ทำไมสังคมไทยถึงต้องปลูกฝั่งว่าต้องทำอะไรเพื่อตอบแทนบุญคุณคะ
เรารู้สึกว่าเวลาเราทำอะไร เราควรจะทำเพราะอยากทำมากกว่าต้องทำอะค่ะ
เช่นเราอยากดูแลพ่อแม่เพราะเรารักท่านอยากดูแลท่าน อยากให้ท่านมีความสุข
ไม่ใช่เพราะบุญคุณที่เลี้ยงมา เราถึงต้องเลี้ยงดูท่านบ้าง
วันนี้เราพึ่งถกกับแม่เรื่องญาติๆที่เคยมีบุญคุณเคยดูแลเรามา
เราก็บอกแม่ว่าคือทำไมต้องคิดว่ามันคือบุญคุณกัน คือเวลาเราทำอะไรให้ใคร
เราควรทำเพราะอยากทำ ไม่ใช่คิดว่าเขาจะเห็นคุณค่าของบุญคุณในอนาคตไม่ใช่หรอ
ไม่ใช่ว่าเราไม่รักญาติเรานะคะ รักค่ะอยากดูแลท่านเหมือนกันเพราะเราก็รู้สึกถึงความรักที่เขาให้มา
แต่เราไม่ชอบคำว่าก็ทำไป ตอบแทนบุญคุณเขาเดี๋ยวเขาจะว่าเราว่าเราลืมบุญคุณได้
หรือที่เราคิดดูเห็นแก่ตัวไปคะ
ทำไมสังคมไทยถึงต้องปลูกฝั่งว่าต้องทำอะไรเพื่อตอบแทนบุญคุณคะ
เรารู้สึกว่าเวลาเราทำอะไร เราควรจะทำเพราะอยากทำมากกว่าต้องทำอะค่ะ
เช่นเราอยากดูแลพ่อแม่เพราะเรารักท่านอยากดูแลท่าน อยากให้ท่านมีความสุข
ไม่ใช่เพราะบุญคุณที่เลี้ยงมา เราถึงต้องเลี้ยงดูท่านบ้าง
วันนี้เราพึ่งถกกับแม่เรื่องญาติๆที่เคยมีบุญคุณเคยดูแลเรามา
เราก็บอกแม่ว่าคือทำไมต้องคิดว่ามันคือบุญคุณกัน คือเวลาเราทำอะไรให้ใคร
เราควรทำเพราะอยากทำ ไม่ใช่คิดว่าเขาจะเห็นคุณค่าของบุญคุณในอนาคตไม่ใช่หรอ
ไม่ใช่ว่าเราไม่รักญาติเรานะคะ รักค่ะอยากดูแลท่านเหมือนกันเพราะเราก็รู้สึกถึงความรักที่เขาให้มา
แต่เราไม่ชอบคำว่าก็ทำไป ตอบแทนบุญคุณเขาเดี๋ยวเขาจะว่าเราว่าเราลืมบุญคุณได้
หรือที่เราคิดดูเห็นแก่ตัวไปคะ