ดิฉนอายุ 34 ค่ะ ลูก 1 คน. ตอนนี้อึดอัดกับสามีมากค่ะ อยากเลิกแต่มีปัญหาเรื่องคนดูแลลูกค่ะ เราทำงานค่ะ บางครั้งประชุมเลิกดึก ไม่รู้จะเอาลูกไปฝากใคร. ตอนนี้ต้องรับผิดชอบครอบครัวคนเดียวค่ะ. สามีไม่ได้ทำงานค่ะ. เมื่อก่อนตอนที่ยังทำงานก็มีกิ๊กตลอด ตอนลูกยังเล็กเราไปเจอที่โรงแรม 2 ครั้งค่ะ พาผู้หญิงไปนอน. ตอนนี้ออกจากงานมาอยู่บ้านให้เราเลี้ยงปีกว่าแล้วค่ะ ตอนออกจากงานแรกๆเราก็มีความสุขดีค่ะ เค้าทำตัวดีขึ้น ไม่มีเรื่องผู้หญิงให้เราปวดหัวค่ะ. เราคิดว่าเค้าจะเปลี่ยนตัวเองได้. แต่เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเราไป. ตจว.ค่ะ พอกลับมาเราจับได้ว่าเค้าไปเที่ยวกับลูกน้องเก่า (ผู้หญิงค่ะ) คนนี้เราเคยสงสัยว่าเค้าน่าจะกิ๊กกันค่ะ. แต่พอออกจากงานเราก็คิดว่าเลิกคุยกันแล้ว แต่ไม่เป็นอย่างนั้นค่ะ. ทั้งสามีเรากับผู้หญิงคนนั้นยังติดต่อกัน. พอเราถามสามีเราเค้าด่าเราค่ะ ว่าเราซักเหมือนทนาย. บอกว่าเบื่อ อยากเลิกก็เลิก. เรารู้สึกเหมือนเค้าเป็นงูเห่าเลี้ยงไม่เชื่อง. ไม่เคยซื่อสัตย์. ถึงสามีเราจะไม่มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้น เราก็หมดความเชื่อใจค่ะ เพราะทุกครั้งที่เค้าทำผิดกับเราเค้าก็ตะคอกเรา. ด่าว่าเราน่ารำคาญ ไม่เคยขอโทษ ไม่อธิบาย ทุกวันนี้ขอเงินเรากิน ยังเนรคุณ. ช่วยเราเลี้ยงลูกหลังเลิกเรียน. แต่ก็ไม่ได้เลี้ยงดีมากมาย เรากลับมาก็ต้องกลับมาทำให้ลูกทุกอย่าง เค้าแค่ดูจริงๆค่ะ ไม่ได้ใส่ใจลูก เราไม่อยากทนตลอดชีวิตค่ะ. เราอยู่กับเค้าเหนื่อยทั้งกายและใจค่ะ. ให้ช่วยเหลือหรือทำอะไรเค้าก็ทำไม่เป็น ทำไม่ได้. ทำเป็นอย่างเดียวคือโกหกกับนอกใจค่ะ จริงๆก็ยอมรับค่ะว่ารักเค้ามาก เค้าเป็นผู้ชายคนแรกและคนเดียวค่ะ. อยากขอคำแนะนำวิธีทำใจเมื่อต้องออกจากชีวิตเค้าไป เพื่อไปอยู่กับลูก 2 คนค่ะ
อยากตัดใจจากสามีต้องทำไงค่ะ