เกลียดคนพูดไม่ดูตัวเองอ่ะครับว่าแต่คนอื่นขี้อิจฉา

คือมีเพื่อนอยู่คนหนึ่งครับ เวลาคือแบบปากหมามาก
ปากหมาที่ว่านี้คือไม่ใช้แบบ ใช้คำหยาบคายอะไรหรอกคำ แต่การพูดและน้ำเสียง
มันสื่อความหมายแบบไม่ให้เกียรติคนฟังเลยอ่ะครับ
คือเวลาเค้าพูดเค้าไม่คิดเลยว่าคนฟังจะรู้สึกยังไง
มีปากก็พูดไป สุดท้ายเค้าก็ตายด้วยปากของตัวเองครับ
คือไม่ค่อยมีคนอยากจะคุยด้วยสักเท่าไรแต่โดยรวมคือเค้าเป็นคนตลกน่ะ แต่ความตลกมันไม่ได้ช่วย
ให้คนฟังรู้สึกสนุกด้วยเลย คำพูดแต่ละคำมันแฝงไปด้วยอารมณ์ของคนอิจฉาอ่ะครับ. ประมานว่ากลัวเพื่อนจะได้ดีกว่างี้
ใครเคยเป็นเคยเจอแบบผมมาแชร์ประสบการณ์น่ะครับ