เพิ่งได้ดู '20 ใหม่ ยูเทิร์นวัย หัวใจรีเทิร์น'...เข้าใจแล้วว่าทำไมรีวิวส่วนใหญ่ไปในทิศทางเดียวกัน

จริงๆก่อนดูไม่ได้ตั้งความหวังอะไรกับเรื่องนี้ เห็น'ใหม่' คงขายใหม่มั๊ง...คิดในใจ  
ตัวอย่างก็เออ...คงหนังตลกมั๊ง แต่ภาพสวยเนะ และใหม่สวยจัง


พอดูไป...นี่มันย่าเรา แม่เรานี่ ใช่เลย จู้จี้ขี้บ่น บ่นได้ทู้กกกกกกๆๆๆเรื่อง ฉากที่ลูกสะใภ้คุยกับลูกชาย อึดอัดกดดัน ใช่เลย!
แต่หักมุมฮาได้จังหวะคมมาก เห้ยยย ! ดี ชอบ คือเป็นหนังที่ถูกจริต มันฮาแบบหนังโฆษณา ไม่ได้ฮาแบบ 3 ช่า แจ๊ส โก๊ะตี๋ หรือแบบ GTH
แต่มันมาแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว เศร้าอยู่ดีๆ ขำเฉย ดูแล้วนึกถึงหนังเรื่อง The Intern คือเป็นหนังที่ดูแล้วอมยิ้ม ฟิลกู๊ด มีความสุข
เกี่ยวกับคนต่างวัยเหมือนกัน  แต่เรื่องนั้นเป็นคุณปู่ ทั้ง 2 เรื่อง คือดูแล้วได้ข้อคิดดีๆ มุมมองชีวิตของวัยที่แตกต่าง....





ในส่วนของนักแสดงโฟกัสไปที่นักแสดงหลักๆ 2 ท่านก่อน คือ 'แม่นุช' นีรนุช ปัทมสูต

ตัวจริงแม่นุชก็ไม่ได้แก่ขนาดนี้ เป็นผู้สูงวัยที่บุคลิกดี ดูดีมากๆ กระฉับกระเฉง และสง่างาม

และที่สำคัญเธอร้องเพลงเพราะมากๆ เสียดายในหนังไม่มีโชว์ เคยดูแม่นุชเล่นละครเวที

เรื่อง 'คู่กรรม' ร้องไม่กี่เพลงแต่จับหัวใจมากๆ คิดว่าบทนี้ไม่ใช่แม่นุชก็มองไม่เห็นใครแล้วหละ

เพราะฝีมือทางด้านการแสดงก็หายห่วง ถึงแม้จะไม่ค่อยเห็นผลงานบ่อยนักก็ตาม







ส่วน 'ใหม่' ก่อนหน้านี้อึ้งกับบทในไดอารี่ตุ๊ดซี่ ที่เธอเต้นขายครีม เออ...ใหม่ฮาเหมือนกันนะ

แต่เรื่องนี้คือ...ว้าววววว !! มากๆ ไม่คิดว่าจะเล่นได้ดีขนาดนี้ ท่าเดินด๊อกแด๊กๆ ข้อต่อ กระดูก ไปหมด

เธอทำให้เราเชื่อได้ว่าเธอคือย่าปาน แล้วใหม่ต้องแบกเรื่องนี้ทั้งเรื่อง คือเอาบทอยู่...เก่ง ใหม่เก่งนะ

จากที่เคยปรามาสว่าอย่างพี่มากก็เป็นเพราะ 4 คน 4 หนุ่มนั่น ไม่ใช่เพราะใหม่หรอก

พอมาฟรีแลนซ์ ก็คิดว่าเป็นเพราะซันนี่ แต่...เรื่องนี้มีความเชื่อว่าใหม่เป็นหมอจริงๆ เริ่มชัดขึ้น

พอมาเรื่องนี้....ยอมก็ได้ ยอมจริงๆ เธอได้พิสูจน์ตัวเองแล้วเธอมีฝีมือที่ไม่ธรรมดาจริงๆ

เป็นนักแสดงที่มีเสน่ห์บนจอเงินมากๆ ดูแล้วหลงรักไปเลย






ชอบหลายฉากมากๆ ไม่ว่าจะเป็นฉากนกบิน ฉากร้องเพลงแล้วนึกถึงอดีต ฉากเลี้ยงลูก ฉากอยู่กับหลานชาย
ใช้สายตาสื่อสารได้ดีมาก มองลูก มองหลาน ด้วยสายตาที่แบบไม่ใช่หญิงสาวมองผู้ชาย...


ฉากที่ชอบที่สุดคือฉากที่ใหม่ดึงหัวลูกชายเข้ามากอด ซึ่งแสดงโดย 'อาวอ' เป็นที่คุ้นหน้าคุ้นตากันอยู่แล้วสำหรับคนดู
คือจริงๆแกเป็นพ่อใหม่ได้ แต่ในเรื่องคือเป็นลูกชายใหม่ไง แต่เค้าสองคนแสดงให้เราเชื่อได้ว่าเค้าเป็นแม่ลูกกัน



เรื่องที่หนักสำหรับใหม่คือพาคนดูไปกับใหม่ให้ได้...ซึ่งถือว่าผ่าน...มากๆ หัวเราะร่าน้ำตารินไปกับเธอ
อีกฉากคือฉาก 'ป้าลำไย' ตาย...แล้วย่าปานเอากาแฟที่ป้าลำไยชอบไปให้ ทั้งๆที่เป็นไม้เบื่อไม้เมากัน
มันดูใจหายที่คนรุ่นเดียวกันเริ่มไปกันแล้ว....



อีกคนที่ชอบมากๆ ก็คือ 'อารอง' บทเยอะกว่าพี่ก้องอีกนะ คือจะต้องเล่นกับใหม่ยังไงไม่ให้ดูน่าเกลียด ด้วยวัยที่ต่างกัน
แต่ทั้งใหม่ ทั้งอารอง ก็สื่อสารกับคนดูได้ออกมาดูน่ารักอีก แม่นุช กับใหม่ คือมีความซ้อนทับกันอยู่อย่างไม่เก้อเขิน
แต่สงสารปู่นะ ต้องทนกินเงาะ จนจบเรื่องย่าปานก็ไม่รู้ว่าปู่แพ้เงาะอยู่ดี  ถ้าเป็นเวอร์ชั่นเกาหลีจะเป็นลูกพีช


อีกคนหนึ่งที่ชอบคือบทลูกสาวอารอง คือฮาแบบ ไม่รู้ทำไมขำ แต่เห็นหน้าแล้วขำ น้อยแต่มากนะคนนี้ ชอบๆ


ส่วนที่ดีของหนังคือตัวบทที่แข็งแรง อาจเป็นเพราะต้นฉบับจากเกาหลีด้วยหละ หนังไทยหลายๆเรื่องที่ทนดูไม่ไหวเพราะตัวบท


แล้วก็มันมีเพลงหนึ่ง '7 วันที่ฉันเหงา' คือไม่เคยได้ยิน
เอาให้แม่ฟัง แม่ร้องได้ด้วย...ในหนังที่เอาใหม่มาร้อง คือทำดนตรีใหม่ นึกไม่ออกว่าเคยเป็นเพลงเก่าเลย
ถามแม่เพลงไรอ่ะ แม่บอก "ผ้าเช็ดหน้า 7 ผืน ลูก..." 555 แล้วแกก็ร้องให้ฟังเป๊ะมาก !


ดูจบแล้วไม่อาจบอกได้ว่านี้คือหนังที่ดีมากๆ แต่อยากบอกว่าเป็นหนังไทยที่ชอบมากๆอีกเรื่องหนึ่ง รองจาก '15 ค่ำฯ'
คือดูแล้วมีความสุขในความเศร้า มีความเศร้าในความสุข...บอกไม่ถูก แล้วกลับไปมองแม่เรา...คงจะเข้าใจแม่มากขึ้น เวลาแม่บ่น...

เป็นหนังครอบครัวที่น่าฉายวันแม่เนอะ





















...นี่ฉันตัดสินใจอะไรผิดอีกแล้วใช่มั๊ย
คงเป็นเพราะ ฉันก็เป็นแค่มนุษย์ เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่ง

...ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันก็จะทำแบบเดิม...

                                           - ย่าปาน -
แก้ไขข้อความเมื่อ
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่