เรากับแฟน เพิ่งคบกันมาได้ประมาน 3 เดือนโดยประมาณ
เพราะด้วยความที่คุยกันเร็ว คลิกกันเร็ว ใช้เวลาศึกษากันแค่ 1 เดือน ก็ตกลงเป็นแฟนเลย
บางครั้งก็อาจจะมีบางเรื่องที่ต้องปรับตัว และทำความเข้าใจอะไรกันหลายอย่าง
Background ของเราและแฟน (ที่ต้องแจ้งละเอียด เพราะรายละเอียดบางส่วนมีผลในการวิเคราะห์เรื่องราวที่จะเล่านะคะ)
เรา
- อายุ 25 สูง 169 หนัก 52
- จบการศึกษาจากมหาลัยรัฐชื่อดังย่านรังสิต (คณะทางภาษา)
- ฐานะทางบ้านปานกลาง พ่อเป็นข้าราชการตำแหน่งค่อนข้างดี (แม่เสียจากมะเร็ง และมีแม่เลี้ยงที่ไม่ค่อยโอเคกันนัก)
- ก่อนหน้านี้เคยทำงานในโรงแรม 5 ดาวในตำแหน่ง receptionist แต่เพิ่งผันตัวมาทำงานออฟฟิศ เป็น receptionist เช่นกัน (รายรับ 30000++ ต่อเดือน)
- เป็นเด็กตจว. แต่เข้ามาอยุกทม. ตั้งแต่เรียนมหาลัย และเรียนไปทำงานไป เลี้ยงตัวเองตั้งแต่ปี 1
- เช้าห้องพักอยู่เดือนละ 5000-6000
แฟน
- อายุ 27 สูง 175 หนัก 78
- จบการศึกษาจากมหาลัยราชภัฏแห่งหนึ่งย่านฝั่งธน
- ฐานะทางบ้านปานกลาง แม่ทำงานพยาบาล พ่อเพิ่งป่วยเป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซีก แต่สามารถเดินได้และใช้งานแขนขาได้ 80%
- อ-พฤ เค้าทำงานออฟฟิศบริษัทของป้าเพื่อน ได้เดือนละ 10000 (ทำ4วัน) ส่วนกลางคืนทุกวันจะรับงานเล่นดนตรีร้องเพลงตามร้าน (ได้วันละ 800-1200 แล้วแต่ร้านและจำนวนนักดนตรี) เฉลี่ยรายรับ 35000-40000 ต่อเดือน
- พักอยู่บ้านไม่ได้เช่าห้อง
ปัญหาแรก คือ เค้ามักจะตัดพ้อและเที่ยวไปบอกคนอื่นว่า ชีวิตเค้าเหนื่อย เป็นลูกคนเดียว พ่อก้อป่วย แม่ก้อใกล้เกษียณ แต่ครอบครัวเค้าอบอุ่นและน่ารักมาก ความรับผิดชอบก็เยอะ แล้วเค้าต้องมานั่งเอาใจใส่ รับผิดชอบเราอีกหรอ (เราพยายามจะทำให้เค้าเห็นว่า ชีวิตคนเรา เมื่อเรามีอีกคนเข้ามาในชีวิต เราต้องให้ความใส่ใจเล็กน้อยกันบ้าง อย่างเช่น เลิกงานกลับถึงบ้าน ไลน์บอกกันสักนิดว่า ถึงแล้วนะ ก้อจบ อย่างน้อยให้เราสบายใจ แต่เค้าไม่เคยทำได้ อ้างลืมอ้างเหนื่อย สารพัดจะอ้าง)
แล้วถ้าลองมาเทียบกับเราบ้าง พ่อเราเจ้าชู้มากมาตั้งแต่เราจำความได้ บ้านไม่เคยอบอุ่น แต่เราไม่เคยมองว่าเปนปัญหา เพราะแม่ให้ความรักและดูแลสอนเรามาอย่างเต็มที่มาก เราตั้งใจเรียนสอบเข้าโรงเรียนดีดี หลังจากแม่เสียไปตอน ม.1 พ่อมีแม่ใหม่ โดนสร้างเรื่อง โดนกักบริเวณ โดนขีดเส้น โดนห้ามทุกอย่าง เพราะแม่ใหม่สร้างเรื่องโกหกว่าเราเปนเด็กไม่ดี ท้ายที่สุดเราพยายามสอบเข้ามหาลัยที่ดีให้ได้ และขอเค้าว่า ถ้าเราสอบได้ ขอให้การตัดสินใจจากนี้ในชีวิต เราตัดสินใจเอง พอเราสอบติดเค้าจ่ายค่าเทอมให้เราเทอมเดียว แล้วไม่จ่ายอีกเลย เราเป็นเด็กตจว. ไม่รู้อะไรในกทม. พยายามหางานพาร์ทไทม์ทำ พยายามจัดตารางเรียนให้แน่น เพื่อจบ 3ปีครึ่ง เลี้ยงตัวเองทุกบาททุกสตางค์ไม่เคยแบมือขอใคร จนวันที่เราเรียนจบทำงาน ทางบ้านขอเราตลอด เดือนละ5000-10000 เพราะแม่ใหม่ติดพนันและติดของแบรนด์เนม
***เค้าชอบบ่นว่าเค้าเงินไม่พอ ค่าใช้จ่ายเยอะ ไม่มีเงินเกบ บ่นว่านั่งแท็กซี่มาหาเราที่ห้องทีครั้งละ 100 อาทิตละ 3-4 วันเปลืองมาก กินข้าวเราไม่เคยให้เลี้ยง เราหารตลอด บางทีเปนคนซื้อของกินเข้าบ้านเค้าด้วยซ้ำ ลองเทียบรายได้และรายจ่ายเรากับเค้าสิ มันใช่มั้ย***
ปัญหาที่สอง คือ เค้าชอบโกหกยิบย่อย ไม่รุโดยตั้งใจหรือเพราะพลั้งปากเคยชิน อย่างเช่นบอกข้อมูลเราไม่หมดเวลาจะไปไหนมาไหน แล้วเรามารู้ทีหลัง เราถาม เค้าก้อบอกลืม ครั้งนึง เค้ามีคิวเล่นร้านรอบหัวค่ำ วันนั้นเราบอกอยากดูหนังจัง สักพักเค้าบอกว่า ร้านแคนเซิลนะไปดูหนังได้ แต่เรารู้สึกว่า แปลกๆ ร้านมาแคนเซิลอะไรอีก 40 นาทีจะถึงเวลาเล่น (ปกติร้านนี้คนจะน้อย ไม่ค่อยมีลูกค้า ไปเล่นทีไร 1-2โต๊ะ เค้าจะบ่นตลอด ว่าไม่รุจะจ้างมาทำไม) เราก้อเลยถามว่าร้านแคนเซิลหรือตัวขอลา เค้าบอกร้านแคนเซิล เราก้ออื้อๆ เคเค สักพักมีไลน์เข้าจากพี่ที่ร้านนั้นว่า ถ้าน้องไม่สบาย ก้อไปดูน้องเถอะครับ ผ่าง!!!!! เรารู้เลยว่าเค้าโกหกเรา เราบอกให้เปิดไลน์มาดู เพราะเราไม่มีรหัสเครื่องเค้า ปรากดเค้าเปนคนขอลา ชัดเจนมากว่าขอลา แต่เค้าก้อยังแถ ว่าอ่านไลน์ผิด ที่เค้าแคนเซิลคืออาทิตย์ก่อน เราเลยถามว่า เด๋วนะ โกหกเพื่อ แฟนกันแค่นี้ โกหกเพื่อ ขอลาก้อบอกว่าขอลาสิ เค้าบอก ก้ออยากพาเราไปดูหนัง เราเลยบอกว่า อันนั้นเข้าใจ เรื่องอยากพาเราไปดูหนัง แต่มีไรก้อคุยกันตรงๆสิว่า ตัว งั้นเดี๋ยวเค้าลาร้านนะ คือไม่จำเปนต้องมาโกหกเรื่องเล็กๆแค่นี้อะ ปล.ส่วนจะไป
ร้านว่าอะไรก้ออีกเรื่อง
ปัญหาที่สาม คือ เวลาเค้าผิด เค้าจะเปนคนที่พูดคำว่าขอโทษยากมาก เหมือนไม่รุว่าตัวเองทำผิดอะ จนเราต้องถามว่า คำว่าขอโทษไม่คิดจะพูดเลยหรอ พฤติกรรมบางอย่างที่ไม่ดี อย่างไม่ค่อยใส่ใจ ลืมของบ่อย เราก้อบ่นจิงๆ แต่ถ้าไม่ทำพฤติกรรมเดิมๆเกิน 5 ครั้งเราจะไม่พูด ดูห่างๆ หรือบางทีเค้าชอบเหวี่ยงชอบขึ้นเสียงใส่เรา ถ้ามันบ่อยเกินไป เราก้อจะพูดทันทีที่เค้าทำเป็นครั้งที่ 6 แต่เวลาเราบ่น คือเราเจอกันคือเยน หลังเที่ยงคืนที่เค้าเพิ่งเลิกงาน ไม่มีเวลาอื่นให้ได้เจอกัน เค้าก้อบอก "พี่ต้องการพักผ่อน ต้องการนอน แล้วเราก้อมาพูดๆๆ จะให้พี่ปรับไรนักหนา พี่อยู่อย่างงี้ของพี่มา 20กว่าปี ชีวิตพี่ก้อไม่เหนจะมีปัญหาอะไร อยู่กันมาแค่ 3 เดือน ขอเวลาพี่หน่อย" แต่ประเดนคือ เค้าไม่เคยปรับปรุงหรือรับฟังอะไรเราเลย
สุดท้าย เค้ามาขอห่าง เพราะบอกว่าทนความบ่นเยอะของเราไม่ไหว ทำตามความต้องการเราไม่ได้หรอก ผ่านไป 1สัปดาห์มาขอคืนดี แต่บอกต้องมาทำข้อตกลง ตามเงื่อนไขอะไรของเค้าก่อน ถึงจะกลับมาคบกันได้
แบบนี้เราควรจะทำยังไงเพื่อนๆพันทิปช่วยเราที เราตันจริงๆ
***เราขอเพิ่มเติมอะไรนิดนึง เค้าควบคุมการกินอาหารของเรามาก และบ่นเรามากๆ จะให้เราไปควบคุมอาหารและกินน้อยแบบเค้าให้ได้ คือเยนกินแค่ไข่ต้มกะสลัด แต่ปกติเราเปนคนกินเยอะมาก (ข้าวสามจานพูนต่อมื้อ) แต่เราไม่อ้วน แค่ออกแขนนิดๆ ลงพุงหน่อยๆ แต่โดยภาพรวมคือหุ่นกลางๆ เพราะเราสูง พอมาอยุกะเค้าเราลดกินลง บุฟเฟ่น้อยลงมาก จากน้ำหนัก 56 ลดมาเหลือ 52 ในเวลาไม่ถึง 2 เดือน แต่เค้าก้อจะบ่นเราทุกวัน จนบางทีเราไม่มีความสุขในการกินเลยอะ***
แฟนเราเค้าเป็นอะไร...เราไม่เข้าใจ
เพราะด้วยความที่คุยกันเร็ว คลิกกันเร็ว ใช้เวลาศึกษากันแค่ 1 เดือน ก็ตกลงเป็นแฟนเลย
บางครั้งก็อาจจะมีบางเรื่องที่ต้องปรับตัว และทำความเข้าใจอะไรกันหลายอย่าง
Background ของเราและแฟน (ที่ต้องแจ้งละเอียด เพราะรายละเอียดบางส่วนมีผลในการวิเคราะห์เรื่องราวที่จะเล่านะคะ)
เรา
- อายุ 25 สูง 169 หนัก 52
- จบการศึกษาจากมหาลัยรัฐชื่อดังย่านรังสิต (คณะทางภาษา)
- ฐานะทางบ้านปานกลาง พ่อเป็นข้าราชการตำแหน่งค่อนข้างดี (แม่เสียจากมะเร็ง และมีแม่เลี้ยงที่ไม่ค่อยโอเคกันนัก)
- ก่อนหน้านี้เคยทำงานในโรงแรม 5 ดาวในตำแหน่ง receptionist แต่เพิ่งผันตัวมาทำงานออฟฟิศ เป็น receptionist เช่นกัน (รายรับ 30000++ ต่อเดือน)
- เป็นเด็กตจว. แต่เข้ามาอยุกทม. ตั้งแต่เรียนมหาลัย และเรียนไปทำงานไป เลี้ยงตัวเองตั้งแต่ปี 1
- เช้าห้องพักอยู่เดือนละ 5000-6000
แฟน
- อายุ 27 สูง 175 หนัก 78
- จบการศึกษาจากมหาลัยราชภัฏแห่งหนึ่งย่านฝั่งธน
- ฐานะทางบ้านปานกลาง แม่ทำงานพยาบาล พ่อเพิ่งป่วยเป็นอัมพฤกษ์ครึ่งซีก แต่สามารถเดินได้และใช้งานแขนขาได้ 80%
- อ-พฤ เค้าทำงานออฟฟิศบริษัทของป้าเพื่อน ได้เดือนละ 10000 (ทำ4วัน) ส่วนกลางคืนทุกวันจะรับงานเล่นดนตรีร้องเพลงตามร้าน (ได้วันละ 800-1200 แล้วแต่ร้านและจำนวนนักดนตรี) เฉลี่ยรายรับ 35000-40000 ต่อเดือน
- พักอยู่บ้านไม่ได้เช่าห้อง
ปัญหาแรก คือ เค้ามักจะตัดพ้อและเที่ยวไปบอกคนอื่นว่า ชีวิตเค้าเหนื่อย เป็นลูกคนเดียว พ่อก้อป่วย แม่ก้อใกล้เกษียณ แต่ครอบครัวเค้าอบอุ่นและน่ารักมาก ความรับผิดชอบก็เยอะ แล้วเค้าต้องมานั่งเอาใจใส่ รับผิดชอบเราอีกหรอ (เราพยายามจะทำให้เค้าเห็นว่า ชีวิตคนเรา เมื่อเรามีอีกคนเข้ามาในชีวิต เราต้องให้ความใส่ใจเล็กน้อยกันบ้าง อย่างเช่น เลิกงานกลับถึงบ้าน ไลน์บอกกันสักนิดว่า ถึงแล้วนะ ก้อจบ อย่างน้อยให้เราสบายใจ แต่เค้าไม่เคยทำได้ อ้างลืมอ้างเหนื่อย สารพัดจะอ้าง)
แล้วถ้าลองมาเทียบกับเราบ้าง พ่อเราเจ้าชู้มากมาตั้งแต่เราจำความได้ บ้านไม่เคยอบอุ่น แต่เราไม่เคยมองว่าเปนปัญหา เพราะแม่ให้ความรักและดูแลสอนเรามาอย่างเต็มที่มาก เราตั้งใจเรียนสอบเข้าโรงเรียนดีดี หลังจากแม่เสียไปตอน ม.1 พ่อมีแม่ใหม่ โดนสร้างเรื่อง โดนกักบริเวณ โดนขีดเส้น โดนห้ามทุกอย่าง เพราะแม่ใหม่สร้างเรื่องโกหกว่าเราเปนเด็กไม่ดี ท้ายที่สุดเราพยายามสอบเข้ามหาลัยที่ดีให้ได้ และขอเค้าว่า ถ้าเราสอบได้ ขอให้การตัดสินใจจากนี้ในชีวิต เราตัดสินใจเอง พอเราสอบติดเค้าจ่ายค่าเทอมให้เราเทอมเดียว แล้วไม่จ่ายอีกเลย เราเป็นเด็กตจว. ไม่รู้อะไรในกทม. พยายามหางานพาร์ทไทม์ทำ พยายามจัดตารางเรียนให้แน่น เพื่อจบ 3ปีครึ่ง เลี้ยงตัวเองทุกบาททุกสตางค์ไม่เคยแบมือขอใคร จนวันที่เราเรียนจบทำงาน ทางบ้านขอเราตลอด เดือนละ5000-10000 เพราะแม่ใหม่ติดพนันและติดของแบรนด์เนม
***เค้าชอบบ่นว่าเค้าเงินไม่พอ ค่าใช้จ่ายเยอะ ไม่มีเงินเกบ บ่นว่านั่งแท็กซี่มาหาเราที่ห้องทีครั้งละ 100 อาทิตละ 3-4 วันเปลืองมาก กินข้าวเราไม่เคยให้เลี้ยง เราหารตลอด บางทีเปนคนซื้อของกินเข้าบ้านเค้าด้วยซ้ำ ลองเทียบรายได้และรายจ่ายเรากับเค้าสิ มันใช่มั้ย***
ปัญหาที่สอง คือ เค้าชอบโกหกยิบย่อย ไม่รุโดยตั้งใจหรือเพราะพลั้งปากเคยชิน อย่างเช่นบอกข้อมูลเราไม่หมดเวลาจะไปไหนมาไหน แล้วเรามารู้ทีหลัง เราถาม เค้าก้อบอกลืม ครั้งนึง เค้ามีคิวเล่นร้านรอบหัวค่ำ วันนั้นเราบอกอยากดูหนังจัง สักพักเค้าบอกว่า ร้านแคนเซิลนะไปดูหนังได้ แต่เรารู้สึกว่า แปลกๆ ร้านมาแคนเซิลอะไรอีก 40 นาทีจะถึงเวลาเล่น (ปกติร้านนี้คนจะน้อย ไม่ค่อยมีลูกค้า ไปเล่นทีไร 1-2โต๊ะ เค้าจะบ่นตลอด ว่าไม่รุจะจ้างมาทำไม) เราก้อเลยถามว่าร้านแคนเซิลหรือตัวขอลา เค้าบอกร้านแคนเซิล เราก้ออื้อๆ เคเค สักพักมีไลน์เข้าจากพี่ที่ร้านนั้นว่า ถ้าน้องไม่สบาย ก้อไปดูน้องเถอะครับ ผ่าง!!!!! เรารู้เลยว่าเค้าโกหกเรา เราบอกให้เปิดไลน์มาดู เพราะเราไม่มีรหัสเครื่องเค้า ปรากดเค้าเปนคนขอลา ชัดเจนมากว่าขอลา แต่เค้าก้อยังแถ ว่าอ่านไลน์ผิด ที่เค้าแคนเซิลคืออาทิตย์ก่อน เราเลยถามว่า เด๋วนะ โกหกเพื่อ แฟนกันแค่นี้ โกหกเพื่อ ขอลาก้อบอกว่าขอลาสิ เค้าบอก ก้ออยากพาเราไปดูหนัง เราเลยบอกว่า อันนั้นเข้าใจ เรื่องอยากพาเราไปดูหนัง แต่มีไรก้อคุยกันตรงๆสิว่า ตัว งั้นเดี๋ยวเค้าลาร้านนะ คือไม่จำเปนต้องมาโกหกเรื่องเล็กๆแค่นี้อะ ปล.ส่วนจะไป
ปัญหาที่สาม คือ เวลาเค้าผิด เค้าจะเปนคนที่พูดคำว่าขอโทษยากมาก เหมือนไม่รุว่าตัวเองทำผิดอะ จนเราต้องถามว่า คำว่าขอโทษไม่คิดจะพูดเลยหรอ พฤติกรรมบางอย่างที่ไม่ดี อย่างไม่ค่อยใส่ใจ ลืมของบ่อย เราก้อบ่นจิงๆ แต่ถ้าไม่ทำพฤติกรรมเดิมๆเกิน 5 ครั้งเราจะไม่พูด ดูห่างๆ หรือบางทีเค้าชอบเหวี่ยงชอบขึ้นเสียงใส่เรา ถ้ามันบ่อยเกินไป เราก้อจะพูดทันทีที่เค้าทำเป็นครั้งที่ 6 แต่เวลาเราบ่น คือเราเจอกันคือเยน หลังเที่ยงคืนที่เค้าเพิ่งเลิกงาน ไม่มีเวลาอื่นให้ได้เจอกัน เค้าก้อบอก "พี่ต้องการพักผ่อน ต้องการนอน แล้วเราก้อมาพูดๆๆ จะให้พี่ปรับไรนักหนา พี่อยู่อย่างงี้ของพี่มา 20กว่าปี ชีวิตพี่ก้อไม่เหนจะมีปัญหาอะไร อยู่กันมาแค่ 3 เดือน ขอเวลาพี่หน่อย" แต่ประเดนคือ เค้าไม่เคยปรับปรุงหรือรับฟังอะไรเราเลย
สุดท้าย เค้ามาขอห่าง เพราะบอกว่าทนความบ่นเยอะของเราไม่ไหว ทำตามความต้องการเราไม่ได้หรอก ผ่านไป 1สัปดาห์มาขอคืนดี แต่บอกต้องมาทำข้อตกลง ตามเงื่อนไขอะไรของเค้าก่อน ถึงจะกลับมาคบกันได้
แบบนี้เราควรจะทำยังไงเพื่อนๆพันทิปช่วยเราที เราตันจริงๆ
***เราขอเพิ่มเติมอะไรนิดนึง เค้าควบคุมการกินอาหารของเรามาก และบ่นเรามากๆ จะให้เราไปควบคุมอาหารและกินน้อยแบบเค้าให้ได้ คือเยนกินแค่ไข่ต้มกะสลัด แต่ปกติเราเปนคนกินเยอะมาก (ข้าวสามจานพูนต่อมื้อ) แต่เราไม่อ้วน แค่ออกแขนนิดๆ ลงพุงหน่อยๆ แต่โดยภาพรวมคือหุ่นกลางๆ เพราะเราสูง พอมาอยุกะเค้าเราลดกินลง บุฟเฟ่น้อยลงมาก จากน้ำหนัก 56 ลดมาเหลือ 52 ในเวลาไม่ถึง 2 เดือน แต่เค้าก้อจะบ่นเราทุกวัน จนบางทีเราไม่มีความสุขในการกินเลยอะ***