๏ ล่าสะท้านเมือง ๏ บทที่ 2

ความเดิมจากตอนที่แล้ว 18 ** เริ่มชัดเจน ** ก่อนฟ้าเปิดแสงรับรุ่งอรุณ จามรเป็นคนขับรถพาเมฆามายังปากทางแยกแห่งหนึ่ง เขาจอดรถริมถนน ก้าวลงไปตรวจสถานการณ์เบื้องต้นคนเดียว ถนนเล็กซึ่งแยกซ้ายเข้าไปม

ความเดิมจากตอนที่แล้ว 17 ** เจ็บปวด ** “นี่! คุณปรางค์ร่างโย่ง” เสียงจากปลายสายซึ่งยังคุยค้างอยู่เรียกสติผู้กองสาวกลับคืนมา แต่ไม่ใช่แค่เรียกสติเท่านั้น มันยังเผลอไปปลุกกระแสเลือด

พ่อครูพุด เป็นคนมีของ น่าจะมีญาณทิพย์หยั่งรู้ แถมยังได้สอนวิชาพ่อเยี่ยมพระเอก ทำไมพ่อครูไม่บอกความจริงไป ว่าพ่อของพระเอก ไม่ได้ถูกเสือหวัด ลูกศิษย์คนดีของตัวเองฆ่า บอกพระเอกไปซะ เสือหวัดไม่ได้ฆ่าพ่อเอ

รัชศกตวนผิง ปีที่สาม แห่งราชวงศ์ซ่งใต้ เฉวียนโจว (ไซตัน) ... นครแห่งแสงสว่างที่เจิดจรัสที่สุดแห่งบูรพาทิศ เมืองท่าที่ซึ่งเสากระโดงเรือสำเภาเรียงรายแน่นขนัดดั่งป่าไผ่กลางทะเล ว่ากันว่าหากท่านโยนก้อนหิ

  บางความทรงจำเก่าเก่า ก็ยังคงงดงามไม่คลาย กระจ่างอยู่ข้างใน เมื่อไรที่คิดขึ้นมา   ....   รถสปอร์ตทรงยุโรปสีแดงค่อยๆ ผ่อนคันเร่งและจอดอยู่หน้าคันทรีคลับสุดหรู ผู้ชายในชุดเชิ้ตสีขาวพับแข