สวัสดีคะกระทู้นี้ไม่ใช่กระทู้คำถามนะค่ะ………
แต่เป็นกระทู้เล่าประสบการณ์ท่องเที่ยวคนเดียวของเด็ก 17ปี ที่จริงหนูไม่ได้ตั้งใจเขียนกระทู้นี้ตั้งแต่แรกเลยไม่ค่อยมีรูปประกอบ แต่ที่ได้เขียนกระทู้นี้ขึ้นเพราะได้อ่านกระทู้ถามถึงผู้หญิงอยากไปเที่ยวคนเดียวควรไปประเทศไหน จะปลอดภัยหรือเปล่า บลาๆๆ นี้ก็อยากจะตอบบ้างเพราะเวลาสงสัยอะไรหนูก็ได้พี่ๆห้องบลูช่วยกันตอบตลอด แต่พออ่านๆอยู่โทรศัพท์แบดหมดหากระทู้ก็ไม่เจอแล้วเลยเขียนกระทู้ตอบเลย แต่เคยตั้งกระทู้เล่าประสบการณ์แต่ไม่มีใครเข้ามาเม้นเลยไม่แน่ใจว่ามีคนอ่านกระทู้ไหม เศร้าๆๆ เลยเป็นที่มาของชื่อกระทู้
การเที่ยวคนเดียวในครั้งนี้เป็นการเดินทางจาก สิงคโปร์ ไปมาเล และปิดท้ายด้วยญี่ปุ่น
1Day Singapore
เริ่มต้นจากสนามบินนครศรีธรรมราช ออกเดินทางตอน 8.40 ถึงสนามบินดอนเมืองตอน 9.40 และขึ้นเครื่องไปสิงคโปร์ตอน 10.40 ที่เคยตั้งกระทู้ถามไปว่าจะตกเครื่องไหม มาตอบเลยนะคะไม่ตกเครื่องค่ะแต่แบบนาทีชีวิตมากค่ะ วิ่งยิ่งกว่าวิ่งสู้ฟัด เหนื่อยมากกกกกก กอไก่ล้านตัว
แต่เราถึงสิงคโปร์โดยสวัสดิภาพ เมื่อมาถึงสิงคโปร์สิ่งแรกที่จะเข้าประเทศไหนๆก็ต้องเจอเลยคือ ตม.
แฮปปี้ชีวิตดีดี๊มากลืมกรอกใบตม.จ้า ตอนเขาแจกบนเครื่องเราก็ดันไปเข้าห้องน้ำคิดว่าเดี๋ยวค่อยมากรอกที่สนามบินลงมาสภาพคนพึ่งตื่นนอนเดินเข้าช่องตม.ไปแบบเด๋อๆ และโดยไล่ให้ไปเขียนใบตม.ตามระเบียบ
หลังจากลอดพ้นออกมาจากสนามบิน เราจะเข้าโรงแรมไปเก็บของก่อนออกไปเที่ยวแต่มีบ้างอย่างผิดแผน โรงแรมที่บุ๊คไว้คือโรงแรม 5footway.inn ในย่านไชน่าทาวน์ จากสนามบินไปไชน่าทาวน์เราเดินทางโดย MRT จากสายสีเขียวแล้วเปลี่ยนไปสายสีม่วง ฟังดูเหมือนจะง่ายความห่างไกลขของสายสีเขียวและสายสีม่วง บวกความเอ๋อ สรุปหลงจ้า คือหลงในสถานีเราได้แต่ทำหน้าเอ๋อๆ อ้อนวอนพระเจ้า มียายคนหนึ่งเดินมาถามเรายายแก่พูดภาษาอังกฤษได้ดีระดับหนึ่งคืออยากจะกราบขอบพระคุณงามๆ ยายนั่งรถไฟมาส่งเราถึงสถานีไชน่าทาวน์ ยายแก่ก็ถามว่าจะไปไหนเราก็บอกว่าไปโรงแรมยายแก่จะไปส่งเราก็อยากให้แก่ไปส่งแต่กลัวจะโดนหลอกไปฆ่าข่มขืนแบบในหนังสือพิมแม่ยิ่งมีลูกสาวคนเดียวอยู่ ต่อให้สิงคโปร์จะเป็นประเทศปลอดภัยยังไงเราก็ไม่ไว้ใจใครอยู่ดี ดูหนังเยอะไป5555555 เราตอบยายไปอย่างหมั้นใจไม่เป็นไรไอดูมาจากกูเกิ้ลแมพแล้วยู แต๊งกิ้วหลายๆเด้อ ความจริงคือดูมาจากกูเกิ้ลแมพแล้วก็จริงแต่ก็ยังหลงอยู่ดี ออกจากสถานีผิดฝั่งโถ่ชีวิต แต่ในความโชคร้ายไอยังมีความโชคดีอยู่นะยูเดินหลงไปหลงมาเจอศูนย์อาหารเฉยเลยมาสิงคโปร์ก็ต้องจัดลอดช่องสิงคโปร์ แฮร่ ไม่ใช่แล้ว ต้องจัด ข้าวมันไก่ จัดไปหนึ่งชุด 7 ดส (ดอลล่าสิงคโปร์) กินกับน้ำอ้อยอีก 3 ดส. เข้ากันสุดท้ายๆ ฟินจริงๆ
กินเสร็จถามทางจากคนขายข้าวมันไก่ได้ความว่าให้เดินข้ามสะพานลอยไป พอข้ามสะพานไปเราก็เจอประตูสถานีอีกด้าน เราก็เดินตามกูเกิ้ลแมพที่ดูมาเลย และแล้วเราก็หากันจนเจอ เราเจอโรงแรมที่ชื่อว่า 5footway.inn ตอนนั้นจำได้ว่าดีใจมาก แต่ไม่ได้รู้อะไรเลยนั้นไม่ใช่โรงแรมที่เราจองไว้ ฟ้าเล่นตลก พนักงานบอกเราว่าในบุ๊คกิ้งของยูมันเป็นสาขา 1 แต่นี้มันสาขา 2 จะบอกให้ทุกคนรู้ในที่นี้ว่า5footway.inn ไชน่าทาวน์มี 2 สาขา สาขาที่ 1 จะอยู่หลังร้านหมูแผ่นใกล้สถานีรถไฟด้านเดียวก สาขาที่ 2 คือสาขาที่ เยื่องกับวัดอินเดียเลย เราไปผิดที่เขาก็ไม่พาเราไปส่งดันให้แผนที่มาคิดว่าจะหลงไหมล้า
หลงอยู่แล้ว แต่คราวนี้หลงหนักมากเดินรอบไชน่าทาวน์วนกลับมาที่เดิมสรุปหาไม่เจอตัดสินใจไปกลับไปที่โรงแรมเดิมบอกเขาว่าหาไม่เจอ เขาคงสงสารและทนไม่ไหวกับอีบ้านี้เลยเดินมาส่งแถมถือกระเป๋าให้อีก คือกระเป๋าที่เอาไปมีสามใบกระเป๋าเดินทางใบใหญ่หนึ่งใบกระเป๋าถือหนึ่งใบและกระเป๋ากล้องคิดถึงสภาพความทุลักทุเลละขำตัวเอง หลังจากถึงโรงแรมเช็คอินเข้าที่พักก็ดึกมืดค่ำแล้ว ต้องยกเลิกแผนจะไปน้ำพุแห่ความมั่นคงไว้ไปวันถัดไป
วันแรกจบลงด้วยความทุลักทุเล แต่สนุกมากกกกกกกก
ถ้าใครได้เข้ามาอ่านก็ช่วยตอบด้วยนะคะ
แต่เป็นกระทู้เล่าประสบการณ์ท่องเที่ยวคนเดียวของเด็ก 17ปี ที่จริงหนูไม่ได้ตั้งใจเขียนกระทู้นี้ตั้งแต่แรกเลยไม่ค่อยมีรูปประกอบ แต่ที่ได้เขียนกระทู้นี้ขึ้นเพราะได้อ่านกระทู้ถามถึงผู้หญิงอยากไปเที่ยวคนเดียวควรไปประเทศไหน จะปลอดภัยหรือเปล่า บลาๆๆ นี้ก็อยากจะตอบบ้างเพราะเวลาสงสัยอะไรหนูก็ได้พี่ๆห้องบลูช่วยกันตอบตลอด แต่พออ่านๆอยู่โทรศัพท์แบดหมดหากระทู้ก็ไม่เจอแล้วเลยเขียนกระทู้ตอบเลย แต่เคยตั้งกระทู้เล่าประสบการณ์แต่ไม่มีใครเข้ามาเม้นเลยไม่แน่ใจว่ามีคนอ่านกระทู้ไหม เศร้าๆๆ เลยเป็นที่มาของชื่อกระทู้
1Day Singapore
เริ่มต้นจากสนามบินนครศรีธรรมราช ออกเดินทางตอน 8.40 ถึงสนามบินดอนเมืองตอน 9.40 และขึ้นเครื่องไปสิงคโปร์ตอน 10.40 ที่เคยตั้งกระทู้ถามไปว่าจะตกเครื่องไหม มาตอบเลยนะคะไม่ตกเครื่องค่ะแต่แบบนาทีชีวิตมากค่ะ วิ่งยิ่งกว่าวิ่งสู้ฟัด เหนื่อยมากกกกกก กอไก่ล้านตัว
แต่เราถึงสิงคโปร์โดยสวัสดิภาพ เมื่อมาถึงสิงคโปร์สิ่งแรกที่จะเข้าประเทศไหนๆก็ต้องเจอเลยคือ ตม.
แฮปปี้ชีวิตดีดี๊มากลืมกรอกใบตม.จ้า ตอนเขาแจกบนเครื่องเราก็ดันไปเข้าห้องน้ำคิดว่าเดี๋ยวค่อยมากรอกที่สนามบินลงมาสภาพคนพึ่งตื่นนอนเดินเข้าช่องตม.ไปแบบเด๋อๆ และโดยไล่ให้ไปเขียนใบตม.ตามระเบียบ
หลังจากลอดพ้นออกมาจากสนามบิน เราจะเข้าโรงแรมไปเก็บของก่อนออกไปเที่ยวแต่มีบ้างอย่างผิดแผน โรงแรมที่บุ๊คไว้คือโรงแรม 5footway.inn ในย่านไชน่าทาวน์ จากสนามบินไปไชน่าทาวน์เราเดินทางโดย MRT จากสายสีเขียวแล้วเปลี่ยนไปสายสีม่วง ฟังดูเหมือนจะง่ายความห่างไกลขของสายสีเขียวและสายสีม่วง บวกความเอ๋อ สรุปหลงจ้า คือหลงในสถานีเราได้แต่ทำหน้าเอ๋อๆ อ้อนวอนพระเจ้า มียายคนหนึ่งเดินมาถามเรายายแก่พูดภาษาอังกฤษได้ดีระดับหนึ่งคืออยากจะกราบขอบพระคุณงามๆ ยายนั่งรถไฟมาส่งเราถึงสถานีไชน่าทาวน์ ยายแก่ก็ถามว่าจะไปไหนเราก็บอกว่าไปโรงแรมยายแก่จะไปส่งเราก็อยากให้แก่ไปส่งแต่กลัวจะโดนหลอกไปฆ่าข่มขืนแบบในหนังสือพิมแม่ยิ่งมีลูกสาวคนเดียวอยู่ ต่อให้สิงคโปร์จะเป็นประเทศปลอดภัยยังไงเราก็ไม่ไว้ใจใครอยู่ดี ดูหนังเยอะไป5555555 เราตอบยายไปอย่างหมั้นใจไม่เป็นไรไอดูมาจากกูเกิ้ลแมพแล้วยู แต๊งกิ้วหลายๆเด้อ ความจริงคือดูมาจากกูเกิ้ลแมพแล้วก็จริงแต่ก็ยังหลงอยู่ดี ออกจากสถานีผิดฝั่งโถ่ชีวิต แต่ในความโชคร้ายไอยังมีความโชคดีอยู่นะยูเดินหลงไปหลงมาเจอศูนย์อาหารเฉยเลยมาสิงคโปร์ก็ต้องจัดลอดช่องสิงคโปร์ แฮร่ ไม่ใช่แล้ว ต้องจัด ข้าวมันไก่ จัดไปหนึ่งชุด 7 ดส (ดอลล่าสิงคโปร์) กินกับน้ำอ้อยอีก 3 ดส. เข้ากันสุดท้ายๆ ฟินจริงๆ
หลงอยู่แล้ว แต่คราวนี้หลงหนักมากเดินรอบไชน่าทาวน์วนกลับมาที่เดิมสรุปหาไม่เจอตัดสินใจไปกลับไปที่โรงแรมเดิมบอกเขาว่าหาไม่เจอ เขาคงสงสารและทนไม่ไหวกับอีบ้านี้เลยเดินมาส่งแถมถือกระเป๋าให้อีก คือกระเป๋าที่เอาไปมีสามใบกระเป๋าเดินทางใบใหญ่หนึ่งใบกระเป๋าถือหนึ่งใบและกระเป๋ากล้องคิดถึงสภาพความทุลักทุเลละขำตัวเอง หลังจากถึงโรงแรมเช็คอินเข้าที่พักก็ดึกมืดค่ำแล้ว ต้องยกเลิกแผนจะไปน้ำพุแห่ความมั่นคงไว้ไปวันถัดไป
วันแรกจบลงด้วยความทุลักทุเล แต่สนุกมากกกกกกกก