สวัสดีคะ เรื่องความรักเรื่องนี้เป็นเรื่องของเราเองอะ ซึ่งมันเกิดจากเรารักผชคนนึ่งมากกกกก ชนิดที่ว่ายอมทุกอย่างเพื่อให้ได้มีเขาอยู่ในชีวิต ยอมขอโทษเขาต่างๆนานา เขาไม่ชอบอะไรก็ไม่ทำ เขาเลยเห็นเราเป็นของตายมั้งคะ ถ้าเขาอยากคุยก็คุยไม่อยากคุยก็ไม่คุย เป็นแบบนี้มา 1 ปีแล้วคะ ซึ่งก่อนหน้านี้เรากับเขาก็คบกันมาก่อนแล้ว พอมาถึววันนี้เราคิดว่าการที่เรายอมเขาเหมือนเราไร้ค่าเพราะเราพยายามอยู่ฝ่ายเดียว บางครั้งมันก็เหนื่อย ท้อ และเสียความรู้สึกซ้ำแล้วซ้ำเล่า แบบที่เขาไม่ขอโทษเราด้วยซ้ำ จนเราคิดว่าเราออกมาดีกว่า ถึงเขามีเราหรือไม่มีเราเขาก็มีความสุขดีโดยที่ไม่ต้องคุยกับเราก็ได้ จากแต่ก่อนเราง้อมากง้อแบบต้องกลับมาดีกันนะ ชีวิตนี้ถ้าไม่ใช่เธอเราก็ไม่รู้จะมีใครอีกแล้วงี้แหละคะความคิดเราตอนนั้น แต่พอมาถึงตอนนั้น เรารู้สึกขำที่เราคิดแบบนั้นไปได้อย่างไง คนไม่รักก็คือไม่รักจะตื้อเขาอีกทำไม คิดแบบนี้ก็น่าจะดีแล้วมั้งคะ
ช่วยให้คำแนะนำหน่อยคะ