จากทริป200พิษณุโลก มาต่อที่400ไต่4000 ที่พิษณุโลก นับเป็นครั้งที่4 ที่ได้ปั่นออ-
BHพาหนะคู่ใจ
ออกตัวแบบเบลอๆหน่อยครับ จาก กทม มาพิษณุโลก ถึงตีสอง เจ้าตัวน้อย ปั่นป่วนกว่าจะได้หลับ ตีสามเกือบตีสี่อ่ะครับ ได้นอนไป ชั่วโมงครึ่ง
ความสวยงามกระตุ้นความสดชื่นได้ผลนัก
ต้อนรับวันใหม่กัน ด้วยเนินซึมๆ นวดๆกันไป
หากลุ่มจนทันครับผม เสือหมกออกลายล่ะ อ้อลืมบอกไปครับ ทริปนี้มาเดี่ยวอ่ะครับ เสือตุ้มติดภาระกิจ ส่วนคุณพี่วู๊ดดี้ สวมวิญญาณผู้จัดที่ อดปั่นสิครับ5555
กับพี่Fai OSK กางเกงยีนส์ เอกลักษณ์แกเลย
น้องสาวนักปั่นและบัดดี้ เจอกันแพล้บนึง
หลังจากที่ CP แรก วัดบ้านวังตาด ไปกลับประมาณ 10 โล ไต่เนินชันประมาณ 12% ยาว 3 กิโลเมตร เค้าพาไปนวดมา ลงมาได้รีบเติมข้าวก่อนเลยครับ
บทเรียนจาก200คราวที่แล้วครับ เวลาหมดแล้วมันเติมพลังไม่ทันทรมานครับ
https://www.facebook.com/rush.vee/videos/1527377353956458/
มีลงไหลลงบ้างสลับกันไป
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดพิษณุโลกเยอะมากครับ เคยแต่ขับรถผ่าน พอมาปั่นแล้ว มีเวลามองสิ่งรอบตัวที่ผ่านแบบช้าลงบ้าง ทำให้เห็นอะไรๆเยอะขึ้นเลยครับ_สงสัยเริ่มเสพติดการปั่นซะแล้ว
เข้าสู่อำเภอนครไทย cpที่สอง อบต หนองกระท้าว ตอน11:00น ได้100กม ล่ะครับ
ต่อจากช่วงนี้เกือบพลาดครับ ร้านข้าวหายากมา ควรกินก่อนเข้าcpนี้ครับ แต่ยังพอหาได้ครับ โฉบเข้าไปตามหมู่บ้านจัดไปทั้งอาหารและน้ำ
ออกมาจะเจอแบบนี้เลยครับ
บ้านน้ำคลาด นครไทย แวะเติมตลอดครับ ไม่พลาดแระ
ภาพสวยๆจากทีมงาน ผู้จัด
น้ำตกชาติตระการ เสียดายไม่มีเวลาแวะชม
ถึงcpสาม เวลาเกือบบ่ายโมง ได้143กมล่ะ
มีซุ้มยิงด้วยครับ นับถือช่างภาพจริงๆ ครับผม เพื่อมุมสวยๆ Cr
rpapha Jumnongwai
ต้นไม้ใหญ่
เนิน
เนิน
เนิน
และเนิน จริงๆครับผม
จะพาผมไปไหนครับพี่ 5555 นี่คงใกล้ cpสี่ล่ะครับ
ภูสอยดาวล่ะครับ
ภาพจากเพื่อนนักปั่น Wi thong-Om
แวะเก็บรูปซะหน่อยครับ
เข้าcpสี่ อนามัยบ้านนุชเทียน เกือบห้าโมงเย็น กับระยะ203กม แระ
ต่อจากนี้ล่ะครับของจริง ผมพักประมาณ5-10นาที จัดการธุระส่วนตัวพร้อมข้าวต้มมัด และเติมน้ำให้เต็ม ก่อนจะรีบปั่นออกไปเพราะกลัวจะมืด แต่ลืมนึกไปที่ผู้จัดเตือนไว้ว่าควรมีบัดดี้ เป็นจริงตามที่ผู้จัดว่าไว้ครับ มีเวลาชมความสวยงามแพล้บเดียว หลังจากแสงอาทิตย์เริ่มหมดไป ความมืดค่อยๆมาเยือนพร้อมกับความเงียบครับ. ไม่มีแม้หมาซักตัวจริงๆ แต่ไม่ทันแล้วล่ะครับ. อยู่ท่ามกลางความเงียบบนเขา กลางอุทยานแห่งชาติภูสอยดาว สบายล่ะครับพี่น้อง
ไฟหน้า T6 ที่ว่าสว่างทำหน้าที่ของมันได้แค่ไม่กี่เมตร ไม่พอกับความเร็วที่ไหลลงเขาสิครับ บวกกับผิวทางที่เป็นหลุมเป็นบ่อ อ่ะไม่เป็นไรเบาๆตอนลงหน่อยละกัน
ไฮไลต์จริงก็ตอนดันเนินล่ะครับ ความเร็ว4-5 กม ตอนไต่ รถจักรยานเรามันช่างเงียบจังแฮะ ไม่มีเสียงไรเลยหรอ สักพักก็จะมีลมเย็นพัดมาบ้าง เงียบขนาดได้ยินเสียงใบไม้ปลิวผ่านบนผิวถนนอ่ะครับ ก็ สงบดีแท้ครับ
ใจนึกอยู่ครับ ว่าจะปั่นไปเรื่อยๆ หรือจะตะบันดันเนินไปให้ทันกลุ่มหน้า(เผื่อจะเจออ่ะ) ผมเลือกแบบหลังดีก่าอ่ะ ใส่โลดครับ
มืดๆแค่นี้เองครับ
ในที่สุด ก็พบเป้าหมายครับ แว้บๆอยู่ไม่ไกล สักพักก็ทัน ได้พบกับ เพื่อนนักปั่น2ท่าน ขออนุญาตไปด้วยเลยครับผม รอไร โดยเฉพาะตอนขาลงเขา. พี่เขาสุดยอดมากครับลงเร็วมาก ผมเลยอาศัย ดราฟต์ไลน แกไปอ่ะครับ จนมาถึงร้านค้าหยุดเติมมาม่ากันตอนสองทุ่ม ระยะ254กม ได้แล้วครับ เห็นใครผ่านมาก็ยกมือไหว้ทักทายก็แปลกใจอยู่ครับ ภายหลังจึงได้ทราบภายหลังว่าเป็นพี่หมอป้อม Poonkiat Reungpoca กับน้องชายหมอPrapan Lekawat ขอบคุณ ทั้งสอง2ท่านด้วยครับ
จากนั้นพี่หมอป้อม เห็นว่าน่าจะปั่นไปเรื่อยๆ ไม่นอนพัก อาศัยหยุดพักเป็นระยะๆเอา ก็จัดตามพี่หมอไปสิครับอิอิ ประสบการณ์แบบนี้เงินซื้อไม่ได้ครับ
หลังจากนั้นก็ เนิน เนิน เนิน เนิน และเนินครับผม ได้ความรู้เพิ่มจากพี่หมออีกอย่างว่าขาลงให้ปั่นส่งลงมาเลย ฝรั่งแพ้คนไทยตรงนี้แหละ คงจริงครับ แต่ลงเนินที่ไร อยากปล่อยไหลยาววววอ่ะครับ มันสบายดี
ถึงสวนป่าปากปาดตอนสี่ทุ่มครึ่งได้ครับ ระยะทาง283 กมแระ
ได้ข้าวหม้อแกงหมอ กับจับฉ่าย อร่อยมากๆครับ เติมไป1จาน จริงๆแล้วอยากเติมอีก แต่เดี๋ยวคนข้างหลังจะไม่พอเลยจัดไปแค่จานเดียว
พร้อมน้ำแดงชื่นใจสักแก้วแจ่มมมม ครับ
สักพักใหญ่ๆรอย่อยก็ออกลุยต่อครับ มาถึง Cp7 อบต คันโซ้ง เวลาตีสองสี่สิบสาม ได้ระยะ353 กมได้ครับ
พักสักครู่ ก็ลุยกันต่อครับ.
มีแวะร้านค้าข้างทางเติมขนมและน้ำ คือเค้าเพิ่งเปิดร้านเตรียมไปตลาดกันตอนเช้ามืดอ่ะครับ สักพักใหญ่ๆ เพื่อนนักปั่นทยอยมาก็เต็มร้านสิครับ
ก็ยกผลประโยชน์ให้ร้านค้าไปครับ เฮงๆแต่เช้า
อีก27กม เข้าสู่ ตัวจังหวัดล่ะครับ
ช่วงนี้ง่วงสุดๆครับ พี่หมอเลยแนะนำให้สลับกันลาก คนละ1กิโล ช่วยได้เยอะเลยครับ
มาถึงพิพิธภัณฑ์ชาวแพตอน 5:59 ประมาณ24ชม พอดี กับระยะทาง417กม
ขอบคุณทั้งสองท่านอีกครั้งครับสำหรับมิตรภาพระหว่างทาง
เกือบลืม ทางลงเขายาว4กม ฮึ!!!
ตามlink ข้างล่างเลยครับ
https://www.facebook.com/rush.vee/videos/1527377830623077/
รอต่อCP3 สำหรับ 300BRM PHITSANULOK นะครับ
SR 2017 Phitsanulok ด่านที่ CP2 400BRM
กับพี่Fai OSK กางเกงยีนส์ เอกลักษณ์แกเลย
น้องสาวนักปั่นและบัดดี้ เจอกันแพล้บนึง
หลังจากที่ CP แรก วัดบ้านวังตาด ไปกลับประมาณ 10 โล ไต่เนินชันประมาณ 12% ยาว 3 กิโลเมตร เค้าพาไปนวดมา ลงมาได้รีบเติมข้าวก่อนเลยครับ
บทเรียนจาก200คราวที่แล้วครับ เวลาหมดแล้วมันเติมพลังไม่ทันทรมานครับ
มีลงไหลลงบ้างสลับกันไป
สถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดพิษณุโลกเยอะมากครับ เคยแต่ขับรถผ่าน พอมาปั่นแล้ว มีเวลามองสิ่งรอบตัวที่ผ่านแบบช้าลงบ้าง ทำให้เห็นอะไรๆเยอะขึ้นเลยครับ_สงสัยเริ่มเสพติดการปั่นซะแล้ว
ต่อจากช่วงนี้เกือบพลาดครับ ร้านข้าวหายากมา ควรกินก่อนเข้าcpนี้ครับ แต่ยังพอหาได้ครับ โฉบเข้าไปตามหมู่บ้านจัดไปทั้งอาหารและน้ำ
ถึงcpสาม เวลาเกือบบ่ายโมง ได้143กมล่ะ
เข้าcpสี่ อนามัยบ้านนุชเทียน เกือบห้าโมงเย็น กับระยะ203กม แระ
ต่อจากนี้ล่ะครับของจริง ผมพักประมาณ5-10นาที จัดการธุระส่วนตัวพร้อมข้าวต้มมัด และเติมน้ำให้เต็ม ก่อนจะรีบปั่นออกไปเพราะกลัวจะมืด แต่ลืมนึกไปที่ผู้จัดเตือนไว้ว่าควรมีบัดดี้ เป็นจริงตามที่ผู้จัดว่าไว้ครับ มีเวลาชมความสวยงามแพล้บเดียว หลังจากแสงอาทิตย์เริ่มหมดไป ความมืดค่อยๆมาเยือนพร้อมกับความเงียบครับ. ไม่มีแม้หมาซักตัวจริงๆ แต่ไม่ทันแล้วล่ะครับ. อยู่ท่ามกลางความเงียบบนเขา กลางอุทยานแห่งชาติภูสอยดาว สบายล่ะครับพี่น้อง
ไฟหน้า T6 ที่ว่าสว่างทำหน้าที่ของมันได้แค่ไม่กี่เมตร ไม่พอกับความเร็วที่ไหลลงเขาสิครับ บวกกับผิวทางที่เป็นหลุมเป็นบ่อ อ่ะไม่เป็นไรเบาๆตอนลงหน่อยละกัน
ไฮไลต์จริงก็ตอนดันเนินล่ะครับ ความเร็ว4-5 กม ตอนไต่ รถจักรยานเรามันช่างเงียบจังแฮะ ไม่มีเสียงไรเลยหรอ สักพักก็จะมีลมเย็นพัดมาบ้าง เงียบขนาดได้ยินเสียงใบไม้ปลิวผ่านบนผิวถนนอ่ะครับ ก็ สงบดีแท้ครับ
มืดๆแค่นี้เองครับ
ในที่สุด ก็พบเป้าหมายครับ แว้บๆอยู่ไม่ไกล สักพักก็ทัน ได้พบกับ เพื่อนนักปั่น2ท่าน ขออนุญาตไปด้วยเลยครับผม รอไร โดยเฉพาะตอนขาลงเขา. พี่เขาสุดยอดมากครับลงเร็วมาก ผมเลยอาศัย ดราฟต์ไลน แกไปอ่ะครับ จนมาถึงร้านค้าหยุดเติมมาม่ากันตอนสองทุ่ม ระยะ254กม ได้แล้วครับ เห็นใครผ่านมาก็ยกมือไหว้ทักทายก็แปลกใจอยู่ครับ ภายหลังจึงได้ทราบภายหลังว่าเป็นพี่หมอป้อม Poonkiat Reungpoca กับน้องชายหมอPrapan Lekawat ขอบคุณ ทั้งสอง2ท่านด้วยครับ
หลังจากนั้นก็ เนิน เนิน เนิน เนิน และเนินครับผม ได้ความรู้เพิ่มจากพี่หมออีกอย่างว่าขาลงให้ปั่นส่งลงมาเลย ฝรั่งแพ้คนไทยตรงนี้แหละ คงจริงครับ แต่ลงเนินที่ไร อยากปล่อยไหลยาววววอ่ะครับ มันสบายดี
ถึงสวนป่าปากปาดตอนสี่ทุ่มครึ่งได้ครับ ระยะทาง283 กมแระ
ได้ข้าวหม้อแกงหมอ กับจับฉ่าย อร่อยมากๆครับ เติมไป1จาน จริงๆแล้วอยากเติมอีก แต่เดี๋ยวคนข้างหลังจะไม่พอเลยจัดไปแค่จานเดียว
พร้อมน้ำแดงชื่นใจสักแก้วแจ่มมมม ครับ
สักพักใหญ่ๆรอย่อยก็ออกลุยต่อครับ มาถึง Cp7 อบต คันโซ้ง เวลาตีสองสี่สิบสาม ได้ระยะ353 กมได้ครับ
มีแวะร้านค้าข้างทางเติมขนมและน้ำ คือเค้าเพิ่งเปิดร้านเตรียมไปตลาดกันตอนเช้ามืดอ่ะครับ สักพักใหญ่ๆ เพื่อนนักปั่นทยอยมาก็เต็มร้านสิครับ
ก็ยกผลประโยชน์ให้ร้านค้าไปครับ เฮงๆแต่เช้า
ช่วงนี้ง่วงสุดๆครับ พี่หมอเลยแนะนำให้สลับกันลาก คนละ1กิโล ช่วยได้เยอะเลยครับ
มาถึงพิพิธภัณฑ์ชาวแพตอน 5:59 ประมาณ24ชม พอดี กับระยะทาง417กม
ขอบคุณทั้งสองท่านอีกครั้งครับสำหรับมิตรภาพระหว่างทาง
เกือบลืม ทางลงเขายาว4กม ฮึ!!!
ตามlink ข้างล่างเลยครับ
https://www.facebook.com/rush.vee/videos/1527377830623077/
รอต่อCP3 สำหรับ 300BRM PHITSANULOK นะครับ