ตามหัวข้อเลยค่ะ คือเรามีเพื่อนผู้ชายอยู่คนนึง ดราสนิทกับเขามากที่สุดในห้องเลยค่ะ รู้จักกับเขาตั้งแต่ ม.1 ก็สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ จนขึ้นมา ม.3 ค่ะ เขามาสารภาพรักกับเรา เขาบอกเขาชอบเราตั้งแต่ ม.1แล้วค่ะ จนมาถึงตอนนี้ คือตอนเขาบอกเราก็เขินนะะ แต่ด้วยความที่มีสถานะความเป็นเพื่อนมากลั้นกลาง ทำให้เราคิดไปไกลไม่ได้ ยอมรับค่ะว่าตอนเปิดเทอม ม.3 ใหม่ๆ เราเคยคิดกับเขามากกว่าเพื่อนค่ะ เพราะมันมาเล่นด้วยปกติ แต่ในช่วงนั้นเราพึ่งเลิกกับแฟนค่ะ พึ่งโสดเลยยยจ้าาาา มันเลยมาถามเราว่า
เพื่อน: เห้ย มึ* โสดหรอวะ
เรา: เออดิ ทำไมวะ5555
เพื่อน: มาคบกับกูมาา
เรา: (เงียบแล้วก้มลงไปเขินอยู่คนเดียว55555)
เพื่อน: เอาจริงง มาคบกับกูนะ
เรา: พ่อ* ด้วยความที่เขินเลยด่ากลบเกลื่อนค่ะ กลัวมันรู้555555 ลืมบอกค่ะว่าตอนที่มันพูดด้วยแบบนี้ เรากำลังเฮิร์ทจ้าา พึ่งเลิกกับแฟนที่คบมาได้สองปีกว่าๆ หลังจากนั้นมันก็ทำให้เราอยากเจอมันไปทุกๆวัน จนมารู้นี่แหละค่ะ ว่ามันชอบเรา คุยกันไปคุยกันมาในแชทประมาณ 4-5 วันค่ะ เราเลยบอกความรู้สึกกับมันไปว่าเคยรู้สึกดีกับมันด้วย อะไรประมาณนี้ หลงังจากนั้นด้วยความที่เราอยากรู้ว่ามันยังชอบเราอยู่ไหม เราเลยให้เพื่อนกลุ่มเดียวกันแชทไปถาม ปรากฏว่า มันบอกว่าไม่ได้ชอบแล้วค่ะ ฮือออออ ทำไมเนี่ยยย แต่เราชอบแกไปแล้วววววว สักพักเราเริ่มท้อจ้าาา เรารู้แล้วว่ามันไม่ได้ชอบเราแล้ว แต่เราทำเป็นเหมือนคนไม่รับรู้อะไร เราโกรธมันค่ะ อาจจะดูไร้เหตุผล เราโกรธที่มันมาทำให้เรารู้สึกดีด้วย มาบอกชอบ แต่สุดท้ายมันก็เท แล้วไง ก็นกไงคะอื้มมม หลังจากวันที่เรารู้ เราก็เริ่มๆหายไปจากมันค่ะ เราไม่ค่อยคุยกันเหมือนเดิมค่ะ เราเจอหน้าแล้วไม่ทักกัน ไม่ยิ้มให้ ไม่เล่นด้วย เป็นความรู้สึกที่เราเฉยชามากกกก แต่ลึกๆเราอยากคุยกับเขามากเช่นกัน เขาพยายามค่ะ พยายามมองหน้าเรา แต่เราไม่ค่ะ❌ เราเมินหนี เราไม่คุย ไม่ทัก คือทุกอย่างมันเปลี่ยนไป ตอนนี้เราพยายามหลบหน้าเขาทั้งๆที่เขาอยากจะเจอเรา (หรือเปล่าวะ--") ไม่รู้อะ นี่เราไม่ได้คุยกันเลยมา 6 วันแล้วค่ะ อยากคุยค่ะ แต่ต้องฝืนใจแข็งไม่คุย เราตะยอมไม่คุยแบบนี้ไปเรื่อยๆ หรือว่าเราจะยอมกลับไปคุยดีคะ แบบไหนมันโอเคกว่ากันคะ เดินมาไกลแล้วก็ไม่อยากหันหลังกลับ แต่เดินไปเรื่อยๆก็กลัวจะเจอทางตัน ควรทำไงดีคะ T T ปล.พึ่งเขียนกระทู้แรก อาจจะดูไร้สาระหน่อย แต่เราสับสนจริงๆค่ะ อะไรที่ผิดพลาด ขออภัยด้วยเด้ออออ
ควรไปต่อ หรือพอแค่นี้ดีคะ-เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ
เพื่อน: เห้ย มึ* โสดหรอวะ
เรา: เออดิ ทำไมวะ5555
เพื่อน: มาคบกับกูมาา
เรา: (เงียบแล้วก้มลงไปเขินอยู่คนเดียว55555)
เพื่อน: เอาจริงง มาคบกับกูนะ
เรา: พ่อ* ด้วยความที่เขินเลยด่ากลบเกลื่อนค่ะ กลัวมันรู้555555 ลืมบอกค่ะว่าตอนที่มันพูดด้วยแบบนี้ เรากำลังเฮิร์ทจ้าา พึ่งเลิกกับแฟนที่คบมาได้สองปีกว่าๆ หลังจากนั้นมันก็ทำให้เราอยากเจอมันไปทุกๆวัน จนมารู้นี่แหละค่ะ ว่ามันชอบเรา คุยกันไปคุยกันมาในแชทประมาณ 4-5 วันค่ะ เราเลยบอกความรู้สึกกับมันไปว่าเคยรู้สึกดีกับมันด้วย อะไรประมาณนี้ หลงังจากนั้นด้วยความที่เราอยากรู้ว่ามันยังชอบเราอยู่ไหม เราเลยให้เพื่อนกลุ่มเดียวกันแชทไปถาม ปรากฏว่า มันบอกว่าไม่ได้ชอบแล้วค่ะ ฮือออออ ทำไมเนี่ยยย แต่เราชอบแกไปแล้วววววว สักพักเราเริ่มท้อจ้าาา เรารู้แล้วว่ามันไม่ได้ชอบเราแล้ว แต่เราทำเป็นเหมือนคนไม่รับรู้อะไร เราโกรธมันค่ะ อาจจะดูไร้เหตุผล เราโกรธที่มันมาทำให้เรารู้สึกดีด้วย มาบอกชอบ แต่สุดท้ายมันก็เท แล้วไง ก็นกไงคะอื้มมม หลังจากวันที่เรารู้ เราก็เริ่มๆหายไปจากมันค่ะ เราไม่ค่อยคุยกันเหมือนเดิมค่ะ เราเจอหน้าแล้วไม่ทักกัน ไม่ยิ้มให้ ไม่เล่นด้วย เป็นความรู้สึกที่เราเฉยชามากกกก แต่ลึกๆเราอยากคุยกับเขามากเช่นกัน เขาพยายามค่ะ พยายามมองหน้าเรา แต่เราไม่ค่ะ❌ เราเมินหนี เราไม่คุย ไม่ทัก คือทุกอย่างมันเปลี่ยนไป ตอนนี้เราพยายามหลบหน้าเขาทั้งๆที่เขาอยากจะเจอเรา (หรือเปล่าวะ--") ไม่รู้อะ นี่เราไม่ได้คุยกันเลยมา 6 วันแล้วค่ะ อยากคุยค่ะ แต่ต้องฝืนใจแข็งไม่คุย เราตะยอมไม่คุยแบบนี้ไปเรื่อยๆ หรือว่าเราจะยอมกลับไปคุยดีคะ แบบไหนมันโอเคกว่ากันคะ เดินมาไกลแล้วก็ไม่อยากหันหลังกลับ แต่เดินไปเรื่อยๆก็กลัวจะเจอทางตัน ควรทำไงดีคะ T T ปล.พึ่งเขียนกระทู้แรก อาจจะดูไร้สาระหน่อย แต่เราสับสนจริงๆค่ะ อะไรที่ผิดพลาด ขออภัยด้วยเด้ออออ