ผมกับแฟนคบกันมาตั้งแต่เด็ก ตอนนั้นผมอายุ 17 ตอนนี้ผม 25 แฟนผมอายุห่างกัน 2 ปี ตอนนั้นเราเพ้อฝันกันต่างๆนาๆ ว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปสร้างครอบครัวร่วมกัน ตอนนี้สำหรับผมแล้วผมมีหลายอย่างยังไม่พร้อมต้องการเวลาอีกสัก 2-3 ปี (ไม่มีเงินไปขอ) เราอยู่ไกลกันมาตลอดตั้งแต่เริ่มเรียนมหาลัยจนถึงตอนนี้ผมทำงานแล้ว ก่อนนี้เธอไม่ค่อยเรียกร้องอะไรมากเพราะเธอเรียนอยู่ นานๆเราได้เจอกันบ้าง 2-3 เดือนครั้ง ตอนนี้เธอจบแล้วเธออยากให้ผมอยู้ข้างๆเหมือนแฟนคนอื่นเขา เราสองคนขาดความใกล้ชิดกันมานานมากจนเธอบอกว่าเธออยู่คนเดียวได้และบอกว่าตอนนี้รู้สึกเฉยๆกับผม ผมมีงานต้องทำ วันนี้ผมกลับไปไห้สิ่งที่เธอต้องการไม่ได้ ถ้ากลับไปหาน่ะไปได้แต่ผมจะไม่มีอะไรติดตัวกับไปหาเขาเลย ซึ่งนั้นก็หมายความว่าอยู่ยังดูแลเธอไม่ได้แน่นอนมีแต่จะไปเป็นภาระเพิ่มให้อีก ผมจะทำไงดี ผมเห็นทางที่จะทำให้เธอสบายใจในวันนี้ได้ แล้วอนาคตละจะเป็นยังไง ตอนนี้เธอขอเวลาอยู่กับตัวเอง อาจจะลองเปิดใจให้คนอื่นเข้ามาบ้าง เธอบอกยังรู้สึกดีกับผมยังรักผม แต่เธอไม่อยากรอผม ไม่คาดหวังกับผมอีกแล้ว ผมบอกไปว่าโอเคเข้าใจสิ่งที่เธอคิดและต้องการอยู่ เพราะเราห่างกันมากจริงๆ มันทำให้ผมหนักใจ ขอความเห็น คำแนะนำ จากประสบการของท่านๆทั้งหลายหน่อย ผมควรให้เธอไป? หรือจะทำยังไงให้เธออยู่?
คนที่คบกันมานาน เขาอยู่ด้วยกันได้ยังไง ใครมีประสบการณ์ ใครมีคำตอบดีๆช่วยผมหน่อย ผมคาดว่าอีกไม่นานตัวเองจะอกหัก(รัก8ปี)