อ่า ผมแค่อยากระบาย และขอความเห็นเพื่อน ๆ หน่อยนะครับว่าผมควรทำยังไงดี เริ่มเรื่องเลยแล้วกันนะครับ
ส่วนตัวผมนะครับ ไม่ใช่ผู้ชายที่ดีเลย ตอนนี้ผมอายุ แค่ 24 ครับ ตลอดเวลา ตั้งแต่ อายุ 15 - 20 ผมทำแต่เรื่องไม่ดีมาตลอด จนผมมีลูกผมก็หยุดไว้ทั้งหมดทุกอย่างครับ คือพูดตรง ๆ เลยการมีลูกครั้งนี้พลาดครับ แต่ในเมื่อมีแล้ว ผมตั้งว่าผมจะต้องทำหน้าที่พ่อให้ดีที่สุด จนผมกับแม่ของลูก ได้เลิกรากันไป ครับ
เลิกกันตอนลูกชายผมอายุได้ 3 ขวบกว่า ๆ แต่เราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันครับ เพียงแค่เราอยู่ด้วยกันไม่ได้จริง ๆ ผมก็เลี้ยงลูกด้วยตัวเองมาตลอด ทำงานหาเงินทุกอย่าง จน มาวันนึง ผมได้มาเจอกับผู้หญิงคนนึงครับ เธอเด็กกว่าผมนะครับ โดยส่วนตัวผมจะเป็นคนอารมณ์อ่อนไหวง่าย แต่กับผู้หญิงคนนี้ที่ผมเจอไม่ใช่เพราะการอ่อนไหวแน่นอน เธอไม่ใช่ ผู้หญิงที่ดีนักครับเป็นเพื่อนของน้องแถวบ้าน แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรผมเห็นเธอครั้งแรกแค่แว็ปเดียวก็มีความรู้สึกกับเธอแรงมากครับ อยากเข้าไปคุยไปทำความรู้จัก ทั้ง ๆ ที่ก็ไม่ได้สวยมากมายอะไรเลย แต่ความรู้สึกแบบนี้ เป็นครั้งที่ สองที่เกิดขึ้นครับ ครั้งแรกเป็นวัยเด็กมัธยม
จนก็ได้มานั่งดื่มร่วมโต๊ะเดียวกัน ก็ได้แค่รู้จักชื่อกันเท่านั้น และก็ได้เจอกันบ่อย ๆ แต่ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ แต่ผมก็คอยสืบประวัติเธอตลอดนะครับ จนรู้แทบจะทุกอย่าง ส่วนใหญ่จะเป็นทางไม่ดีครับ จนมาถึงวันเกิดผม ผมก็จัดงานที่ผับครับซึ่งแน่นอนเธอก็มากับน้องผมด้วย จนถึงเวลาเป่าเค้กครับ น้องผมก็มากระซิบบอกว่า เพื่อนเค้าชอบอะ เนี่ยซื้อของขวัญมาให้ เค้กก็ของเค้านะ หลังจากวันนั้น เราก็คบตกลงคบกันมาตลอดโดยที่เธอก็ไม่ได้รู้ว่าผมสืบประวัติมาหมด เราก็คบกันมา จนตอนนี้ จะครบ 1 ปีละครับ ผมไม่ใช่คนรวยและก็อยากจะให้คนรอบข้างสบายโดยไม่สนว่าตัวเองจะเป็นยังไง ผมเลิกที่อย่างที่ไม่ดี มา 4 ปีครับ แต่เพื่อเธอสบาย ผมกลับมายุ่งเกี่ยวอีกทำทุกอย่างที่เคยทำทั้ง ๆ ที่รู้ว่าวันนึงก็ไม่พ้นลูกกรงแต่โทษใครไม่ได้ครับนอกจากตัวเองที่พร้อมจะเสี่ยงและรู้จุดจบอยู่แก่ใจ ผมเลยพยายามเก็บให้ลูกพ่อแม่และแฟนผมให้มากที่สุดเพื่อที่วันนึงเราไม่อยู่เค้าจะได้มีใช้กันแบบไม่ลำบากทุกวันนี้ผมนอนไม่เคยหลับสนิทสะดุ้งตลอดเวลาเงินมีเยอะครับ แต่ผมเลือกกินมาม่ากินของถูก ๆ เพื่อให้คนของผมทั้งหมดได้กินดีอยู่ดี แรก ๆ ก็ดีครับเธอพยายามเปลี่ยนตัวเองทุกอย่างกลับไปช่วยที่บ้านทำงาน และผมก็ส่งให้เธอเรียนต่อ เธอก็ทำได้ดีครับ พอมาช่วงหลังทะเลาะกันบ่อยส่วนใหญ่จะเรื่องเธอคุยกับคนอื่น จนถึงครั้งล่าสุด ก่อนครั้งล่าสุดนี้ ผมก็ได้พูดไปตรง ๆ เลยว่า ผมรู้ประวัติมาตั้งแต่แรกแล้ว รู้หมดเลยว่าอะไรเป็นยังไงเกี่ยวกับตัวเค้า แต่ผมเลือกที่จะไม่สนใจ ไม่ว่าจะผ่าน อะไรเลวร้ายมาแค่ไหน เพราะผมสนแค่ตอนที่อยู่กับผมเธอดีก็พอ และผมไม่เคยอายคนอื่นที่เค้ารู้ ๆ เหมือนกันเลย ผมเลือกแล้ว คุยกันไป ผมก็บอกเธอว่า ขอได้ไหมมีอะไรพูดมาให้หมด ไมว่าจะเป็นยังไง หรือถึงขั้นไปมีอะไรกับใครมา ผมก็จะลืมมัน และให้อภัยเริ่มใหม่กัน
เธอก็คงจะบอกเท่าที่เธออยากบอก แหละ ครับ ผมก็เลือกที่จะเชื่อและให้อภัยอยู่กันเหมือนเดิม จนมาถึงตอนนี้ ทุกวันนี้เหมือนผมพยายามทำให้ดีแค่ฝ่ายเดียว สนใจ ใส่ใจ ทุกอย่าง เรื่องของเธอสำคัญเสมอ บางทีอดนอนถึง 2 วัน เพื่อทำงานสีดำ จะได้มีเงิน และ เพื่อรอไปส่งเธอเรียน รับกลับ ไม่ว่าจะทำอะไร ตอนไหนยังไง ผมจะเลือกทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอก่อนเสมอเลย แต่ ตรงกันข้ามครับ เธอ เลือกที่จะทำอะไรทุก ๆ อย่าง ที่ไม่เกี่ยวกับผมก่อนเสมอ และเหมือนจะไม่แคร์ความรู้สึกกันเลยทุกครั้ง ทะเลาะกัน ผมร้องไห้ เธอ ไปเที่ยว ผมไม่สบาย เธอ เลือกที่จะไปซื้อของทำรายงานบางทีก็เลือกที่จะหนีบอกว่านอนก่อนง่วงไม่ไหว อาจจะฟังดูงี่เง่า ก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ เมื่อเป็นแบบนี้ ผมควรทำยังไงดีครับ รักมากจนคิดไม่ออกไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงแล้วครับ มีแต่คนบอกให้ผมเลิก ในเมื่อทำให้ขนาดนี้ และเค้าไม่สนใจ ก็เลิกเถอะ แต่เชื่อไหมครับ ตลอดเวลาที่เคยมี ผู้หญิง มา ผมทิ้งโดยที่ไม่ต้องรังเรเลย
แต่กับคนนี้ ผม ทำไม่ได้จริง ๆ มันยากมากเคยตัดสินใจออกมาแล้วครับ เพียงแค่เธอมาง้อผมก็ใจอ่อน ผมควรทำยังไงดีครับ
เคยไหมรักใคร มาก จนทำได้ทุก ๆ อย่างเพื่อเค้าคนนั้น
ส่วนตัวผมนะครับ ไม่ใช่ผู้ชายที่ดีเลย ตอนนี้ผมอายุ แค่ 24 ครับ ตลอดเวลา ตั้งแต่ อายุ 15 - 20 ผมทำแต่เรื่องไม่ดีมาตลอด จนผมมีลูกผมก็หยุดไว้ทั้งหมดทุกอย่างครับ คือพูดตรง ๆ เลยการมีลูกครั้งนี้พลาดครับ แต่ในเมื่อมีแล้ว ผมตั้งว่าผมจะต้องทำหน้าที่พ่อให้ดีที่สุด จนผมกับแม่ของลูก ได้เลิกรากันไป ครับ
เลิกกันตอนลูกชายผมอายุได้ 3 ขวบกว่า ๆ แต่เราก็เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันครับ เพียงแค่เราอยู่ด้วยกันไม่ได้จริง ๆ ผมก็เลี้ยงลูกด้วยตัวเองมาตลอด ทำงานหาเงินทุกอย่าง จน มาวันนึง ผมได้มาเจอกับผู้หญิงคนนึงครับ เธอเด็กกว่าผมนะครับ โดยส่วนตัวผมจะเป็นคนอารมณ์อ่อนไหวง่าย แต่กับผู้หญิงคนนี้ที่ผมเจอไม่ใช่เพราะการอ่อนไหวแน่นอน เธอไม่ใช่ ผู้หญิงที่ดีนักครับเป็นเพื่อนของน้องแถวบ้าน แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรผมเห็นเธอครั้งแรกแค่แว็ปเดียวก็มีความรู้สึกกับเธอแรงมากครับ อยากเข้าไปคุยไปทำความรู้จัก ทั้ง ๆ ที่ก็ไม่ได้สวยมากมายอะไรเลย แต่ความรู้สึกแบบนี้ เป็นครั้งที่ สองที่เกิดขึ้นครับ ครั้งแรกเป็นวัยเด็กมัธยม
จนก็ได้มานั่งดื่มร่วมโต๊ะเดียวกัน ก็ได้แค่รู้จักชื่อกันเท่านั้น และก็ได้เจอกันบ่อย ๆ แต่ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ แต่ผมก็คอยสืบประวัติเธอตลอดนะครับ จนรู้แทบจะทุกอย่าง ส่วนใหญ่จะเป็นทางไม่ดีครับ จนมาถึงวันเกิดผม ผมก็จัดงานที่ผับครับซึ่งแน่นอนเธอก็มากับน้องผมด้วย จนถึงเวลาเป่าเค้กครับ น้องผมก็มากระซิบบอกว่า เพื่อนเค้าชอบอะ เนี่ยซื้อของขวัญมาให้ เค้กก็ของเค้านะ หลังจากวันนั้น เราก็คบตกลงคบกันมาตลอดโดยที่เธอก็ไม่ได้รู้ว่าผมสืบประวัติมาหมด เราก็คบกันมา จนตอนนี้ จะครบ 1 ปีละครับ ผมไม่ใช่คนรวยและก็อยากจะให้คนรอบข้างสบายโดยไม่สนว่าตัวเองจะเป็นยังไง ผมเลิกที่อย่างที่ไม่ดี มา 4 ปีครับ แต่เพื่อเธอสบาย ผมกลับมายุ่งเกี่ยวอีกทำทุกอย่างที่เคยทำทั้ง ๆ ที่รู้ว่าวันนึงก็ไม่พ้นลูกกรงแต่โทษใครไม่ได้ครับนอกจากตัวเองที่พร้อมจะเสี่ยงและรู้จุดจบอยู่แก่ใจ ผมเลยพยายามเก็บให้ลูกพ่อแม่และแฟนผมให้มากที่สุดเพื่อที่วันนึงเราไม่อยู่เค้าจะได้มีใช้กันแบบไม่ลำบากทุกวันนี้ผมนอนไม่เคยหลับสนิทสะดุ้งตลอดเวลาเงินมีเยอะครับ แต่ผมเลือกกินมาม่ากินของถูก ๆ เพื่อให้คนของผมทั้งหมดได้กินดีอยู่ดี แรก ๆ ก็ดีครับเธอพยายามเปลี่ยนตัวเองทุกอย่างกลับไปช่วยที่บ้านทำงาน และผมก็ส่งให้เธอเรียนต่อ เธอก็ทำได้ดีครับ พอมาช่วงหลังทะเลาะกันบ่อยส่วนใหญ่จะเรื่องเธอคุยกับคนอื่น จนถึงครั้งล่าสุด ก่อนครั้งล่าสุดนี้ ผมก็ได้พูดไปตรง ๆ เลยว่า ผมรู้ประวัติมาตั้งแต่แรกแล้ว รู้หมดเลยว่าอะไรเป็นยังไงเกี่ยวกับตัวเค้า แต่ผมเลือกที่จะไม่สนใจ ไม่ว่าจะผ่าน อะไรเลวร้ายมาแค่ไหน เพราะผมสนแค่ตอนที่อยู่กับผมเธอดีก็พอ และผมไม่เคยอายคนอื่นที่เค้ารู้ ๆ เหมือนกันเลย ผมเลือกแล้ว คุยกันไป ผมก็บอกเธอว่า ขอได้ไหมมีอะไรพูดมาให้หมด ไมว่าจะเป็นยังไง หรือถึงขั้นไปมีอะไรกับใครมา ผมก็จะลืมมัน และให้อภัยเริ่มใหม่กัน
เธอก็คงจะบอกเท่าที่เธออยากบอก แหละ ครับ ผมก็เลือกที่จะเชื่อและให้อภัยอยู่กันเหมือนเดิม จนมาถึงตอนนี้ ทุกวันนี้เหมือนผมพยายามทำให้ดีแค่ฝ่ายเดียว สนใจ ใส่ใจ ทุกอย่าง เรื่องของเธอสำคัญเสมอ บางทีอดนอนถึง 2 วัน เพื่อทำงานสีดำ จะได้มีเงิน และ เพื่อรอไปส่งเธอเรียน รับกลับ ไม่ว่าจะทำอะไร ตอนไหนยังไง ผมจะเลือกทำทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอก่อนเสมอเลย แต่ ตรงกันข้ามครับ เธอ เลือกที่จะทำอะไรทุก ๆ อย่าง ที่ไม่เกี่ยวกับผมก่อนเสมอ และเหมือนจะไม่แคร์ความรู้สึกกันเลยทุกครั้ง ทะเลาะกัน ผมร้องไห้ เธอ ไปเที่ยว ผมไม่สบาย เธอ เลือกที่จะไปซื้อของทำรายงานบางทีก็เลือกที่จะหนีบอกว่านอนก่อนง่วงไม่ไหว อาจจะฟังดูงี่เง่า ก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ เมื่อเป็นแบบนี้ ผมควรทำยังไงดีครับ รักมากจนคิดไม่ออกไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงแล้วครับ มีแต่คนบอกให้ผมเลิก ในเมื่อทำให้ขนาดนี้ และเค้าไม่สนใจ ก็เลิกเถอะ แต่เชื่อไหมครับ ตลอดเวลาที่เคยมี ผู้หญิง มา ผมทิ้งโดยที่ไม่ต้องรังเรเลย
แต่กับคนนี้ ผม ทำไม่ได้จริง ๆ มันยากมากเคยตัดสินใจออกมาแล้วครับ เพียงแค่เธอมาง้อผมก็ใจอ่อน ผมควรทำยังไงดีครับ