เคยมั้ยคะ ทำดีแค่ไหนแต่แม่ก็ไม่เคยชื่นชมเลย?

เข้าเรื่องเลยละกันนะคะ
เคยแอบน้อยใจพ่อแม่บ้างมั้ยคะ ทำดีแค่ไหนแต่กลับไม่เคยได้รับการชื่นชมเลย
ตัวจขกท.มีน้องชาย1คน แม่เลี้ยงเราต่างกันมาก จขกท.ซึ่งเป็นพี่ ถูกสอนมาเสมอ ว่าต้องเสียสละ, อดทน,ยอม เพื่อน้อง และต้องตั้งใจเรียน สอบเข้าที่ดีๆ เพื่อจบมาจะได้ส่งน้องไปเรียนที่ดีๆหรือเมืองนอก ซึ่งในอดีตที่ผ่านมา รู้สึกน้อยใจมาก ไม่ว่าจะเป็นการสอบเข้า หรือ แข่งขัน แม่ไม่เคยดีใจด้วยเลยสักครั้ง หรือแม้แต่ทำงานบ้านเรืองเล็กๆ แม่ก็ไม่เคยพูดจาดีดีด้วยหรือชมเลยตั้งแต่ยังเด็ก จนล่าสุดน้องจะต้องสอบเข้ารร.แห่งหนึ่งแม่ก็บอกว่า ถ้าน้องสอบไม่ติด=ความผิดเรา เพราะเราเป็นพี่ต้องสอนน้อง น้องของเราไม่เคยจะต้องทำงานบ้าน หรือตั้งใจเรียนอะไร เพราะแม่ซัพพอร์ตเขาเสมอ ชมน้องตลอดไม่เว้นแม้แต่เรืองเล็กน้อยก็ชม เปรียบเทียบเรากับน้องตลอด แถมพูดกับเราบ่อยๆว่าแม่รักน้องเราแค่ไหน บางครั้งเราอยากจะเรียนจบใช้ชีวิตของเราโดยไม่สนใจครอบครัวเลย แต่ก็ทำไม่ได้หรอก หลายๆครั้งที่เรารู้สึกว่าแม่เราแทบไม่รักเราเลย พูดเล่นๆหัวเราะกับเราเสมอว่า ยังไงน้องก็สำคัญกับแม่ที่สุด  เราควรทำไงดีคะ  ทำยังไงให้เราไม่รู้สึกเสียใจและน้อยใจไปมากกว่านี้