เราเลิกกับแฟนค่ะ รักมาก เจ็บมาก จนวันหนึ่งคนรอบข้างถามทุกวัน ว่า โอเคไหม ดีขึ้นไหม บางทีก็คิดนะคะ ผช คนเดียว ทำให้เราอ่อนแอขนาดนี้เลยอ่อ จนแม่ของเรา เล่นFacebook ค่ะ ท่านโพสรูปตอนเด็กค่ะ เเล้วบอกว่า อยากให้กลับมาเป็นเด็กน่าเริง อ่านแล้วน้ำตาไหลเลยอะ จากนั้น พ่อก็ถามว่ายังคุยกันอยู่ไหม ตอบพ่อว่า ไม่ค่ะ เค้ามีคนอื่นแล้ว ต้องบอกก่อนว่า ตั้งแต่โตมาไม่ค่อยได้พูดคุยกับพ่อ พ่อตอบว่า ดีแล้ว คนไม่เห็นค่า ปล่อยเค้าไป ได้แต่กลั้นน้ำตาไม่ให้พ่อเห็น แล้วคนสุดท้าย ที่ทำให้หยุดคือ ป้าค่ะ เราสนิทกับป้ามาก ท่านโทมา พูดคำแรกว่า โอเคไหม เราตอบว่าเรื่องอะไรค่ะ ป้ารู้ว่าเราเลิกกับแฟนค่ะ ป้าบอกว่า หนูสวย หนูเรียนเก่ง หนูขยัน ถ้าหนูแต่งหน้าแต่งตัว หนูคือคนสวยคนหนึ่ง หนูเรียนจบ หนูมีอนาคต หนูเป็นเด็กดี เค้ามีอะไรเทียบหนูได้ เค้าทิ้งหนูกี่ครั้งแล้ว เค้ามีอะไรดี เค้าทำหนูเสียใจกี่ครั้ง ร้องไห้ได้นะ แต่พอแล้ว สักวันหนูจะเจอคนที่รักหนูจริง ตอนนั้นเดินอยู่ข้างถนนค่ะ ร้องไห้เป็นคนบ้า 5555 ไม่อายนะ แต่รู้สึกขอบคุณมากกว่า ทุกคนช่วยดึงให้เรากลับมา สำหรับเรา ครอบครัว เพื่อน คนรอบข้าง ดี เราถึงกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้เร็วขนาดนี้ อย่ามองว่าตัวเองไร้ค่านะคะ ทุกคนมีค่าในตัวเอง สู้ๆนะ บอกทุกคนแล้วก็ตัวเอง
มีวิธีลืม คนที่เราเคยรักยังไงหรอคะ ?