ชีวิตขัดสนทำมาหากินไม่ขึ้น

ถ้าชีวิต เกิดมาจน ป่วยทางสมอง  ชีวิตคู่ล้มเหลว ทำงานที่ไรไม่ป่วย ก็มีอันเป็นไป ค้าขายก็ฝืดเคือง ขายดีก็มีคู่แข่งมาทำลาย หนี้สินรุมเร้า เงินเข้ามือก็มีเหตุให้หมดไป  อันนี้เสีย อันนั้นพัง คนนี้ป่วย  ต้องเลี้ยงครอบครัวค่ะ
  ครูบาอาจารย์ก็แนะนำให้ ทำดี สวดมนต์ไว้พระ  ทำบุญทำทาน พยามคิดดีทำดี แผ่เมตตา เบียดเบียนผู้อื่นให้น้อยที่สุด แม่แต่ฆ่ามดยังรู้สึกกลัวบาป จนรำคาญตัวเองว่าเราจะกลายเป็นคนอ่อนแอแล้ว บางทีอันนั้นผิดอั้นนี้ไม่ดี จนกลายเป็นทุกข์ใจเสียเอง  ตลอดเวลา 5ปีมานี้แย่ลงๆ ลงทุนอะไรมีแต่เจ้ง  เริ่มจะท้อไม่ไหวล่ะเพราะขัดสนเงินทองหนี้สิน  รุมเร้านี้นังไม่เป็นสุขจริงๆ
หากบุญคือความสบายใจเท่านั้น  เราควรทิ้งปัญหาไว้ ไม่มีก็ไม่กิน ไม่มีไม่จ่ายคืน ข้าตัวตายก็ปาบอีก  รู้สึกว่าโลกนี้มีที่ยืนสำหรับคนมีเงิน   แม้กระทั่งออกบวช ถ้าไม่เจอครูอาจารที่มุ่งทางธรรมจริงๆก็เห็นจะบวชไม่ได้ธรรมะ ส่วนมากก็เมตตาโยมที่ปัจจัยมากอย่างเราเข้าถึงท่านยาก หากบวชชีก็เคยได้ยินแก่งแย่งกันเป็นใหญ่ไม่พ้นนิสัยผู้หญิง หาความสงบยาก   เบื่อโลกนี้ค่ะ หรือไม่ก็ใกล้จะบ้าแล้ว