ตามหัวข้อเลยคะ. พอดี เรามี ปญัหากับเพื่อน เรา ทำไม่ดีกับเพื่อน เพื่อนบอกว่า เราคงอยู่ด้วยกันไม่ได้ เราก็โอเคร แล้วขอโทษเพื่อนทุอย่าง. เราบอกว่า เราสามารถคุยกันได้ไหม  เพื่อนบอกว่า ต่างคนต่างอยู่ไปเลย  เราก็ โอเคร พวกเราเริ่มต้นกันใหม่ ตอนที่เราเข้าไปในห้อง เราก็ ไปนั่งที่โต๊ะ กับเพื่อนคนอื่น แล้วเพื่อนคนอื่นก็ถามว่า เอ้า ไม่ไปนั่งเ้วยกันหรอ มีปญัหาอะไรกันหรอ เราได้อต่ยิ้ม ไม่พูดอะไร.  แล้ว วันต่อมา เราไปเข้าห้องน้ำ ปวดท้องมากท้องเสีย แล้วเราก็ได้ยินเพื่อนคุยกัน อยู่ข้างนอก. คนที่คุยก็คือเพื่อน ที่เรามีปญัหาด้วย. เค้าพูดว่า เราอ่ะไปตบหน้าเค้า  ไม่ยอมคบกับเราไม่ยอมพูดกับเรา ให้เพื่อนคนอื่นๆฟังแบบนี้  ซึ่งในห้องเพื่อนคนนี้มันชอบทำแอบตลอดเวลา ทำตัวเป็นคนดี  และทุกอย่างที่เพื่อนพูดคือเราไม่ได้ทำ ไม่ได้ตบ  เพื่อนแบบไม่อยากให้เราทีเพื่อนคนอื่นอยากให้เราอยู่ตัวคนเดี่ยว เราเจ็บมากๆๆอ่ะ ที่ได้ยิน คือเราทั่งยิ้มให้ทุกครั้งที่เห็นหน้า แต่เค้ากับ หยิ่งใส่ตลอด เราปรับเปลี่ยนนิสัยตัวเองให้ดีขึ้นทุกอย่างเพื่อที่จะเริ่มต้น กับเพื่อนใหม่. แต่พอ วันต่อมา ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เพราะ เรื่องที่เพื่อนบอก เพื่อนคนอื่นรู้หมด ซึ่งจริงๆๆ เราไม่ได้ทำแบบนี้เลย ชีวิต มหาลัย อยู่คนเดี่ยวมันทำไมได้หรอก  มันต้องมีเพื่อน แบบเอาไวทำงานกลุ้มบ้าง ถามการบ้าน อื่นๆๆแต่สุดท้าย แทบไม่มีใคร ถ้าเป็นเพื่อนๆๆจำทำอย่างไร ค่ะ


เพื่อนในห้องก็รัปเพื่อนคนที่มีปญัหากับหนูมากๆ ทุกคนเชื่อ และเค้าก็ ชอบเอาเรื่องหนูไปเล่าต่อๆ ในทางที่ไม่ดี ซึ่ง หนูไม่ได้ทำอะไรให้เพื่อน ขนาดนั่นเลย
แต่ก็มีบ้างคนนะคะ ที่เล่นกับหนู