สวัสดีค่ะ ถ้าผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยนะคะ
เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับแม่แล้วก็พ่อ อาศัยอยู่กับญาติ5คนค่ะ มีป้า ลุง พี่ชาย(เป็นลูกของป้า) แล้วก็ลูกของพี่สาว(ลูกของพี่สาวของป้าเรา) (ตามจริง6นะคะ แต่ออกจากบ้านไปคนนึง คือพี่สาวที่เป็นลูกของป้าเรา)
เรารู้สึกไม่โอเคกับญาติๆในบ้านมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ แม่กับพ่อเราก็ด้วย ญาติๆในบ้านมักจะชอบแซวเราค่ะ ตอนเด็กเราไม่ค่อยพูดกับคนไม่สนิท เวลาเค้าแซวเราเลยทำแค่ยิ้มขำๆแล้วเดินหนี เค้าจะชอบว่าเราว่า ดำบ้าง ขี้เหร่บ้าง ทำอะไรเองไม่เป็น บลาๆๆ ซึ่งเราไม่เคยโอเคกับมันเลยค่ะ สำหรับคนอื่นมันปกติมั้ยำม่รู้นะคะ สำหรับเราเราซีเรียสอะค่ะ ถ้ากับเพื่อนเราโอเคนะ แต่ไม่ใช่กับญาติๆในบ้าน แต่เราก็ทนๆๆมาจนถึงช่วงม2นี่แหละค่ะ(ตอนนี้ม3) เริ่มโตขึ้นมาหน่อย เวลาเค้าพูดหรือว่าอะไรเราเราเริ่มทนไม่ไหว ก็มีไปบอกแม่บ้าง แม่เราก็ได้แต่ให้เราทนไป บอกว่าเค้าผู้ใหญ่กว่ายังไงก็ต้องเคารพ เราก็อดทนค่ะ แต่เราแอบร้องไห้บ่อยมาก เราเป็นคนร้องไห้ง่ายมากๆจริงๆค่ะ มีอะไรมาสะกิดนิดนึงก็ร้องแล้วยิ่งเป็นเรื่องที่สะสมมาหลายๆปี เราโมโหแล้วพูดแล้วทำอะไรไม่ได้ก็ได้แค่แอบร้องเอา
เราขอเล่าทีละคนเลยนะคะ เพื่อความไม่งง
เรื่องแรก ป้าเราค่ะ มันมีวันนึงที่เราไปยืมสาตชาร์จป้ามาค่ะเพราะเราต้องใช้จริงๆ ถึงเวลาเค้าจะเอาคืนเราก็คืนให้ค่ะ แต่มันดันมามีปัญหาตรงที่ เค้าบอกว่าเราเอาหัวชาร์จเค้าไปด้วยเราก็ยืนยันนะคะว่าไม่ได้เอาไป พ่อเราก็ยืนอยู่ตรงนั้น ข่วยพูดให้ แต่เค้าก็จะเอาไปให้ำด้ค่ะ ตอนนั้นเราโมโหมาก เพราะเราคืนเค้ากับมือ ตอนยืมก็หยิบมาแค่สาย แต่เราก็พูดอะไรไม่ได้อีก ก็จบที่ขึ้นไปคุยกับแม่ พอแม่ปลอบเท่านั้นแหละค่ะ ร้องโฮเลย สุดท้ายเราก็ต้องซื้อใหม่ จริงๆมันมีเยอะมาก เราไม่รู้จะเล่าอะไรก่อน ถ้าเราเล่าอะไรแปลกๆงงๆจอโทษด้วยนะคะ
เรื่องต่อมาคือเราเคยถามแม่นะคะว่าบ้านนี้เป็นชื่อใคร แม่เราบอกว่าตอนแรกมันเป็นชื่อพ่อ แล้วป้าเราให้ไปเปลี่ยนเป็นชื่อป้าเรา เพราะกลัวว่าพ่อกับแม่เราจะเอาบ้านไปขาย (ช่วงนั้นแม่เป็นหนี้ค่ะ) แม่เราก็ยอมนะคะ แม่บอกว่าอะไรที่ไม่ใช่ของแม่แต่แรกแม่ก็ไม่ได้อยากได้อยู่แล้ว ก็ไม่มีปัญหาอะไร แล้ววันนึง ช่วงเราม2นี่แหละค่ะ ญาติเราเค้ามีหนี้ (เราคาดว่าเพราะเมื่อก่อนชอบเอาเงินมาซื้อทรศซื้อของให้คนในครอบครัวเค้า) แล้วเค้าจะขายบ้านทิ้งค่ะ จริงๆตอนนั้นเราแอบดีใจด้วยซ้ำ เราอยากออกไปจากบ้านนี้จะแย่แล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่ขายค่ะ บริษัทป้าเราเค้าจ่ายหนี้แทน แล้วให้ทำงานใช้หนี้ แอบเฟลเลยค่ะเราในตอนนั้น เรื่องของป้าเรามันเยอะมากจริงๆค่ะ บางครั้งเค้าก็หยิบของเราไปไม่ขอ ล่าสุดหยิบลิปสติกที่พี่ที่รู้จักให้เราไปใช้ไม่ขอ แล้วฝากพ่อเรามาคืน ไหนจะที่ชอบเข้ามาในห้องเราโดยไม่ขออีก ห้องเรารกค่ะเค้าไม่ชอบ แต่เราก็จัดนะคะ แล้วคือห้องเรากับแม่อยู่ชั้นบน ติดกัน แล้วเวลาหน้าห้องมันรกอะค่ะ เค้าจะชอบมาตวาดใส่เรา มาด่าเราว่าทำไมไม่เก็บห้อง (เฉพาะวันที่เราอยู่คนเดียว) สั่งให้เราทำนู้นทำนี่ เราก็ทนๆทำไปค่ะ ถือว่าทำความสะอาดบ้านไป แต่ล่าสุดเราจะออกไปหาแม่ที่ออฟฟิศวันที่เค้าอยู่บ้านกับเราพอดี วันนั้นเราหยุดเพราะพี่ม.ปลายสอบค่ะ เค้าก็มาด่าเราเหมือนเดิมค่ะ แต่พอเราจะไปข้างนอกเค้าก็หาว่าเราหาเรื่องออก เราก็บอกจะไปออฟฟิศแม่ เค้าก็ด่าเราว่าหยุดเรียนแล้วยังจะไปข้างนอกอีก ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเราบอกเค้าแล้วค่ะว่าเราหยุด เพราะรรประกาศ เราก็รีบเดินออกไป ไม่อยากไปทะเลาะอะไรต่อ
ต่อไปเป็นเรื่องของน้องเราค่ะ คือเราใจดีกับเด็กมากนะอันที่จริง แต่กับน้องเราเราไม่ไหวจริงๆค่ะ น้องเราอยู่ป.2 ช่วงอนุบาลชอบมาพูดกับเรา มาด่าเราว่าเราไม่มีพ่อแม่บ้าง (ทั้งๆที่แม่น้องเราไปอยู่กับแฟนใหม่ ส่วนพ่อน้องเราไม่นับผิดชอบ ทิ้งไปแล้ว) บ้านนี้ไม่ใช่บ้านเราบ้าง มาอยู่ทำไม(เรารู้เลยค่ะว่าญาติต้องพูดให้น้องฟังถึงได้มาพูดแบบนี้ คือเด็กอนุบาลเราไม่คิดว่าจะรู้อะไรเยอะหรอก) แต่ที่เราทนไม่ไหวเพราะบางครั้งถีบหน้าเรา จิกหัวเรา พูดจาน่าตบน่ะค่ะ เราก็ดุมัน พอมันร้องญาติเค้าก็โอ๋แล้วก็บอกว่ามันยังเด็ก คือรู้ค่ะว่าเด็ก แต่จะโอ๋อย่างเดียวน้องมันก็จะทำแบบนี้ไปตลอดมั้ยคะ ตอนนี้เราพยายามปลงค่ะ ตอนนี้น้องเราป2แล้ว ถ้าดื้อเราไม่คถยด้วยเลยค่ะ เราตัดปัญหา
จริงๆลุงกับพี่ชายเรานี่ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ลุงเราชอบพูดอะไรดสียงดังใส่ เสียงเหมือนคนโมโห เราก็เข้าใจค่ะว่าเป็นงั้นอยู่แล้ว พี่ชายเรานี่สนิทกันตอนเด็กๆ พอโตมาก็ติดต่อหรือคุยกันแค่เรื่องจำเป็น ส่วนพี่สาวเราก่อนออกจากบ้านไปก็แกล้งเราบ่อยค่ะ ตอนเด็กๆ ชอบแซวเรา แบบป้าเราน่ะค่ะ เวลากลับมาบ้านก็จะชอบมองเราแปลกๆ
ทั้งหมดที่พูดมาคืออยากระบายค่ะ ใครอยากบอกอะไรกับเราแนะนำอะไรยังไงก็ได้เลยค่ะ เรารับฟังทั้งด้านบวกและลบ ตอนนี้เรากับแม่พยายามเก็บเงินออกไปหาคอนโดอยู่ (แม่ไม่ชอบทาวน์เฮ้าส์ค่ะ) ก็หวังว่าจะได้ออกไปสักทีค่ะ เบื่อเต็มทนแล้ว ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ ถ้าแท็กผิดขออภัยค่ะ
ใครเคยมีญาติแบบนี้บ้างคะ?
เรื่องมันมีอยู่ว่า เรากับแม่แล้วก็พ่อ อาศัยอยู่กับญาติ5คนค่ะ มีป้า ลุง พี่ชาย(เป็นลูกของป้า) แล้วก็ลูกของพี่สาว(ลูกของพี่สาวของป้าเรา) (ตามจริง6นะคะ แต่ออกจากบ้านไปคนนึง คือพี่สาวที่เป็นลูกของป้าเรา)
เรารู้สึกไม่โอเคกับญาติๆในบ้านมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ แม่กับพ่อเราก็ด้วย ญาติๆในบ้านมักจะชอบแซวเราค่ะ ตอนเด็กเราไม่ค่อยพูดกับคนไม่สนิท เวลาเค้าแซวเราเลยทำแค่ยิ้มขำๆแล้วเดินหนี เค้าจะชอบว่าเราว่า ดำบ้าง ขี้เหร่บ้าง ทำอะไรเองไม่เป็น บลาๆๆ ซึ่งเราไม่เคยโอเคกับมันเลยค่ะ สำหรับคนอื่นมันปกติมั้ยำม่รู้นะคะ สำหรับเราเราซีเรียสอะค่ะ ถ้ากับเพื่อนเราโอเคนะ แต่ไม่ใช่กับญาติๆในบ้าน แต่เราก็ทนๆๆมาจนถึงช่วงม2นี่แหละค่ะ(ตอนนี้ม3) เริ่มโตขึ้นมาหน่อย เวลาเค้าพูดหรือว่าอะไรเราเราเริ่มทนไม่ไหว ก็มีไปบอกแม่บ้าง แม่เราก็ได้แต่ให้เราทนไป บอกว่าเค้าผู้ใหญ่กว่ายังไงก็ต้องเคารพ เราก็อดทนค่ะ แต่เราแอบร้องไห้บ่อยมาก เราเป็นคนร้องไห้ง่ายมากๆจริงๆค่ะ มีอะไรมาสะกิดนิดนึงก็ร้องแล้วยิ่งเป็นเรื่องที่สะสมมาหลายๆปี เราโมโหแล้วพูดแล้วทำอะไรไม่ได้ก็ได้แค่แอบร้องเอา
เราขอเล่าทีละคนเลยนะคะ เพื่อความไม่งง
เรื่องแรก ป้าเราค่ะ มันมีวันนึงที่เราไปยืมสาตชาร์จป้ามาค่ะเพราะเราต้องใช้จริงๆ ถึงเวลาเค้าจะเอาคืนเราก็คืนให้ค่ะ แต่มันดันมามีปัญหาตรงที่ เค้าบอกว่าเราเอาหัวชาร์จเค้าไปด้วยเราก็ยืนยันนะคะว่าไม่ได้เอาไป พ่อเราก็ยืนอยู่ตรงนั้น ข่วยพูดให้ แต่เค้าก็จะเอาไปให้ำด้ค่ะ ตอนนั้นเราโมโหมาก เพราะเราคืนเค้ากับมือ ตอนยืมก็หยิบมาแค่สาย แต่เราก็พูดอะไรไม่ได้อีก ก็จบที่ขึ้นไปคุยกับแม่ พอแม่ปลอบเท่านั้นแหละค่ะ ร้องโฮเลย สุดท้ายเราก็ต้องซื้อใหม่ จริงๆมันมีเยอะมาก เราไม่รู้จะเล่าอะไรก่อน ถ้าเราเล่าอะไรแปลกๆงงๆจอโทษด้วยนะคะ
เรื่องต่อมาคือเราเคยถามแม่นะคะว่าบ้านนี้เป็นชื่อใคร แม่เราบอกว่าตอนแรกมันเป็นชื่อพ่อ แล้วป้าเราให้ไปเปลี่ยนเป็นชื่อป้าเรา เพราะกลัวว่าพ่อกับแม่เราจะเอาบ้านไปขาย (ช่วงนั้นแม่เป็นหนี้ค่ะ) แม่เราก็ยอมนะคะ แม่บอกว่าอะไรที่ไม่ใช่ของแม่แต่แรกแม่ก็ไม่ได้อยากได้อยู่แล้ว ก็ไม่มีปัญหาอะไร แล้ววันนึง ช่วงเราม2นี่แหละค่ะ ญาติเราเค้ามีหนี้ (เราคาดว่าเพราะเมื่อก่อนชอบเอาเงินมาซื้อทรศซื้อของให้คนในครอบครัวเค้า) แล้วเค้าจะขายบ้านทิ้งค่ะ จริงๆตอนนั้นเราแอบดีใจด้วยซ้ำ เราอยากออกไปจากบ้านนี้จะแย่แล้ว แต่สุดท้ายก็ไม่ขายค่ะ บริษัทป้าเราเค้าจ่ายหนี้แทน แล้วให้ทำงานใช้หนี้ แอบเฟลเลยค่ะเราในตอนนั้น เรื่องของป้าเรามันเยอะมากจริงๆค่ะ บางครั้งเค้าก็หยิบของเราไปไม่ขอ ล่าสุดหยิบลิปสติกที่พี่ที่รู้จักให้เราไปใช้ไม่ขอ แล้วฝากพ่อเรามาคืน ไหนจะที่ชอบเข้ามาในห้องเราโดยไม่ขออีก ห้องเรารกค่ะเค้าไม่ชอบ แต่เราก็จัดนะคะ แล้วคือห้องเรากับแม่อยู่ชั้นบน ติดกัน แล้วเวลาหน้าห้องมันรกอะค่ะ เค้าจะชอบมาตวาดใส่เรา มาด่าเราว่าทำไมไม่เก็บห้อง (เฉพาะวันที่เราอยู่คนเดียว) สั่งให้เราทำนู้นทำนี่ เราก็ทนๆทำไปค่ะ ถือว่าทำความสะอาดบ้านไป แต่ล่าสุดเราจะออกไปหาแม่ที่ออฟฟิศวันที่เค้าอยู่บ้านกับเราพอดี วันนั้นเราหยุดเพราะพี่ม.ปลายสอบค่ะ เค้าก็มาด่าเราเหมือนเดิมค่ะ แต่พอเราจะไปข้างนอกเค้าก็หาว่าเราหาเรื่องออก เราก็บอกจะไปออฟฟิศแม่ เค้าก็ด่าเราว่าหยุดเรียนแล้วยังจะไปข้างนอกอีก ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้นเราบอกเค้าแล้วค่ะว่าเราหยุด เพราะรรประกาศ เราก็รีบเดินออกไป ไม่อยากไปทะเลาะอะไรต่อ
ต่อไปเป็นเรื่องของน้องเราค่ะ คือเราใจดีกับเด็กมากนะอันที่จริง แต่กับน้องเราเราไม่ไหวจริงๆค่ะ น้องเราอยู่ป.2 ช่วงอนุบาลชอบมาพูดกับเรา มาด่าเราว่าเราไม่มีพ่อแม่บ้าง (ทั้งๆที่แม่น้องเราไปอยู่กับแฟนใหม่ ส่วนพ่อน้องเราไม่นับผิดชอบ ทิ้งไปแล้ว) บ้านนี้ไม่ใช่บ้านเราบ้าง มาอยู่ทำไม(เรารู้เลยค่ะว่าญาติต้องพูดให้น้องฟังถึงได้มาพูดแบบนี้ คือเด็กอนุบาลเราไม่คิดว่าจะรู้อะไรเยอะหรอก) แต่ที่เราทนไม่ไหวเพราะบางครั้งถีบหน้าเรา จิกหัวเรา พูดจาน่าตบน่ะค่ะ เราก็ดุมัน พอมันร้องญาติเค้าก็โอ๋แล้วก็บอกว่ามันยังเด็ก คือรู้ค่ะว่าเด็ก แต่จะโอ๋อย่างเดียวน้องมันก็จะทำแบบนี้ไปตลอดมั้ยคะ ตอนนี้เราพยายามปลงค่ะ ตอนนี้น้องเราป2แล้ว ถ้าดื้อเราไม่คถยด้วยเลยค่ะ เราตัดปัญหา
จริงๆลุงกับพี่ชายเรานี่ไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ ลุงเราชอบพูดอะไรดสียงดังใส่ เสียงเหมือนคนโมโห เราก็เข้าใจค่ะว่าเป็นงั้นอยู่แล้ว พี่ชายเรานี่สนิทกันตอนเด็กๆ พอโตมาก็ติดต่อหรือคุยกันแค่เรื่องจำเป็น ส่วนพี่สาวเราก่อนออกจากบ้านไปก็แกล้งเราบ่อยค่ะ ตอนเด็กๆ ชอบแซวเรา แบบป้าเราน่ะค่ะ เวลากลับมาบ้านก็จะชอบมองเราแปลกๆ
ทั้งหมดที่พูดมาคืออยากระบายค่ะ ใครอยากบอกอะไรกับเราแนะนำอะไรยังไงก็ได้เลยค่ะ เรารับฟังทั้งด้านบวกและลบ ตอนนี้เรากับแม่พยายามเก็บเงินออกไปหาคอนโดอยู่ (แม่ไม่ชอบทาวน์เฮ้าส์ค่ะ) ก็หวังว่าจะได้ออกไปสักทีค่ะ เบื่อเต็มทนแล้ว ขอบคุณที่อ่านจนจบนะคะ ถ้าแท็กผิดขออภัยค่ะ