มีเรื่องไม่สบายใจ อยากจะเล่าให้ฟังและอยากให้คนที่อ่านแสดงความคิดเห็นหน่อยค่ะ
ปล. ยาวสักนิด
คือเรื่องมีอยู่ว่า ...
มีคนไม่ชอบเราอะคะ แต่ไม่รู้ว่าคิดมากไปเองหรือเปล่าเราเคยมีแฟนคนหนึ่งค่ะเขารักเรามากคบกันเกือบ2ปีมีอีก20วัน จำแม่น 55555 วันหนึ่งเราก็ทิ้งเขาไปหาคนใหม่ค่ะ ทำให้เพื่อนๆของเขาไม่ชอบเรา ยกห้องเลยก็ว่าได้ เล่าก่อนว่าตอนเราคบกับเขาก็เหมือนเพื่อนๆของเขาไม่ชอบเราอ่ะค่ะ ล้อบ้างบอกแฟนเราบ้างว่าคบไปได้ไง แต่คนที่ดีกับเราก็มีค่ะแต่น้อยมาก ที่ดีกับเราที่สุดคือเพื่อนรักของเค้าเพราะเพื่อนรักของเค้าเป็นเพื่อนของเพื่อนเราด้วย ไม่งงใช้ไหม 555555 แล้วเราก็เลยสนิทกันมากๆ ไปหากันตลอดเที่ยวด้วยกันตลอด จนเราเลิกกับเขาไปหาอีกคนทำให้เพื่อนรักของเขาโกรธเรามาก อยากบอกถึงสาเหตุที่เลิก คือเขานิสัยเด็กเกินไป ตามเราเกินไป แต่รวมๆเขาดีมากก แต่เราเป็นคนไม่ชอบความจำเจเลยเทเขาไปหาอีกคน เราว่าจะกลับไปแต่ถ้ากลับไปเราคงทำอีกเพราะเราเบื่อ เหนื่อยที่จะพูดให้เขาปรับปรุง เราเลยเลือกที่จะไป อยากเป็นเพื่อนกับเขามากกว่า ผิดมากไหมค่ะที่หนูทิ้งเขา คนอื่นก้เคยทิ้งอีกคนไปหาอีกคนแต่ทำไมเขาไม่เห็นเครียดเป็นอดีตที่ หนูรู้สึกผิดจะเป็นจะตาย ทั้งๆที่หนูเหนื่อยกับการกระทำหลายๆเรื่องของเค้ามากกว่า ไม่งั้นหนูคงไม่เท่เค้า เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อปีที่แล้วค่ะ ยังไม่จบนะ .
พอมาปีนี้ เราเรียนที่เดิม เห็นเขากับแฟนไหม่เขาตลอด ก็ไม่ได้อะไร แต่ที่หนักใจคือเพื่อนๆ คนรอบข้าง กลายเป็นมองเราแย่ไปเลย อยากหนีไปให้พ้นๆ คนเราทำผิดกันได้ไหมใช่หรอค่ะ เราเองก้เสียใจกับการกระทำ เพราะบางทีเราทำไรไม่คิด ถ้าเหนื่อยก้พักไม่ต้องหาคนอื่นมาแทนที่เขา  เรายอมรับผิด แต่สิ่งที่เรายังกังวลและเป็นป้มของใจ คือเราแคร์คนที่รู้จักกับเขาสนิทกับเขา คนที่ไม่ชอบเราเพราะเราทำแบบนี้ลงไป เราอยากปลงต้องคิดยังไง รู้สึกแย่มากๆๆๆๆ