เครียดที่ครอบครัวเปรียบเทียบเรากับคนอื่น

แบบรวบรัดเลยนะคะ เราเครียดที่ครอบครัวเราไปฟังคนนอกแล้วมาเปรียบเทียบเรากับคนอื่น เช่นทำไมเราใช้ตัวเยอะทั้งๆที่คนอื่นที่เรียนกับเราใช้ตังน้อยทำไมน้องที่เรียนอีกที่มีตังเก็บกลับบ้านตังหลายพันตอนปิดเทอม ทั้งๆที่เราพยายามประหยัด+เราจะทำงานพาททามแต่ที่บ้านไม่ให้ทำ เคยแอบทำแล้วโดนด่าหนักเลย เพราะที่บ้านไม่ให้ทำพาททาม คนแถวบ้านก็มาว่าครอบครัวเราว่าเลี้ยงเราเหมือนคุณนาย เอาเงินไปเที่ยวรึป่าว ทั้งๆที่เราไม่เคยเสียเงินกับเรื่องอะไรพวกนี้เลย เข้ามหาวิทยาเลยไม่เคยเข้าร้านเหล้าเลยด้วยซ้ำ เขาต้องการอะไรจากเราคะ
  แล้วก็เรื่องกลับบ้าน คือเราอยู่ปี3ย่างเข้าปี4ปีสุดท้าย เราอยากเรียนภาษาเพื่อเก็บเกี่ยวความรู้เรายังไม่มีภาษาที่3เราเลยลงเรียน ทีนี้ที่บ้านก็มักจะโทรมาบอกส่าทำไมเด็กคนอื่นกลับบ้านทีละเป็นเดือนแตเราได้กลับแค่สองสามวัน เราพยายามอธิบายแล้วว่ามันเพื่ออนาคตครอบครัวเรา เก็กที่ว่ายังเรียนปี2เขาคงไม่มีอะไรต้องรีบหรอก ที่บ้านก็เหมือนรับฟังแต่ไม่เข้าใจยังพูดซ้ำๆว่าน้อยใจเรา บลาๆๆๆ ความจริงเราเครียดมากๆมันเครียดสะสม ที่บ้านตั้งความหวังจากเรามากมายต้องการให้เราเป็นแบบที่ท่านต้องการ ตอนปี3เทอมแรกเราเป็นโรคซึมเศร้าเลย อยากจะตายมาก เพราะได้ยินเรื่องคนอื่นพูดถึงเราในด้านลบๆเราก็ไปปรึกษาพี่ที่รู้จักจนดีขึ้น แต่ตอนนี้มันเริ่มกลับมากดดันตัวเองอีกแล้ว เพราะ เกรดก็ต้องทำTOEIC IELTSก็ต้องสอบ ต้องได้ทำงานราชการ ต้องเรียนปี.โท เพราะเด็กแถวบ้านเรียนจบปฺโทเราอย่าทำตัวให้พ่อน้อยหน้านะ คำพูดนี้มันกดดันตัวเรามากๆเลยค่ะ เหนื่อยมากเลยค่ะ อยากปรึกษาว่าเราจะแก้ปัญหานี้ยังไงดีคะ
*คือยืมidพี่ที่เราปรึกษามาตั้งกระทู้นะคะ