จะมีใครไหมที่ชีวิตมีแต่ความสุข?

ชีวิตเราเริ่มต้นสิ่งร้ายๆมาตั้งแต่เกิดเลยก็ว่าได้ พอเกิดมาก็ดื้อทำให้ทุกคนในบ้านปวดหัวไม่มีใครอยากจะเลี้ยง พอโตมาอยู่ป.4-5 ก็เละเทะไปหมด ทั้งเรียนที่ไม่ได้เรื่อง ติดเพื่อนแถมกระแตมากๆๆๆๆๆๆ จบจากตรงนั้น ก็ย้ายรร.ไไปต่อป.6ที่อื่น มารู้ตัวว่าที่ผ่านมามันไม่ดีเอามากๆ แต่ก็ทำไรไม่ได้แก้ไขไม่ได้ ก็เลยพยายามทำ ณ.จุดนั้นให้ดี แต่ก็นะยังไงชีวิตมันก็มีปัญหาเข้ามาไม่เว้นแต่ละวัน ทั้งเรื่องเรียน ทั้งเรื่องไรสาระต่างๆ แต่ก็พยายามที่จะมองว่ายังไงมันก็ตองผ่านไป ในเมื่อไม่รู้จะระบายกับใครมันก็ต้องเก็บเอาไว้เพราะถึงพยายามจะลืมมันก็ทำไม่ได้อยู่ดี จนตอนนี้ได้มาอยุ่ถึงสวีเดนคิดว่าชีวิตนี้ทุกอย่างก็จะผ่านไปไม่มีอะไรให้ต้องทนอีก แต่...มันก็ไม่ใช่ เรื่องทะเลาะกับแม่ก็มาเดือนละไม่ต่ำกว่าหกครั้ง ทั้งของที่ชอบซื่อบ่อยๆตอนอยู่เมื่องไทยของที่ชอบเก็บสะสม ที่นี้ก็ไม่มี ทำไม่มองไปรอบตัวมีแต่คนที่ชีวิตเพอร์เฟค ทั้งรูปร่างหน้าตา เพื่อนฝูงครอบครัว แต่ดูเราสิทั้งเตี้ยเพื่อนก็น้อยพูดไม่เก่งหน้าตาธรรมดามากครอบครัวก็ไม่มีไรให้ต้องพูดถึงเลย ที่คิดว่าความไม่สบายใจหรือเรื่องร้ายๆผ่านไปแล้วก็ได้เวลาเเริ่มต้นใหม่ แต่ก็ผ่ายไปไม่กี่อาทิตย์ตัวเราเองที่ก่องเรื่องโดยไม่รู้ตัว มันยิ่งทำให้เรานึกย้อนถึงเวลาที่เราทำพลาดครั้งแล้วคร้ังเล่า ไม่เคยมีความสุขเกินเดือนซักที่

คนรอบข้างที่เรามองว่าชิวิตของเขาดี เขาจะเป็นแบบเราบ้างไหมหรือเป็นแต่แค่น้อยกว่า

ทั้งที่เริ่มใหม่ เริ่มใหม่ เริ่มใหม่ แต่สุดท้ายเรื่องเล็กๆน้อยๆก็ปะทุขึ้นมาเป็นเรื่องใหญ่ทุกที ควรทำไงอ่ะ