๏ ล่าสะท้านเมือง ๏ บทที่ 2

รัชศกตวนผิง ปีที่สาม แห่งราชวงศ์ซ่งใต้ เฉวียนโจว (ไซตัน) ... นครแห่งแสงสว่างที่เจิดจรัสที่สุดแห่งบูรพาทิศ เมืองท่าที่ซึ่งเสากระโดงเรือสำเภาเรียงรายแน่นขนัดดั่งป่าไผ่กลางทะเล ว่ากันว่าหากท่านโยนก้อนหิ

ความเดิมจากตอนที่แล้ว 18 ** เริ่มชัดเจน ** ก่อนฟ้าเปิดแสงรับรุ่งอรุณ จามรเป็นคนขับรถพาเมฆามายังปากทางแยกแห่งหนึ่ง เขาจอดรถริมถนน ก้าวลงไปตรวจสถานการณ์เบื้องต้นคนเดียว ถนนเล็กซึ่งแยกซ้ายเข้าไปม

ความเดิมจากตอนที่แล้ว 17 ** เจ็บปวด ** “นี่! คุณปรางค์ร่างโย่ง” เสียงจากปลายสายซึ่งยังคุยค้างอยู่เรียกสติผู้กองสาวกลับคืนมา แต่ไม่ใช่แค่เรียกสติเท่านั้น มันยังเผลอไปปลุกกระแสเลือด

ผมเห็นฟอร์ม UAE จากเอเชี่ยนคัพ 2015 แล้ว ไอ้เจ้า โอมาร์ อับดุลรามาน ไอ้นี่เหมือนเพลย์เมคเกอร์ ของมันเลย ที่เราแพ้ 3 - 1 ไปเยือน ตอนแรกผมนึกว่าเราจะเอามันอยู่ UAE กลับมาที่ราชมัง ผมว่าเรามีลุ้น ซาอ

เราก็ไปนั่งตกปลาเล่นแก้เบื่อ เจอลุงเดินมาทัก "ไอ้หนุ่มเอ็งยังไม่มีเมียใช่ไหมว่ะ" เราก็สวนด้วยความเร็วแสง "ขึ้นอยู่กับว่าลูกสาวลุงจะสวยไหม 555" เรากวนตีนลุงไปสักพัก แล้วกลับกมาถามลุ

พอแต่ได้ย่างกายได้สูดอายกลิ่นเจ้า กะหลงมัวเมา ฮำคนิงแต่นำน้อง อยากสิจับตาจ้อง ย่านทางเจ้าสิเปิดนาย ...เจ้าผุแก้ม ปายลาย ใจแพพัง ตั้งครั้งแต่คราวก่อน ไห้ใส่หมอนใจอาวอนแต่นำเขา อยากส