เคยรู้สึกเสียดายมิตรภาพความรู้สึกดีๆที่มีกับแฟนเก่ากันมั้ยครับ ?

เปรียบเทียบกับชีวิตของตัวเองนะครับ แฟนในอดีตที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของตัวเอง แล้วแยกทางกันด้วยดี ด้วยเหตุผลมุมมองทางความคิดไม่ตรงกันหรือเหตุผลอื่นๆ แต่ย้ำว่าเป็นการแยกทางกันด้วยดีทั้งสองฝ่ายนะครับ
แล้วเมื่อวันเวลาผ่านไป ต่างคนต่างไปมีแฟนใหม่และมีความสุข รักกันดีกับคู่ของตัวเอง
       มิตรภาพกับแฟนเก่าก็ยังดีกันอยู่ แต่ไม่สามารถคุยปรึกษากันได้ อาจจะเนื่องจากกลัวคนรักของตัวเองน้อยใจหรือเข้าใจผิด กลัวแฟนเก่าจะตะขิดตะขวงใจ กลัวสังคมคนรอบข้างมองไม่ดี  ฯลฯ  (ย้ำว่าไม่มีความรู้สึกรักแบบชู้สาวแว่บเข้ามาในหัวเเล้วนะครับ)
... อย่างแฟนเก่าผมเป็นนักเดินทาง ทำงานด้านบริษัทหลักทรัพย์ เวลาผมมีทริปเดินทางท่องเที่ยวหรือปรึกษาเรื่องการลงทุน ผมก็ไม่กล้าปรึกษาเธอ  , ผมทำงานในวงการสาธารณสุข เวลาเธอหรือครอบครัวมีปัญหาด้านสุขภาพ เธอก็ไม่กล้าปรึกษาผม  ... นี่ยังไม่นับพวกคุยเล่นจิปาถะอีกนะครับ

สำหรับผม  ผมว่าแฟนเก่าที่แยกทางกันด้วยดีเนี่ย  ความไว้ใจ ความสนิทสนมหรือการปรึกษาคุยกันได้ทุกเรื่อง ตวามรู้สึกเหล่านี้มันมากกว่าเพื่อนสนิทอีกนะครับ
... เสียดายที่ต้องเว้นระยะห่าง สำหรับคนอื่นผมไม่รู้ แต่สำหรับตัวผมเอง ผมเสียดายสิ่งดีๆเหล่านี้มากๆครับ

คู่อื่น หรือชีวิตของคุณเป็นแบบนี้กันบ้างมั้ยครับ ?  เคยรู้สึกเสียดายมิตรภาพความรู้สึกดีๆที่มีกับแฟนเก่ากันมั้ยครับ ?