คือ เรามีเพื่อนคนหนึ่งซึ่งก็สนิทกันระดับหนึ่งเเต่ ไม่ถึงกับสนิทจนมีอะไรบอกหมด
เขาน่ารัก นิสัยก็OKอยู่ เขาเป็นคนเฟรนลี่ๆมากๆเลยนะ ดีกับทุกคนเลยเเหละ
ดีจนเราไม่กล้าคิดมากกว่าเพื่อน...
เมื่อก่อนเราก็สนิทๆกันนะเเต่ก็มีเรื่อง ทำให้ไม่ได้คุยกันก็เลยไม่ได้คุยกันมาเป็นปีๆ
เเต่เราก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม...เเต่มันไม่เหมือนเดิมที่เราสนิทกันมากขึ้น
เล่นกันตลอดเรียกได้ว่าตัวติดกันเลยเเหละ ตอนเเรกๆเราก็ไม่ได้คิดอะไรเพราะเขาก็ชอบรุ่นพี่คนหนึ่งในรร.
ส่วนตอนนั้นเราก็ยังลืมเเฟนเก่าไม่ได้เรียกว่า โคตรอาลัยอาวรเเฟนเก่ามากๆตอนนั้น
เเต่ก็มีจุดเปลี่ยน...วันนั้นเราก็ไม่รู้เล่นไรกับเขา หัวใจเต็นเเรงเเปลกๆมันเริ่มไม่ปกติล่ะเเต่เราไม่เเน่ใจว่าเราเป็นอะไรกันเเน่?
ก็เลยไม่ได้เก็บมาคิด พอผ่านไปนานวันมีเพื่อนเรามันบอกว่าเพื่อนเราคนเนี่ย มีรุ่นพี่มาจีบเเล้วจีบต่อหน้าด้วย
เรานี่ก็เเบบทำไมรู้สึกไม่สบายใจเลย เศร้าไปเลยอะกลัวเขาจะชอบกันยอมรับเลยว่ากลัวกลัวมากๆเเต่เราก็ไม่เเสดงอาการ
ก็หยอกๆเขาว่าชอบพี่เขาไรงิ้ เเต่เขาบบอกเราไม่ชอบเขาก็บล็อกเฟสพี่คนนั้นไปเลย เราก็เอ้อสบายใจขึ้นหน่อยๆ
ตอนนั้นเราเริ่มรู้ตัวเเล้วว่าต้องรู้สึกดีกับเพื่อนคนนี้เเน่ๆ เพราะเราไม่ชอบให้ใครมายุ่งกับเขาไม่ชอบให้ใครมองเขาเหมือนเขาเป็นของๆเรา
เเค่คนเดียวตอนนั้นเหมือนเด็กห่วงของเอามากๆ
เเล้วตอนวันเกิดเราเขาอัดคลิปเสียงร้องเพลงhappy birthday ส่งมาในเเชทส่วนตัว
ตอนเเรกไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนเเรกที่มาบอกนะ ตื่นเช้ามานี่จิตใจเบิกบานมากกกกก
พอมาโรงเรียนเขามาเซอร์ไพรส์ วันเกิดเราด้วยเขิลไปดิ้><
เเล้วเพื่อนในห้องก็คิดว่าเราเป็นเเฟนกัน คือความจิงก็อยากเป็นเว้ยเเต่มันเป็นไปไม่ได้
เพราะเขาก็คงเเอบชอบรุ่นพี่คนนั้นอยู่เล้ว เเต่พี่เขาไม่ได้อยู่โรงเรียนเดียวกันกับเราเพราะพี่เขาย้ายไปเรียนที่อื่นเเล้ว
เเต่เราก็ไม่เเน่ใจว่าเขายังชอบอยู่อีกรึปล่าวตอนนั้น เเต่เขาบอกเราว่าเขาไม่คิดอะไรเเล้วเเต่เราก็ไม่ค่อยเเน่ใจ
พอเป็นอย่างนั้นเราก็เริ่มตีตัวออกห่างไม่อยากคิดอะไรกับเขา เราคิดว่าคงไม่มีทางเป็นไปได้ที่เขาจะมาคิดอะไรกับคนอย่างเรา
เเต่สุดท้ายก็พังเพราะยังไงเราก็เเพ้การกระทำของเขาจริงๆ พอบอกตัวเองว่าจะไม่ยุ่งเราก็ทำไม่ได้เหมือนเขาเอาทั้งตัวทั้งใจเราไปหมดเเล้ว
เเล้วช่วงนั้นเป็นกีฬาสีด้วย เราก็ได้ลงเเข่งกีฬาบ้างเขาก็มานวดให้มาเชียขอบสนามก็เเอบดีใจนะ
เเล้วเขาเป็นดรัมเมเยอร์ด้วย ก่อนวันเดินนะเราตื่นเต้นมากเขาต้องน่ารักมากเเน่ๆเรียกได้ว่านอนไม่หลับอยากเจอเขากระวนกระวายไปหมด
พอวันจริงก็เป็นเเบบที่คิดเขาเนี่ยน่ารักมากเลยนะ เราไม่กล้ามองเลยเราก็เมินเขาไปเลยวันนั้นทำเป็นไม่สนใจ ทั้งที่ใจจิงเนี่ยมองอยู่ตลอดเวลา
พอหลังกีฬาสีอะไรหลายอย่างก็เหมือนเดิมนะ คุยเหมือนเดิมเล่นกันเหมือนเดิมเเต่ไม่รู้ทำไม
สายตาเวลามองกันมันเเปลกๆตลอดเหมือนมีอะไรก็ไม่รู้ เวลาเรามองตานานๆเขาก็หลบตานิดๆ
เราชอบคิดว่าการกระทำของเรา2คนเนี่ยมันเริ่มเเปลกๆ เราชอบคิดว่าเขาคิดอะไรกับเราปล่าวว้ะ เเต่เราก็คงคิดว่าไม่หรอกกก
เพราะเขาก็คงไม่มาคิดอะไรกับคนอย่างเราอยู่เเล้วเเหละ เเต่บางทีเราก็คิดนะว่าเขาให้ความหวังหรือปล่าวหรือเราคิดไปเอง
เเต่เราก็คิดว่าเราคงคิดไปเองเเหละมั้งเห้อออออออออออ
เเล้วช่วงนี้เขาก็โกรธเรา เพราเขาขอยือลิคควิกเเล้วเราซัดให้เเค่นั้นเเหละเราเเค่หยอกๆ เขาโกรธเราไปเลย
ไม่มาคุยเหมือนก่อนเเชทก็ไม่ทักมาเหมือนทุกวัน เราก็เลยทักเเชทไปขอโทษเขาก็ให้อภัยคุยกันเหมือนเดิม
เเล้วตอนนี้นะเพื่อนเราคนหนึ่งมันรู้เเล้วเเหละว่าเราชอบเพื่อนคนนี้ มันเลยไปถามว่าถ้าเราชอบเขาอะเขาจะชอบเรามั้ย?
เขาตอบไปว่าเขาไม่รู้ใครจะตอบได้ เราก็เอ่อคงไม่คิดไรกับ้ราหรอกมั้ง
เเล้วสรุปเราควรบอกเขาว่าชอบดีมั้ย? หรือควรเก็บไว้เเบบนี้ตลอดเลย บอกไปกลัเสียเพื่อนอีกตกลงควรบอกป่าว?
(ช่วยตอบคำถามเราหน่อยนะ!!!!)