สงสารแม่มากค่ะ เราควรทำไง???

สวัสดีค่ะ เราจะมาเล่าเรื่อง ของครอบครัวเราให้ฟั
ตอนนี้ เรา อายุ 22 แล้วค่ะ
เป็นเรื่องของยายเราค่ะ

จะบอกว่าเรา ก็ได้นะค่ะ แต่เราก็หมดความอดทนแล้วเหมือนกัน ยายเรามาบ้านที่เราอยู่กับแม่ค่ะ เราไม่ยอมเปิดบ้านให้ยายเราเข้าค่ะ มีคนมากดกลิ้งเป็นร้อยๆรอบเราก็ไม่เปิดค่ะ ทำไหมหรอค่ะ

ยายเราเวลามาหาแม่เรา ก็เพื่อขะเอาเงิน ขโมยของในบ้าน เอาไปให้ลูกรักของเค้านะค่ะ ขโทยทุกอย่าจริงๆค่ะ แม้แต่ ช้อนกินข้าว ไม้จิ้มฟัน หรือ บอกเล็กน้อยเค้าก็จะขโมยค่ะ จนถึงของชิ้นใหญ่ เค้าจะมาแบบนี้อ่าค่ะ ตลอด10ปีกว่าๆๆค่ะ เค้าจะทำแบบนี้ตลอดเวลามา อยู่บ้าน เค้าก็จะมาบ่น มาด่าแม่เรา ตี1ตี2ตี3 จนเช้า กลางวัน เย็น คือตลอดค่ะ สาปแช่งแม่เราตลอดค่ะ เมื่อก่อนแม่เราพลาดที่ไป เอาที่ดินจะมาจำนำ นะค่ะ แล้วแม่เราไม่มีเงินคืนให้ ลูกคนอื่นเลย จ่ายแทน อั้นนี้เมื่อ ก่อนเราเกิดอีกนะค่ะ แต่พอ หลังจากเราเกิด เราอายุได้10ขวบแม่เรามีสามีใหม่ เป็นคนต่างชาติเค้าดี เข้าให้เงินแม่ใล้ แม่เราก็จะซื้อของให้กินเต็มตู้เย็นเลยละค่ะ (ยายเราเลี้ยงเราช่วงเก็กๆนะค่ะ) จะเอาเงินมาให้ อาทิตย์ละ 2พัน-5พันเลยละค่ะ เรามี พี่ชายพี่สาวนะค่ะ แม่เราจะแวะมาหาตลอดซื้อของให้กินตลอด ค่าน้ำค่าไฟค่าบ้านแม่เราก็เป็นคนจ่าย แม่เีาทำแบบนี้ตลอดช่วงที่เราอยู่กับยายกับน้า พออายุ13 แม่ก็เอาเราไปอยู่ด้วย ยายก็ไปค่ะ แม่เราเลี้ยงเราอย่างดี เสื้อผ้าแบรนเนม มีทองใส่ ยายเราก็มีค่ะ แม่เราซื้อให้ยายตลอดพอได้ไปยายเราก็จะหายไปละ และจะปล่อยให้เราอยู่บ้านคนเดียว ไม่ว่าจะอายุเท่าไร(ตอนเรา8ขวบเราต้องไปนอนบ้านคนอื้นนะค่ะยายเราปล่อยเราทิ้งไว้นอกบ้านแล้วยายเราก็ไปหาลูกเค้า) ยายเราจะเอาทอง ไปให้ลูกๆรักของเค้านะค่ะ แ ล้วเป็นแบบนี้ตลอด10กว่าปี แม่เราเป็นพวกชอบ ช้อป นะค่ะ ซื้อข้าวสาร10กระสอบแบบนี้คือกินได้เป็น10ปีนะค่ะ น้ำมัน น่ำปลา คือของใช้ในบ้านทุกอย่างนะค่ะ แม่เราจะซื้อมาทิ้งไว้เยอะมากๆๆ เยอะเกินไปด้วยซ้ำ พวกเรา3พี่น้องแล้วแม่ไม่ค่อยได้ใช้หรอกค่ะ แต่ของหมดตลอดเลย แล้วจะหมดช่วงที่ยายเราหายออกจากบ้านตลอดเลยค่ะ จนแม่จับได้ว่าเอาของไปให้ลูกรักของเค้า แต่เเม่เราไม่ได้ว่าอะไรนะค่ะ ขโมยจนของหมดบ้านแม่เราก็ไม่ว่าอะไร

เป็นแบบนี้ตลอดจนมา ปัจจุบันค่ะ
ยายเรากลับมา เราก็เปิดบ้านให้เค้ามาขโมยของนะค่ะ คือเราเด็กไงค่ะ แล้วเราก็เชื่อยายมาตลอดว่าแม่เรา คือ ยายเลี้ยงเรามาก็ต้องเชื่อไงค่ะ แต่พอโตขึ้นเราเริ่ม เห็น เริ่มคิดได้ ว่า ทำไหมยายต้องทำกับแม่เราขนาดนี้ด้วย แม่เราฆ่าตัวตายเพราะยายมาแล้ว1ครั้งแต่เพื่อนแม่มาช่วยไว้ทัน ครั้งที่2แม่เราก็จะฆ่าตัวตายอีกครั้ง เพราะบ้านเราล้มละลายนะค่ะปัญหาเยอะมากแล้วช่วงนั้นลูกๆของเค้าก็ไม่สนใจเค้าสักคนรวมเราด้วยละค่ะ เราก็หนีไปอยู่กับผู้ชายนะค่ะ (ช่วงอายุ17นะค่ะคือเราก็ไม่ดีละค่ะแต่เเม่ก็ให้อภัยเรานะค่ะ) ช่วงนั้นแม่เจอปัญหาเยอะมากๆ ช่วงนั้นแม่อยู่กับ ยาย พี่สาว น้องสาว (น้องสาวลูกของสามีใหม่นะค่ะแม่มีลูกรวมทั้งหมด4คน) พี่สาวเราก็ไมาสนใจแม่สนใจแต่ผัวมันนะค่ะ แล้วแม่เราจะฆ่าตัวตาย แต่น้องสาวคนเล็กเดินเข้าไปกอดแม่เราถามว่าเเม่เราเป็นอะไร (ตอนเราฟังนะค่ะเรารู้สึกว่าเราโคตร เลยละค่ะ) แม่เราเลยไม่ได้ฆ่าตัวตาย

เราเข้าใจแม่นะค่ะใครจะไปมีแรงสู้ค่ะ ผู้หญิงตัวคนเดียวเลี้ยงลูก4คน ลูก3คนไม่มีใครสนใจ แล้วทุกวันเวลากลับไปบ้าน ก็ต้องมานั้งฟังยาย ด่า สาปแช่งทุกวันทั้งวัน ทั้นคืน เป็นแบบนี้ตลอด ใครจะมีแรงสู้ค่ะ ดีนะที่น้องสาวคนเล็กดึงสติกลับไว้ทั้น (เราดีใจมากค่ะ ที่แม่เราผ่านมันมาได้)

แต่ปัจจุบันนี้ ยาย เราเอาอีกแล้วค่ะ
มาบ้าน มาเอาเงิน ขโมยของ สาปแช่งแม่เรา ทุกวัน ด่าแม่เราแรงมากค่ะ แม่เรามีแฟนเป็นฝรั่งนะค่ะ แม่เราสวยมากค่ะ เลยมีฝรั่งมาติดนะค่ะ แต่เเม่เราไม่ได้มั่วนะค่ะ เค้ามีแฟนก็คบคนนั้นคนเดียว นะคะ แต่ยายเรากลับด่าเเม่เรา เหมือนแม่เรา ทำเรื่องไม่ดี ทำเรื่อง ๆ ทั้งที่เค้าทำเรื่องพวกนี้ก็เพื่อครอบครัวเค้าทั้งนั้น
เราสงสารแม่เรามากค่ะ บางครั้งเราทนไม่ได้ค่ะ ที่ยายมาด่าแม่เรา มาสาปแช่งแม่เราทั้งๆที แม่เราทำดีกลับยายแค่ไหน ตอนแม่มีเงิน ยายอยากได้อะไรแม่เราก็ซื้อให้หมดค่ะ ทองหรอ ยายอยากได้ใช้ไหม แม่เรากดเงินสดซื้อให้เลยค่ะ แต่พอแม่เราไม่มีเงินให้ยายก็จะเอาละ ด่าแม่เรา สาปแช่งแม่เรา จนคนทั้งบ้านไม่ได้นอน ไม่ได้พัก เลยบะค่ะ

เราเคยทนไม่ไหวทะเลาะกับยายค่ะ (สาเหตุที่บ้านเราล้มละลายเพราะน้าโกงเงินนะค่ะขายของได้มาก็ไม่ให้แม่เราเอาเงินเข้ากระเป๋าตัวเอง) แล้วเค้าว่า น้าคนนั้นเค้าดี ช่วยแม่เราแต่ความเป็นจริงคือ น้าเค้าโกงแม่ทั้งๆที่ยายก็รู้ก็เห็นแต่ก็ยังเข้าข้างน้านะค่ะ ช่วงนั้นแม่ไปต่างประเทศนะค่ะอยู่แค่เรา น้องสาว ยาย เพื่อนแม่แวะเข้ามาหาทุกเย็น ยายเราก็พูดแบบเดิมด่าแม่เรา สาปแช่งแม่เรา ตี1-8โมงเช้าได้ เราก็ไม่ได้นอนเราบอกแม่นะค่ะ แม่บอกเราเสมอว่า ทนไว้นะลูกเดียวแม่ก็กลับแล้ว อย่าไปทะเลาะกับยายนะ แม่เราบอกตลอด ทุกวันจนวันนั้นเราทนไม่ไหวจริง คือ เราไม่ได้นอนอ่าค่ะ จนเช้า พอเราจะเราเอาอีกละพูดอีกละ
เราเลย พูดกลับเลยละค่ะ ยายจะพอได้ยัง ยายรู้ไหมลูกยายพวกนั้นที่ว่าดีนะเค้า โกงเงินแม่หนู ทำให้แม่หนูล้ม ทำให้ครอบครัวหนูแตกแยกเพราะไอ้ พวกนั้นละ แต่ยายเราก็ยังบอกว่าพวกนั้นดี ตอนนั้นเราสติแตกมากค่ะ เราทั้งกรี๊ดทั้งร้องไห้คือมัน สติหลุดจริงค่ะเรา เกือบจะทำยายเราแล้วละค่ะ ดีนะวิ่ง ออกจากบ้านไปก่อน ไประบายอะไรกับของนอกบ้านนะค่ะ


แล้ววันนี้เค้ากลับมา
เราไม่เปิดประตู้บ้าน ค่ะ ใครมากดกริ้งเราก็ไม่เปิดค่ะ จน 9โมงเช้าเราตัดสิ้นใจเปิดค่ะ คือ ลำคาร
แล้วคนข้างบ้านบอกว่า ยายคุณมารออยู่ตั้งแต่6โมงเช้าเเล้วนะ เราตอบว่า มาอีกแล้วหรอ
(ครั้งล่าสุดที่ยายมาเค้าด่าแม่เราแรงมากๆๆๆ เราฟังยังเจ็บมากๆเลยละค่ะ  แล้วก็มาขอโมยของบ้านเรานะค่ะ ตอนเราไปส่งยายที่สนามบินแล้วหาบัตรประชาชน เจอนะค่ะ)
คนข้างบ้านตอบว่า "นั้นยายคุณนะ"

เราไม่พูดอะไรค่ะ เราเปิดบ้านเข้ามาให้บ้านค่ะ
เรามานั้งคิด ถึงคำพูดที่ คนข้างบ้านพูดนะค่ะ
นั้นยายคุณนะ เราอยากรู้ว่า
คนเป็นยายควรทำอย่างนี้หรอค่ะ
เป็นแม่ของแม่เค้าทำแบบนี้หรอค่ะ
ในตอนที่ลูกตัวเองลำบาค เหนือย เคลียด ท้อ ก็ควนให้กำลังใจหรือป่าว ลูกทำผิดก็ต้องให้อภัยหรือป่าวค่ะ
ในตอนที่เราทำผิดกับแม่เราแค่ไหน ด่าแม่เรา ทิ้งแม่เรา ให้แม่เราลำบาคแค่ไหน แม่เราก็ให้อภัยเรา กอดเราเราเหมือนเดิม


เราควรทำไงค่ะ รู้ว่าเป็นเรื่องของผู้ใหญ่แต่เราทนไม่ได้ค่ะที่ต้องมาเห็นแม่เรา เสียใจ เจ็บปวด ทรมารกับเรื่องพวกนี้ค่ะ เรา ทนไม่ได้จริงๆค่ะ
ยิ่งเห็นแม่เรา ร้องไห้ เรายิ่งรู้สึกโคตรเสียใจเลยค่ะ เรารู้สึก เจ็บปวดมากๆเลยละค่ะ


เราควรทำไงดีค่ะ???