คือ เมื่อก่อนมีเพื่อนเย้อะแร้ะเป้นเพื่อนที่จิงจัยมากไปไหนไปกัน ลุยเป้นลุย โดดเป้นโดด เรียนเป้นเรียน แร้ะเราคือ หัวโจก คือมีอะไรเราจะเป้นคนที่ออกตัวก่อนตลอด ไม่ว่าจะผิดจะถูก เราจะออกตัวแรงจนผิดกลายเป้นถูกได้ เมื่อก่อนก้อคิดว่าเพื่อนรุ่นนี้จิงจัยสุดแร้วแต่...เราต้องแยกกันเรียนหมดเรย บางคนก้อที่เดียวกัน บางคนก้อไปซะไกลเรย แร้วคราวนี้เรียนที่ใหม่ก้อต้องเจอเพื่อนใหม่ อะไรๆใหม่ๆ แต่แรกๆทุกคนก้อจะเข้ามาทำดีกับเราแบบดีเกินอ่ะ จนเรารู้สึกแปลกๆ เรยนิ่งเงียบไม่พูดอะไร (ลืมบอกเป้นคนหน้านิ่ง แร้วหยิ่งมาก) คนอื่นมองอาจจะคิดว่าเราแรงเป้นผู้นำได้แต่....เราบอกพวกมันเรยว่า นี่ไม่เคยยุ่งกะใครใครก้ออย่ามายุ่งกะนี่ ทุกคนดูกลัวๆเรายังไงไม่รุ้555 แต่เราก้อนิ่งเฉย แร้ววันนั้นมันมีเพื่อนกลุ่มเดียวกันมีเรื่องกับรุ่นพี่มันมาบอกเราไห้ไปช่วยเราก้อไปไปแบบไม่คิดอะไรแร้วเราไปกันสองคน พอถึงหน้าห้องรุ่นพี่ เราก้อถามว่ามีอะไรกันหรอ พอดีอีรุ่นพี่คนนั้นสกิวปากนี่สุดตีน ตอบแบบกวนตีนว่า เห้นน้องมองหน้าพี่...พี่ไม่ชอบหมันไส้คันตีน!!เราก้อวิปแร้ะอีนี่กูถามดีๆน้ะ เราเรยถามว่าแร้วจะเอาไงอ่ะ มันตอบมาว่าแร้วน้องเป้นใครค้ะมา

อะไร! (กูนี่ขึ้นเรยครับ)เราเรยพูดไปว่า เป้นอะไรไม่สำคัน ตอนแรกกูก้อไม่อะไรแร้ะแต่นี่ปากหมาสองรอบแร้ะ เพื่อนกูจะไปมองหน้าแร้วจะทำไมอ่ะ หรือหน้ามองไม่ได้ทีหลังก้อติดป้ายชื่อไว้สิ้! คราวนี้อีรุ่นพี่เหวอไปเรยค้ะ ไม่คิดว่าเราจะกล้าพูด แร้วเพื่อนของอีรุ่นพี่เขาก้อกลับที่ไม่ช่วยอีตัว

นี้แร้วคราวนี้ยิ่งเหวอเข้าไปใหญ่ไม่มีพวกแร้วทำไงหล่ะ555 เราเรยถามว่าจะเอาไงนี่ไม่ใช่เรื่องของกูหรอกแต่กูอยากมีเรื่องด้วยอ่ะใครจะทำไม คราวนี่อีรุ่นพี่เป้นใบ้ไปเรยค้ะ เราเรยบอกว่าเป้นรุ่นพี่ก้อจิงแต่ไม่มีสิทมากร่างมาปากหมาใส่เพราะพวกที่มันไม่กลัวอ่ะมันจะสวนหน้าเอา เรื่องนี้คงจบล้ะน้ะหวังว่าจะไม่มาหาเรื่องเพื่อนกูอีก มันก้อเดินไปนั่งที่มัน เราเรยเดินกลับห้องเรา อีเพื่อนเรามันก้อพูดขึ้นมาว่า กูไม่คิดว่าจะกล้าพูดขนาดนี้ เราเรยหันไปบอกมันว่า เราไม่จำเป้นต้องไปกลัว มันพูดได้เราก้อพูดได้แต่แค่มันคิดว่ามันเก่งมีฝูงคงไม่กล้าเป้นไงหล่ะเพื่อนไม่เหลือสักตัว ทีหลังจำไว้น้ะมีอะไรบอกเราได้เสมอ มันก้อกอดเรา หลังจากนั้นมันก้อเป้นเพื่อนรักเรา มีปันหาอะไรเราหาทางแก้ไห้มันตลอด มาเรียนไม่ได้บอกเด้วไปรับเราคิดว่าเราไห้ใจแร้วมันจะไห้ใจเรากลับแต่....ไม่เรย เราไปเห้นแชทกลุ่มในโทรสัพมัน เราเข้าไปอ่านคือทั้งแชทนั้นมันด่าเราสารพัด เอาเราไปพูดเสียๆหายๆตอนนั้นเรานำตาคลอ มันเดินมาพอดีเราเรยวางโทสับมันเห้นเรานำตาคลอมันเรยถามว่าเป้นรัยเราบอกป่าวไปห้องนำแปปน้ะ เราก้อวิ่งไปห้องนำไปนั่งร้องไห้ ถามว่าเสียความรุ้สึกมั้ย? บอกเรยว่ามาก ไอ

กูช่วยทุกอย่างไห้ใจแต่ดูที่มันทำไห้เราดิ้

งงง! พอเข้าเรียนเราก้อนั่งเงียบไม่พูดกับมัน มันก้อเหมือนรุ้อ่ะว่าเรารุ้แร้วมันเรยย้ายไปนั่งกับอีพวกที่นินทาเรา เราก้อต้องนั่งคนเดียว ไม่มีใครกล้าเข้าหาเราเพราะเราเป้นคนอารมร้อน ขี้หงุดหงิด ขี้เหวี่ยง เรยไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ ความรึ้สึกตอนนั้นคือ อยากออกเรียนมาก อยากหนีออกมาจากตงนี้ แร้ะเราก้อหนีจิงๆ พักนั้นเราไม่ไปเรียนเรย2เดือน จนเราไม่มีสิทสอบสักวิชา ตอนนั้นคิดแร้ะไม่จบแน่ แต่เราเป้นคนที่เรียนรุ้เรื่องกล้าทีจะพูด เราเรยเดินไปหาผอ.ไปยอกเขาว่าขอเวลา 2 อาทิตตามงานไห้ทันเพื่อน เขาทำท่าจะไม่ไห้ เราเรยพูดไปว่า ถ้าหนูไม่จบพร้อมเพื่อนหนูก้อไม่เรียนซำแน่นอน แร้วชาวบ้านเขาก้อจะหาว่าผอ.ไล่เด้กออก เขาก้อทำหน้าแบบคิดๆอ่ะ เขาก้อบอกอ่ะๆไปตามงานไห้ทันแร้ะก้อยื่นขอสอบกับทุกวิชา เขาก้อทำท่าจะพูดอะไรอีกไม่รุ้ แต่เราไม่ฟังเราเปิดประตูเดินออกมาเรย แต่เราก้อไม่ตามหรอกน้ะงานอ้ะ เราจ้างคนอื่นทำไม่กี่บาทเราก้อได้สอบ พอเกรดออก เราได้เกรดดีกว่าพวกที่มาเรียนทุกวันสะอีก....พวกอาจารก้อพูดชมเชยอะไรไม่รุ้ไม่ได้ฟังเรายืนเล่นโทสับ แร้วอีพวกที่นินทาเรามันพูดแขวะขึ้นมาว่า มาเรียนก้อไม่มาเอาเปรียบคนอื่น เราเรยเดินไปหน้ามัน แร้ะก้อพูดว่ามันก้อเรื่องของกูมีปัญญาทำได้แบบกูรึป่าวถ้าไม่มีก้อหุบปากหมาๆของไป มันก้อหันไปหาพวกมัน เราก้อเรยตะคอกใส่หน้ามันว่า เงียบทำไมหล่ะไม่มีใครเขาช่วยหร้อกมีแต่พวกหวังผลประโยชน์ทั้งนั้นแร้วเราก้อหันหน้าไปทางอีเพื่อนที่มันหักหลังเรา มันรีบก้มหน้า เราเรยบอกว่า ไม่ต้องนินทาหร้อกถ้ากล้าต่อหน้ากูเรยจะได้บอกว่าอันไหนจิงไม่จิง ตอนนั้นทุกคนในห้องเงียบหมด เราเรยหันไปบอกเพื่อนทั้งห้องว่า พวกก้อเหมือนกันกูรู้หมดแหล่ะว่าพวกพูดอะไรถึงกูบ้าง แต่กูแค่ไม่พูดออกมาเอง กูพยายามทนกับความ

ของพวกมา3ปีแร้วต่อไปนี้กูจะไม่ทน ถ้าใครมีปันหาอะไรกับกูมาเรยกูพร้อมเสมอ พวกมันก้อเงียบเราเรยหันไปหาอีปากหมาแร้วชี้หน้ามัน แร้วอ่ะมีปันหาอะไรกับกูป้ะ ถ้ามีพูดมาเรย จะได้เคลียไห้มันจบแค่ตงนี้ มันก้อบอกว่าไม่หนิ แร้วทำลอยหน้าลอยตาเราเรยกระชากผมมันกับโต้ะ แร้วบอกมันว่า เมื่อกี้ทำหน้าอะไรใส่กู มันก้อจะเอาหัวขึ้นเราก้อกดไห้หน้ามันติดกับโต้ะอยุ่อย่างงั้นแหล่ะ แร้วเราก้อหันไปหาเพื่อนๆแร้วถามมันว่าจำวันแรกได้มั้ยที่กูบอกพวกว่ากูไม่ยุ่งกะใครใครก้ออย่ามายุ่งกับกู ในเมื่อกูไห้ใจพวกแร้วพวกทำแบบนี้กับกู จำเอาไว้สิ่งที่พวกทำมันจะย้อนกับไปหาตัวพวกเอง !! เราก้อจับหัวอีนั่นกระแทกโต้ะไปทีนึงแร้ะก้อผลักมันลงไปนั่งเก้าอี้แรงมาก เกือบหงายหลัง มันก้อทำหน้าตกใจ เราก้อเรยบอกว่ากูไม่ได้ร้ายกับใครก่อนน้ะ แร้วเราก้อเดินออกจากห้องกลับบ้าน แร้วเราก้อไม่ได้ติดต่ออะไรกับเพื่อนรุ่นนั้นอีกเรย จนกระทั่งตอนนี้เราก้ออยู่คนเดียว ไม่มีเพื่อนอีกเรย😖😖
ใจแลกใจใช้ไม่ได้กับทุกคน👎