อยากซิ่วม.4ใหม่ ดีรึเปล่าคะ ?

ก่อนอื่นเลยเราขอเกริ่นนำก่อน ตอนม.ต้นเราเป็นเด็กเรียนดี เวลาครูสอนก็ตั้งใจฟัง ไม่เข้าใจตรงไหนก็คอยติวกับเพื่อนๆตลอด เราชอบการไปโรงเรียนมากๆเพราะมันได้ไปเรียน ได้ไปเจอเพื่อน แต่พอขึ้นม.4เราต้องย้ายโรงเรียน แล้วเราได้ในเข้าโรงเรียนเอกชนแห่งหนึ่ง ค่าแลกเข้าจัดอยู่ในระดับที่แพงมากๆ ทำให้ไม่มีการสอบแค่จ่ายเงินแล้วเข้าได้เลย เราเข้ามาแรกๆ เรารู้สึกได้เลยว่าสังคมในนั้นมันไม่โอเค เป็นสังคมลูกคุณหนูที่ไม่แคร์ใคร อยากทำอะไรก็ทำ ชอบแกล้งคนที่อ่อนแอกว่า ชอบดูถูกคนอื่น เราไม่มีเพื่อนเลย อยู่คนเดียวตลอด จะมีก็ตอนที่โดนแกล้งเพราะเราเป็นเด็กใหม่ ส่วนใหญ่เพื่อนเป็นเด็กเก่ากันหมด รู้จักกันอยู่แล้ว เราโดนแกล้งบ่อยมากจนเราไม่อยากไปยุ่งกับใคร เทอมหนึ่งเต็มๆที่เราตัดสินใจอยู่คนเดียว การใช้ชีวิตคนเดียวท่ามกลางผู้คนมากมายมันโดดเดี่ยว เวลามองคนอื่นที่คุยกันสนุกสนาน มีเพื่อนเล่น ทำให้เรารู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งกว่าเดิม เรากินข้าวคนเดียวทุกวัน เรานั่งเรียนคนเดียว กลับบ้านคนเดียว เราได้แต่บอกตัวเองว่าอดทนนะ ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง แต่เรากลับบ้านมาร้องไห้แทบทุกวัน สมาธิในการเรียนเราลดลง เรานั่งเหม่อบ่อย ใจลอยตลอด ทุกครั้งที่เราต้องตื่นไปโรงเรียนเราจะรู้สึกแย่ รู้สึกเศร้ามันอึดอัดไปหมด เราจำได้ว่าเราเคยเป็นเด็กที่สดใสกว่านี้ เราเคยเป็นเด็กที่ยิ้มง่ายกว่านี้ เรามองโลกในแง่บวกกว่านี้ จนกระทั่งตอนนี้สิ่งพวกนั้นมันหายจากเราไปหมดแล้ว จุดผลิกผันคือมิดเทอมเราสอบตกหลายวิชามากๆ เราเรียนไม่รู้เรื่องเลย บางวิชาติดศูนย์ต้องไปแก้ สภาพจิตใจเราก็ไม่โอเค เราเศร้าตลอด ไม่มีอามรณ์อยากจะทำอะไร เราคิดว่าถ้าเราซิ่วแล้วไปเรียนที่อื่นอย่างน้อยเราน่าจะดีกว่านี้ เราจะพยายามตั้งใจเรียนทั้งหมดใหม่ เราอยากไปเจอสังคมที่มันไม่ใช่แบบนี้ อาจจะคิดว่าเราอ่อนแอก็ได้แต่ตอนนี้เราทนไม่ไหวแล้วจริงๆ