ใครเป็นแบบเราบ้าง

ขอเม้ามอยท์ เลยล่ะกันนะ เรื่องมันมีอยู่ว่า เรามีเพื่อนอยู่ค่ายทหารที่บ้านอยู่กลุ่มนึง (ไม่ค่อยสนิทเท่าไหร่) แต่ว่าเรียนมาด้วยกันนี่แหล่ะ อยู่ๆวันนึงแชทของเพื่อนคนนี้ก็เด้งขึ้น %$#^%$)@($ ด้วยความที่เป็นคนสังคมเยอะ รึป่าว 5555 ตามมารยาทค่ะเปิดอ่านอย่างไว ** มีงว่างป่าว** เราก็ก็บอกเอ่อ *ว่าง* ก็คุยกันสักพักนางก็คอลไลน์ แล้วก็โทรมาถามสารทุกข์สุขดิบตามภาษาเพื่อนเนาะ แปปๆ มันก็หันกล้องไปเจอ พี่คนนึง เราก็ไม่ได้สนใจอะไร พอมาตอนเย็น มันก็ทักมาบอกอีกว่า *พี่เขาขอไอดีไลน์หน่อย ถ้าไม่ให้ก็ไม่เป็นไร** เราก็ถามตามมารยาท พี่เขามีครอบครัวแล้วรึยัง มีแฟนยัง บลาๆๆ ก็โอเค ให้ไป หลังจากให้ไปนางก็คอลวีดีโอมาทุกวัน วันละ2-3 ชั่วโมง ย้ำ 2-3 ชั่วโมงนะ เป็นแบบนี้ทุกวัน จนจะ3เดือนแล้ว เวลาเขามีปัญหาหรือเรามีปัญหาก็จะคอยอยู่ข้างๆกันให้กำลังใจกัน แต่ยังไม่ได้ตกลงเป็นแฟนนะ จนมาวันนึงเขาบอกว่าจะกลับบ้าน แล้วปกติ1ทุ่มถึง2ทุ่มเขาจะยังไม่นอนหรอก เราจะคุยกันก่อนแต่วันนั้นนางบอกว่า ที่บ้านนางนะ นอนเร็วเราก็ไม่อะไร ด้วยความที่สงสัย (แต่ก็ไม่มาก) ก็ยิงเบอร์ไป 2-3 ตึ๊ดได้ ทุกทีนางรับสายไวมาก แต่นางไม่รับ พอมาอีกวันนางก็โทรมาบอกว่าเมื่อคืนนอนหลับไม่ค่อยรู้เรื่องเลย ง่ะ บลาๆๆๆๆๆๆๆ เราก็โอเคไม่เป็นไร เข้าใจว่าเขาคงเหนื่อยฝึกทหารทุกวัน ก็ไม่เอ๊ะใจอะไร จนเข้ามาเดือนที่ 4 นางบอกว่าจะมาหา เราฏ็โอเค แต่ตอนนั้นตกลงคบกันล่ะ นางมาอญู่ด้วยประมาณ3วันมั้ง  เราก็ไม่เคยขอค้นมือถือหรืออะไรเพราะเราเชื่อว่าคนเราคบกันคงไม่มีอะไรปิดบังกันหรอก เราก็ทำงานปกติ กลับไปห้องเราก็ไม่ได้ตั้งคำถามอะไรนาง พอวันที่นางกลับ เท่านั้นแหล่ะ ++เป็นเพราะผลบุญที่เราทำก่อนหน้านั้นแน่ๆ++ เกิดมีอะไรสกิดใจให้ไปส่องเฟส เลยเอาอีกเฟสนึงที่เป็นเฟสเก่าไปส่องค่ะ พอส่องไปส่องมาเอ๊า !! ทำไมเขามีอีกเฟสง่า แล้วทำไมเฟสนี้เขาไม่เอามาแอดเราละ แค่นั้นแหล่ะค่ะ ผู้หญิงที่คิดมากแบบเราเกิดคำถามมมากมายขึ้นเต็มหัว ขุดคุ้ยจนในที่สุด อึ้งทึ้ง น้ำตาแทบไหลเป็นสายเลือด ** เขามีครอบครัวแล้ว มีลูก** นาทีนั้นคววามรู้สึกทั้งหมดที่มีให้กับเขามันหายวับไปกับตา เหมือนวิญญาณหลุดลอยไป ล่องลอย เหมือนหนังเรื่องนั้นเลย Real seel เลยจ้าตอนที่ซูสซัดหน้าอะตอมจนยืนไม่อยู่ เอ้าเข้าเรื่องแค่นั้นแหล่ะ อารมณ์ตอนนั้นคือค้นทุกสิ่งทุกอย่างตั้งแต่วันแรกที่คุยกันจนมาวันนี้ แค็ปทุกตัสที่นางโพสต์ #ตอนนั้นได้แต่ตั้งคำถามแค่ว่า ทำไมเราโง่แบบนี้  ทำไม่โดนหลอก ทำไมนางทำแบนีร้กับเรา ช่วงเวลาที่ผ่านมา นางไม่เคยทำอะไรให้เราสงสัยหรือแม้แต่ระแวง เพราะอะไรนางต้องหลอกกันขนาดนี้ ในหัวตอนนั้นตั้งคำถามมากมายพร้อมน้ำตาที่ไหลไม่หยุด จนดึงสติได้ เลยโทรไปหาเพื่อนคนนั้น ว่าทำไมไม่บอกกกันก่อนว่าเขามีครอบครัวแล้ว  ลองนึกภาพดูว่าคนร้องไห้สะอึกสะอื้นจะเป็นจะตาย แต่คำตอบที่ได้จากเพื่อนคือคำว่า “อย่าพึ่งหัวเราะกูฟังไม่รู้เรื่อง” พ่องตาย สัส เอ้ย กูร้องไห้เว้ย เลยตั้งใจคุยกับมันใหม่ มันก็บอกว่ากูขอโทษนะ กูไม่รู้จริงๆว่าครูเขามีเมียมีลูกแล้วกูขอโทษเพื่อน ด้วยความที่มันเป็นผู้ชายมันคงปลอบเราได้แค่นี้ แค่นั้นแหล่ะ Skip ไปที่พี่เขาเลยล่ะกัน หลังจากที่เรารู้เรื่องนาง  เราก็เงียบไป นางก็ผิดสังเกตุนางเลยถามแหย่เหมือนทุกวัน เราก็พูดกระแทกนางจนสุดท้าย เราก็ด่านาง แล้วทุกอย่างที่เราแค็ปมาได้เราก็ด่านาง พอนางรู้ว่าเรารู้เรื่องนางแล้วนางก็อึ้งไป เพราะนางเอาเฟสจริงของนางบล็อกเฟสเรา เพื่อนเราทุกคนที่เราแนะนำนางไว้ พอเรื่องทุกอย่างที่นางเพียรมาเราจับได้ แค่นั้นแหล่ะค่ะ เราร้องไห้ทุกวันมาเป็นเดือนๆ ไม่รู้เศร้าใจไรนักหนา แต่มันก็มีเรื่องดีอย่างนะคือตอนนั้นผอม เชี้ยไม่ดีเท่าไหร่หรอก จะโทรไปหาแม่ก็ไม่อยากให้แกไม่สบายใจตามเรา ก็เลยพยายามไม่คิด ไม่ติดต่ออะไรอีก พยายามขอย้ำเพราะคนที่เลิกกันทั้งที่ยังรักคงเข้าใจว่ามันทรมานใจเท่าไร คือทำไรไม่ได้นออกจากยิ้มให้คนหมู่มาก ร้องไห้จะเป็นจะตายตอนอยู่คนเดียว หลังจากนั้นมาเราบล็อกนางงบ้าง เปลี่ยนไลน์ บล็อกเฟสทุกอันของนาง กดSkip มาที่นางบ้าง หลังจากเกิดเรื่องนางก็ไม่เคยโทรมาหา ไม่ตอบอะไร เราก็เอิ่มดีเนาะ ไอ้ผี ในใจมีคำด่าอะไรไว้มากมาย แต่คือไม่อยากคุยตอนนี้เลย ใจมันอ่อนแอเกินว่ะ  จนผ่านมาไม่นานนางก็เอาเฟสเพื่อนเราทักมาอีก (คนละคนกะไอ้คนแรก) มันก็บอกว่า เลิกบล็อกเฟสพี่เขาเถอะ เขาอยากคุยด้วย งั้นงี้เราก็ไม่อยากจะคุยเพราะจิตใจยังไม่เข้มพอที่จะรับฟังในตอนนี้ เลยขอเวลาสักพัก ณ เวลาสำคัญก็มาถึง เราคิดว่าจิดตใจเข้มแข็งแล้ว เลยเลิกบล็อกพี่เขาจ้า *อยากรู้ว่านางจะพูดว่ายังไง* ก็สรุปรวบรัดตัดตอนบทสนทนา เลยนะ นางบอกว่าตอนแรก แค่อยากคุยแบบไม่จริงจังกับเรา เพราะถ้าวันนึงเรารู้เรื่องนาง เราก็คงไปเอง แต่พอนางคุยกับเราไปสักพัก นางบอกว่าเราว่า เราเป็นห่วงเป็นใยนางดี คอยให้คำปรึกษานาง เตือนสตินางเวลานางใจร้อน มันก็จริงเพราะเราเชื่อว่าคนเราถ้ามันมีความรู้สึกดีๆให้แก่กันไม่ว่าจะฐานะอะไร มันก็ทำให้อย่างน้อยเราก็จะได้รับสิ่งดีๆกลับมา แต่เราก็ไม่สน ด่าต่อไปทีละประโยคที่นางเอ่ย จนทุกวันนี้เราก็หนีนางทุกอย่าง เริ่มตัดใจได้แล้วหลังจากที่เราคิดว่าเราทำไม่ได้ (แต่เรื่องนี้เมียนางไม่รู้นะ เราถึงเลือกจบไปดีกว่า) เราเลยตั้งกระทู้นี่ขึ้นมาว่ามีคนเป็นแบบเราบ้างไหม ที่ต้องมาโดนหลอกเพราะความโลกสวยโลกนิทานของสาวน้อยไรงี้ จนตอนนี้อยากจะกดSkip ตัดตอนไปตื่นจากมุ้งแล้วเจอเจ้าชายที่แสนดีแบบในนิทานบ้าง เพราะเรื่องนี้เลยกลัวการเริ่มต้นใหม่ กลัวการโดนหลอกอีก แล้วเราก็สงสารเมียเขาครอบครัวเขา จนเราต้องเดินออกมาจากตรงนั้น ระยะเวลาที่เราคุยกับเขาเพียงสั้นๆ มันทำไมมีความสุขมากๆก็ไม่รู้ หรือเป็นแบบเพลงพี่ตูนว่ะ ความรักทำให้คนตาบอด 5555 แต่เรื่องนี้มันมีข้อคิดให้แก่เราอยู่หลายอย่าง การใช้ชีวิตคู่ไม่ใช่แค่สักจะมีคนรักจะใช้แค่ความรัก แต่เหนือสิ่งใดคือความเข้าใจกันมากกว่า เพราะต่อให้อยู่ด้วยกันแต่ไม่มีสิ่งเหล่านั้น มันก็ทำให้ความรักจบลง ความเชื่อใจถ้ามันถูกทำลายไปแล้วจะให้กลับมาเชื่ออีกก็คงยาก เหมือนหลายนิยามความรัก และเรื่องนี้สอนให้รู้อีกอย่างว่าอกหักไม่จำเป็นต้องประชดตัวเอง ทำร้ายตัวเองเพราะไม่ใช่แค่เราที่เจ็บพ่อแม่เจ็บกว่าเยอะ อย่างน้อยมันก็สอนให้เราได้ระวังตัวมากกว่านี้
ปล. ที่พิมพ์มาทั้งหมดต้องบอกก่อนว่า แค่อยากจะถามว่ามีผู้หญิงคนไหนอีกไหมที่เจอแบบนี้ขอบคุณที่อ่านด้วยนะ