สวัสดีเพื่อนๆขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่านกันนะคะ เคยอ่านกระทู้น่ารักๆของคนที่กว่าจะมาพบกัน แต่งงานกันมากเลยอยากจะมาแชร์ชีวิตของตัวเองซะบ้างแล้วคะ พอดียืมแอคเค้าท์เขามานะคะ ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ
(นามสมมติทั้งหมดนะคะ)
เราชื่อไบร์ท มีเพื่อน 4 คนคะ แต่เราจะแยกกันอยู่นะคะ คือ 3 คน กับ 1 คนคะ
เพื่อนคนที่อยู่กัน 3 คน ก็จะชื่อ มุ้ย หมวย เม่ย และเพื่อนที่ชอบอยู่ตัวคนเดียวเธอชื่อ แตน
ลักษณะของเพื่อนเรานะคะ มุ้ย หมวยและเม่ย เป็นคนที่หน้าตาเข้าสังคมได้ดีทีเดียวคะ ผิวขาว สูง แต่เม่ยจะลักษณะเหมือนเรานะคะ คือตัวเล็ก ไม่ได้ขาวมาก ส่วนแตนจะผิวคล้ำ ค่อนข้างอ้วน แต่นิสัยเธอน่ารักนะคะ เข้าเรื่องกันเลย
เรานั่งทานขนมกันบนโต๊ะนั่งเล่น นั่งกัน 4 คนคะ มีเรา มุ้ย หมวยและก็เม่ย เรารู้สึกปวดฉี่มากคะเพราะกินน้ำไปเยอะ เราชอบกินน้ำมากคะถ้าเรากินขนม
เรา : เออ...พวก เดี๋ยวเราไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ
ทุกคนก็นั่งกินขนมเล่นมือถือไปไม่สนใจเราเลยสักคน แต่มีมุ้ยหันมามอง
มุ้ย : ไปคนเดียวได้นะ คงไม่มีใครที่ไหนมาอุ้มแกหรอกนะ
มันแซวคะแล้วก็หยิบขนมเข้าปากแล้วก้มหน้าดูมือถือต่อ เราได้แต่ทำหน้านิ่ง
เราก็เดินไปเข้าห้องน้ำคนเดียวคะ มันจะมีสองทางนะคะไปห้องน้ำ คือ ผ่านโรงอาหารกับผ่านสวนหย่อมสบายๆไป เราเลือกไปทางสวนหย่อมคะ คือเราเป็นคนไม่ค่อยชอบคนเยอะมากคะ เราชอบอยู่แบบสันโดษมากกว่าว่างั้นคะ 555 สวนหย่อมมีแต่คนมานั่งชมวิวกันคะ บรรยากาศมหาลัยที่นี่ดีมากคะ พอเราทำธุระเสร็จเราก็กลับทางเดิมคะ ระหว่างกลับเราก็เห็นมีผู้ชาย 4 คนนะคะ กำลังไทยมุงดูอะไรอยู่ ตอนแรกเราก็แค่มองๆแล้วจะเดินผ่านไป แต่บังเอิญหูมันดีมากเลย 555 (หูพาหาเรื่องตายซะละ) เราได้ยินเสียงผู้หญิงร้องคะ เราก็แปลกใจละ เพราะได้ยินเสียงผู้ชาย 4 คนนั้นหัวเราะชอบใจ พร้อมกับเสียงร้องไห้ใกล้ๆกัน ด้วยความสงสัยและไม่กลัวตายคะ เดินเข้าไปหาเหตุเลยคะ
เรา : ทำอะไรกันอยู่เหรอคะ (ขอบอกว่าเสียงหวานมาก)
มีผู้ชายคนหนึ่งหันมามองคะ ขอเรียกพี่ๆ 4 คนนั้นว่า ขาย ขวด ขว้าง ขวิด นะคะ
คนที่ชื่อขวิดหันมามองแบบสงสัยว่าใครว่าเรียก
ไอ้พี่ขวิด : ไม่มีอะไรหรอกน้อง จะไปไหนก็ไปไป๊ (มันไล่เราคะ) แต่เราไม่สนคะ ความอยากรู้ แล้วเราก็เดินไปแหวกพวกไอ้พี่ๆออกแล้วมองเข้าไปว่ามีอะไร เราเตี้ยนะคะ ไม่อยากบอกเลย แล้วพวกผู้ชายเขาน่าจะสูงกันสัก 180 นะคะ ทุกคนก็หันมามองเรา เราอยู่ระดับล่างๆนะคะแบบเหมือนในหนังที่แอบดูคนแล้วไต่ระดับลงมาอะคะ แต่ตอนนั้นเราเหมือนหลุมอากาศอยู่ตรงกลาง 555 คนชื่อขวดเหมือนจะเป็นหัวหน้าแก็งนะคะ แบบตกใจก็ผละจะล้มแต่เพื่อนรับเขาไว้คะ เราไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ แต่สนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามากกว่าคะ คือเห็นผู้หญิงอ้วนๆก้มหน้าร้องไห้อยู่บนพื้นคะ แล้วตรงหน้าก็มีโมเดลบ้าน น่าจะของเด็กสถาปัต เป็นบ้านที่พังเหมือนโดนเหยียบนะคะ เราก็รีบเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้นแล้วถามเขาว่าเป็นอะไร เขาไม่ตอบคะ เอาแต่ร้องไห้ แล้วอยู่ๆก็มีเสียงผู้ชายขึ้นมาคะ
ไอ้พี่ขวด : นิน้องเตี้ย อย่าไปสนใจยัยนั่นเลย (เราหันมามองหน้ามันคะ เพราะเราปรี๊ดกับคำว่าเตี้ยมากกกกก แต่มันก็หันไปพูดกับเพื่อนอีกว่า เนอะเนอะ
เรา : ถ้าผู้หญิงคนนี้ไม่เป็นอะไร เขาจะร้องไห้ทำไมกันละคะ คนร้องมันต้องมีเหตุผลสิคะ ไม่ใช่นึกอย่างจะร้องก็ร้องหรอกนะคะ แล้วเราก็พูดต่อคะว่า แล้วแถมพวกพี่ยังมายืนหัวเราะหน้าสะล่อนกันอยู่ตรงนี้อีกอะคะ (เราลุกขึ้นมองหน้าพี่เขาเลยคะ) มันจะไม่แปลกได้ไง (เราปรี๊ดกับคำว่าเตี้ยไม่หายคะ)
ไอ้พี่ผู้ชายคนข้างๆพูดบ้างคะคราวนี้
ไอ้พี่ขาย : นิน้อง (ทำท่าจะเข้ามาต่อยเราคะ แต่ไอ้พี่ขวดห้ามไว้) ไม่รู้เหรอว่าพวกพี่เนี้ย เป็นใคร
***นึกในใจคะ(จะไปรู้เหรอไม่ใช่บิดาคุณนิคะ) ได้แต่ทำหน้านิ่ง
ไอ้พี่ขวดจากห้ามแกเดินเข้ามาหาเราคะ มองหน้าเราจรดเท้าเลยคะ เราก็มองหน้าเขาคะ เขายิ้มแหยะๆ แล้วตบหน้าเราคะ ตบแบบไม่ทันตั้งตัว แต่เหมือนกับจะตบหัวหน่ะคะ แต่หน้าเราคงเล็กแล้วมือไอ้พี่ขวดมันใหญ่นะคะ มันเลยโดนทั้งหัวทั้งหน้า เราคิดว่าเขาคงอาจจะตบเราเบาๆ แต่แรงผู้ชายมากจริงคะ เราหน้าหันเลย ตัวเอียงเล็กน้อยคล้ายจะล้มแต่ยังพอทรงตัวเองได้ เสียงร้องไห้หายไปเลยคะ ตอนนั้นไม่ได้ยินอะไรเหมือนมึนไปหมด
พี่ขวด : เรานั่นแหละมายืนหน้าสะล่อน สะเออะเรื่องของชาวบ้านเขาทำไม ห่ะ!??(มีขู่ให้ตกใจ กลัวคะ)
เราก็ยืนนิ่งหันมามองหน้าไอ้พี่ขวดกับเพื่อนๆ มันหัวเราะ เราคิดในใจว่านี่มันเป็นผู้ชายแท้ป่าววะ แบบกล้าทำถึงขนาดนี้เลยเหรอวะ เราก็จ้องหน้ามันคะ ไม่พูดอะไร มันก็ทำแบบเดิมคะ รอบสองตบเราแต่คราวนี้กระแทกปากคะ แบบ เจ็บมากกกก เราก็เงยหน้ามองมันอีก (เหมือนไม่เข็ดใช่ไหมเนี้ย) พี่มันจะทำอีกคะ เราเอามือขึ้นมาป้องคะรอบนี้ พอขว้ามือมันได้เราจับบิดเลยคะ เวลาเราโมโหมากเราจะบ้าได้ บิดจนมันล้มเราก็ถีบไปที่ท้องมัน พอมันนอนราบเราก็กระชากคอเสื้อมันมาต่อยมันไปสองที มือที่ต่อยมันไปนิเจ็บมากคะ มือนิกระดูกรู้สึกได้ว่าเหมือนจะหักเลยทีเดียว เพื่อนๆไอ้พี่ขวดมันตกใจไม่เข้าใกล้เราเลยได้แต่ลังเลจะเข้าไปประคองไอ้พี่ขวดดีไหม คงตกใจว่าตัวเราแค่นั้น ทำไมถึงทำได้ขนาดนี้ (เราเคยเรียนมวยตอนเด็กหน่ะคะ ปู่เราสอน แต่ตอนนี้ปู่เสียแล้ว) พี่ขวดมันคงเจ็บแขนมาก มันล้มลงไปกับพื้น แล้วร้องโอ้ยๆๆๆ อะคะ เห็นแล้วแบบซะใจโว้ย อยากทำกับเดี้ยนก่อนเองนะคะ
พี่ขวด : จัดการมันดิ มัวมองไรวะ (shift หายแล้วตรู 3 รุม 1 ตายแน่ๆวินาทีนั้น เหมือนร่างกายตอบสนองอัตโนมัตินั่งยองๆเอามือบังหัวเลยคะ )
เสียงนิรนาม : เล่นแบบนี้ก็ไม่สนุกดิวะ
ชีวิตมหาลัยของฉัน
(นามสมมติทั้งหมดนะคะ)
เราชื่อไบร์ท มีเพื่อน 4 คนคะ แต่เราจะแยกกันอยู่นะคะ คือ 3 คน กับ 1 คนคะ
เพื่อนคนที่อยู่กัน 3 คน ก็จะชื่อ มุ้ย หมวย เม่ย และเพื่อนที่ชอบอยู่ตัวคนเดียวเธอชื่อ แตน
ลักษณะของเพื่อนเรานะคะ มุ้ย หมวยและเม่ย เป็นคนที่หน้าตาเข้าสังคมได้ดีทีเดียวคะ ผิวขาว สูง แต่เม่ยจะลักษณะเหมือนเรานะคะ คือตัวเล็ก ไม่ได้ขาวมาก ส่วนแตนจะผิวคล้ำ ค่อนข้างอ้วน แต่นิสัยเธอน่ารักนะคะ เข้าเรื่องกันเลย
เรานั่งทานขนมกันบนโต๊ะนั่งเล่น นั่งกัน 4 คนคะ มีเรา มุ้ย หมวยและก็เม่ย เรารู้สึกปวดฉี่มากคะเพราะกินน้ำไปเยอะ เราชอบกินน้ำมากคะถ้าเรากินขนม
เรา : เออ...พวก เดี๋ยวเราไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ
ทุกคนก็นั่งกินขนมเล่นมือถือไปไม่สนใจเราเลยสักคน แต่มีมุ้ยหันมามอง
มุ้ย : ไปคนเดียวได้นะ คงไม่มีใครที่ไหนมาอุ้มแกหรอกนะ
มันแซวคะแล้วก็หยิบขนมเข้าปากแล้วก้มหน้าดูมือถือต่อ เราได้แต่ทำหน้านิ่ง
เราก็เดินไปเข้าห้องน้ำคนเดียวคะ มันจะมีสองทางนะคะไปห้องน้ำ คือ ผ่านโรงอาหารกับผ่านสวนหย่อมสบายๆไป เราเลือกไปทางสวนหย่อมคะ คือเราเป็นคนไม่ค่อยชอบคนเยอะมากคะ เราชอบอยู่แบบสันโดษมากกว่าว่างั้นคะ 555 สวนหย่อมมีแต่คนมานั่งชมวิวกันคะ บรรยากาศมหาลัยที่นี่ดีมากคะ พอเราทำธุระเสร็จเราก็กลับทางเดิมคะ ระหว่างกลับเราก็เห็นมีผู้ชาย 4 คนนะคะ กำลังไทยมุงดูอะไรอยู่ ตอนแรกเราก็แค่มองๆแล้วจะเดินผ่านไป แต่บังเอิญหูมันดีมากเลย 555 (หูพาหาเรื่องตายซะละ) เราได้ยินเสียงผู้หญิงร้องคะ เราก็แปลกใจละ เพราะได้ยินเสียงผู้ชาย 4 คนนั้นหัวเราะชอบใจ พร้อมกับเสียงร้องไห้ใกล้ๆกัน ด้วยความสงสัยและไม่กลัวตายคะ เดินเข้าไปหาเหตุเลยคะ
เรา : ทำอะไรกันอยู่เหรอคะ (ขอบอกว่าเสียงหวานมาก)
มีผู้ชายคนหนึ่งหันมามองคะ ขอเรียกพี่ๆ 4 คนนั้นว่า ขาย ขวด ขว้าง ขวิด นะคะ
คนที่ชื่อขวิดหันมามองแบบสงสัยว่าใครว่าเรียก
ไอ้พี่ขวิด : ไม่มีอะไรหรอกน้อง จะไปไหนก็ไปไป๊ (มันไล่เราคะ) แต่เราไม่สนคะ ความอยากรู้ แล้วเราก็เดินไปแหวกพวกไอ้พี่ๆออกแล้วมองเข้าไปว่ามีอะไร เราเตี้ยนะคะ ไม่อยากบอกเลย แล้วพวกผู้ชายเขาน่าจะสูงกันสัก 180 นะคะ ทุกคนก็หันมามองเรา เราอยู่ระดับล่างๆนะคะแบบเหมือนในหนังที่แอบดูคนแล้วไต่ระดับลงมาอะคะ แต่ตอนนั้นเราเหมือนหลุมอากาศอยู่ตรงกลาง 555 คนชื่อขวดเหมือนจะเป็นหัวหน้าแก็งนะคะ แบบตกใจก็ผละจะล้มแต่เพื่อนรับเขาไว้คะ เราไม่ค่อยสนใจเท่าไหร่ แต่สนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้ามากกว่าคะ คือเห็นผู้หญิงอ้วนๆก้มหน้าร้องไห้อยู่บนพื้นคะ แล้วตรงหน้าก็มีโมเดลบ้าน น่าจะของเด็กสถาปัต เป็นบ้านที่พังเหมือนโดนเหยียบนะคะ เราก็รีบเข้าไปหาผู้หญิงคนนั้นแล้วถามเขาว่าเป็นอะไร เขาไม่ตอบคะ เอาแต่ร้องไห้ แล้วอยู่ๆก็มีเสียงผู้ชายขึ้นมาคะ
ไอ้พี่ขวด : นิน้องเตี้ย อย่าไปสนใจยัยนั่นเลย (เราหันมามองหน้ามันคะ เพราะเราปรี๊ดกับคำว่าเตี้ยมากกกกก แต่มันก็หันไปพูดกับเพื่อนอีกว่า เนอะเนอะ
เรา : ถ้าผู้หญิงคนนี้ไม่เป็นอะไร เขาจะร้องไห้ทำไมกันละคะ คนร้องมันต้องมีเหตุผลสิคะ ไม่ใช่นึกอย่างจะร้องก็ร้องหรอกนะคะ แล้วเราก็พูดต่อคะว่า แล้วแถมพวกพี่ยังมายืนหัวเราะหน้าสะล่อนกันอยู่ตรงนี้อีกอะคะ (เราลุกขึ้นมองหน้าพี่เขาเลยคะ) มันจะไม่แปลกได้ไง (เราปรี๊ดกับคำว่าเตี้ยไม่หายคะ)
ไอ้พี่ผู้ชายคนข้างๆพูดบ้างคะคราวนี้
ไอ้พี่ขาย : นิน้อง (ทำท่าจะเข้ามาต่อยเราคะ แต่ไอ้พี่ขวดห้ามไว้) ไม่รู้เหรอว่าพวกพี่เนี้ย เป็นใคร
***นึกในใจคะ(จะไปรู้เหรอไม่ใช่บิดาคุณนิคะ) ได้แต่ทำหน้านิ่ง
ไอ้พี่ขวดจากห้ามแกเดินเข้ามาหาเราคะ มองหน้าเราจรดเท้าเลยคะ เราก็มองหน้าเขาคะ เขายิ้มแหยะๆ แล้วตบหน้าเราคะ ตบแบบไม่ทันตั้งตัว แต่เหมือนกับจะตบหัวหน่ะคะ แต่หน้าเราคงเล็กแล้วมือไอ้พี่ขวดมันใหญ่นะคะ มันเลยโดนทั้งหัวทั้งหน้า เราคิดว่าเขาคงอาจจะตบเราเบาๆ แต่แรงผู้ชายมากจริงคะ เราหน้าหันเลย ตัวเอียงเล็กน้อยคล้ายจะล้มแต่ยังพอทรงตัวเองได้ เสียงร้องไห้หายไปเลยคะ ตอนนั้นไม่ได้ยินอะไรเหมือนมึนไปหมด
พี่ขวด : เรานั่นแหละมายืนหน้าสะล่อน สะเออะเรื่องของชาวบ้านเขาทำไม ห่ะ!??(มีขู่ให้ตกใจ กลัวคะ)
เราก็ยืนนิ่งหันมามองหน้าไอ้พี่ขวดกับเพื่อนๆ มันหัวเราะ เราคิดในใจว่านี่มันเป็นผู้ชายแท้ป่าววะ แบบกล้าทำถึงขนาดนี้เลยเหรอวะ เราก็จ้องหน้ามันคะ ไม่พูดอะไร มันก็ทำแบบเดิมคะ รอบสองตบเราแต่คราวนี้กระแทกปากคะ แบบ เจ็บมากกกก เราก็เงยหน้ามองมันอีก (เหมือนไม่เข็ดใช่ไหมเนี้ย) พี่มันจะทำอีกคะ เราเอามือขึ้นมาป้องคะรอบนี้ พอขว้ามือมันได้เราจับบิดเลยคะ เวลาเราโมโหมากเราจะบ้าได้ บิดจนมันล้มเราก็ถีบไปที่ท้องมัน พอมันนอนราบเราก็กระชากคอเสื้อมันมาต่อยมันไปสองที มือที่ต่อยมันไปนิเจ็บมากคะ มือนิกระดูกรู้สึกได้ว่าเหมือนจะหักเลยทีเดียว เพื่อนๆไอ้พี่ขวดมันตกใจไม่เข้าใกล้เราเลยได้แต่ลังเลจะเข้าไปประคองไอ้พี่ขวดดีไหม คงตกใจว่าตัวเราแค่นั้น ทำไมถึงทำได้ขนาดนี้ (เราเคยเรียนมวยตอนเด็กหน่ะคะ ปู่เราสอน แต่ตอนนี้ปู่เสียแล้ว) พี่ขวดมันคงเจ็บแขนมาก มันล้มลงไปกับพื้น แล้วร้องโอ้ยๆๆๆ อะคะ เห็นแล้วแบบซะใจโว้ย อยากทำกับเดี้ยนก่อนเองนะคะ
พี่ขวด : จัดการมันดิ มัวมองไรวะ (shift หายแล้วตรู 3 รุม 1 ตายแน่ๆวินาทีนั้น เหมือนร่างกายตอบสนองอัตโนมัตินั่งยองๆเอามือบังหัวเลยคะ )
เสียงนิรนาม : เล่นแบบนี้ก็ไม่สนุกดิวะ