ก็ตามหัวข้อเลยค่ะ คือเราเป็นเด็กที่ติดโทรศัพย์มากแถมชอบเล่นเกมในโทรศัพย์ ทุกครั้งที่เล่นจะโดนคุณแม่ว่าเสมออะคะ เรารู้ว่าท่านรักเรามากแต่เมื่อวานเราเล่นเกมในโทรศัพย์แล้วอยู่ดีๆ พอลงไปข้างล่าง คุณแม่ด่าเราให้พี่สาวเราฟังค่ะ ด้วยความที่คุณแม่เป็นผู้หญิงที่มีความเป็นผู้นำ ท่านก็ด่าเราไปจนสุดท้ายตัดเราไปจากระบบครอบครัวค่ะ ตอนนี้ก็ไม่ได้คุยกันเลยอย่างวันนี้พอตื่นขึ้นมาแม่ก็ลงไปนอนข้างล่างค่ะ เมื่อวานเราแทบจะบ้าเพราะแม่อะ แถมเราเคยโดยหใอบอกว่าเราเป็นพวกเด็กเก็บกดค่ะ ซึงเราไม่รุ้ว่ามันจริงหรือเปล่า แต่ที่ผ่านมาเราไม่เคยบอกเรื่องข้างนอกให้คนในครอบครัวฟังเลย ถ้าเป็นเด็กคนอื่นอาจจะยังมีบอกว่าวันนี้ไปเจอเพื่อนเจอเหตุการณ์ที่ตื่นเต้น แต่เราไม่เคยบอกเลยค่ะ ถ้สจะบอกจริงก้มีอยุ่ไม่มากเท่าที่จำได้เราเป้นคนที่แบบลืมเรื่องราวง่ายบ้างครั้งก็แทบจะจำอะไรผิดหลงๆลืมๆบ้าง เราไม่รุ้ว่าที่ไท่เคยบอกเรื่องราวข้างนอกบ้านให้คนในครอบครั้วรู้เพราะ เราเคยโดนบอกว่าให้เอาเรื่องไม่จำเป็นอย่าเข้ามาในบ้าน เราเลยไม่ค่อยได้พูดเรื่องภายนอกเท่าไร สอง เวลาแสดงความคิดเห็นเราโดนด่าเสมอ เมื่อวานโดนด่าไปว่า แบบเต็มๆ สามไม่ค่อยมีใครรับฟังเราเลย สี่เราไม่เคยเรียกร้องหรืออะไรถ้าไม่ได้ก้ไม่เอา

เราไม่รู้ว่าคนอ่านจะคิดยังไงกับเราแต่เราแค่อยากจะระบายความอัดอันในใจเราที่มี เราเคยคุยกับเพื่อนเรื่องนี้ด้วย แบบเพื่อนสนิดนะคะ เราไม่ค่อยจะได้คุยเรื่องส่วนตัวกับคนในบ้านเท่าไร พี่สาวเราก็ไม่กล้าเพราะกลัวพี่จะเคลียดไปมาก ส่วนคุณแม่ถึงเราจะสนิดกับท่านแต่ก็ไม่กล้านำเรื่องไปบอกท่านเช่นกัน คุณพ่อนี้เราไม่ยิ่งบอกเลยค่ะ
แอบกลัวว่าตัวเองจะเก็บกด แต่ทุกครั้งที่เก็บกดเราจะหาทางระบายมันออกมาเลยคะ...
เราควรจะทำยังไงดีกับตัวเองคะ แล้วเรื่องคุณแม่ด้วยอยากกลับไปคืนดีกับท่านแต่กบัวท่านจะเมินเราไปเลยค่ะ