เลี้ยง เราให้ยืม มันก็ไม่ได้ว่าไร แต่มาอีกวันพอเราทวงมันกลับไม่ยอมให้ แถมบอกว่าเราแล้งนํ้าใจ คนเป็นเพื่อนไม่ทํากันแบบนี้ อยากจะถามเพื่อนๆว่สที่เราทําแบบนี้มันแล้งนํ้าใจมั้ยคะ??
เราทวงเอาตังเพื่อนทุกครั้งที่มันยืม เราเป็นคนแล้งนํ้าใจมั้ย??